Ahmet Katan
Kayıtlı Kullanıcı
Tıbbi cihaz endüstrisinin "ömür boyu garantili" ambalajlarla piyasaya sürdüğü o parlak silikonlar, insan vücudunun amansız biyolojik gerçeği karşısında er ya da geç diz çöker. Vallahi billahi aksini iddia eden her kim varsa ya pazarlama dünyasının illüzyonuna kapılmıştır ya da insan fizyolojisini hiç hesaba katmamıştır... Canlı doku dediğimiz o muazzam mekanizma, içine yerleştirilen her yabancı maddeye karşı er ya da geç bir savunma duvarı örer. Haliyle o göğüslerin içine yerleştirilen jel yapılar, ilk günkü diriliğini ilanihaye koruyamaz; tıp literatürü aksini söylese de hayatın kendi pratiği bize bambaşka bir tablo sunuyor.
Kapsül kontraktürü dediğimiz o sinsi doku sertleşmesi, ameliyattan beş yıl sonra da kapınızı çalabilir, on beş yıl sonra da... Vücut bakıyor orada bir yabancı var, hemen etrafını bir et kılıfla sarıyor; buraya kadar her şey normal aslında, sorun o kılıfın zamanla protezi bir mengene gibi sıkıştırmaya başlaması. Göğsün taş gibi sertleşmesi, gözle görülür bir asimetri, bazen de can yakan bir sızı... İşte tam bu noktada "Hadi bir ameliyata daha" demekten başka çare kalmıyor abi ya, kaçarı yok yani.
Cerrahi bıçağın altına bir kez yatan kadının, hayatının bir döneminde o masaya tekrar uzanacağını bilerek bu yola çıkması en mantıklı danışmanlık yaklaşımıdır. Protez patlamaz, delinmez, modern teknolojiler çok gelişti falan filan... İyi de senin yerçekimiyle olan savaşın bitti mi, yaşlanma denilen o fizyolojik süreç durdu mu? Zamanla sarkan, içi boşalan dokunun içinde o eski silikon devasa bir yük gibi eğreti durmaya başladığında, o ömür boyu denilen vaatlerin hiçbir hükmü kalmıyor işte.
On ya da on iki yıl... Bu süre, estetik cerrahide zımni bir son kullanma tarihi gibi kabul edilir aslında, kimse bunu yüksek sesle söylemek istemese de. Tabii ki her şey yolundaysa, ultrason temizse, ağrı sızı yoksa gidip durduk yere o göğsü açtırmanın bir alemi yok, macera aramaya gerek yok yani. Ama kendinizi kandırmayın; yirmi yıl boyunca hiç deforme olmadan, ilk günkü formunu koruyan bir yapay doku henüz icat edilmedi.
Piyasadaki o "ömür boyu garantili" ibaresi firmanın protezin arkasında durduğunu gösterir, sizin bedeninizin o protezi ömür boyu taşıyabileceğini değil! Yani firma diyor ki "Bu ürün durup dururken yırtılırsa yenisini bedava veririm", iyi de içerideki o doku hasarının, sarkan derinin, çekilen acının cerrahi maliyetini kim ödeyecek... İnce ince düşünmek lazım, o garanti belgesi sizi ikinci bir ameliyatın stresinden maalesef korumuyor.
Düzenli kontrolü aksatmak, saatli bir bombanın üzerinde arkaya yaslanıp kahve içmeye benzer. Yılda bir kez bir ultrason çektirmek, o sessiz yırtılmaları (silent rupture) yakalamak için hayati önem taşıyor; çünkü bazen silikon patlar ama dışarı sızmadığı için ruhunuz bile duymaz... Eğer göğsünüzde garip bir form değişikliği, koltuğa doğru yayılan tuhaf bir dolgunluk hissediyorsanız, hiç vakit kaybetmeden o eski doktorun kapısını çalın derim.
Kapsül kontraktürü dediğimiz o sinsi doku sertleşmesi, ameliyattan beş yıl sonra da kapınızı çalabilir, on beş yıl sonra da... Vücut bakıyor orada bir yabancı var, hemen etrafını bir et kılıfla sarıyor; buraya kadar her şey normal aslında, sorun o kılıfın zamanla protezi bir mengene gibi sıkıştırmaya başlaması. Göğsün taş gibi sertleşmesi, gözle görülür bir asimetri, bazen de can yakan bir sızı... İşte tam bu noktada "Hadi bir ameliyata daha" demekten başka çare kalmıyor abi ya, kaçarı yok yani.
Cerrahi bıçağın altına bir kez yatan kadının, hayatının bir döneminde o masaya tekrar uzanacağını bilerek bu yola çıkması en mantıklı danışmanlık yaklaşımıdır. Protez patlamaz, delinmez, modern teknolojiler çok gelişti falan filan... İyi de senin yerçekimiyle olan savaşın bitti mi, yaşlanma denilen o fizyolojik süreç durdu mu? Zamanla sarkan, içi boşalan dokunun içinde o eski silikon devasa bir yük gibi eğreti durmaya başladığında, o ömür boyu denilen vaatlerin hiçbir hükmü kalmıyor işte.
On ya da on iki yıl... Bu süre, estetik cerrahide zımni bir son kullanma tarihi gibi kabul edilir aslında, kimse bunu yüksek sesle söylemek istemese de. Tabii ki her şey yolundaysa, ultrason temizse, ağrı sızı yoksa gidip durduk yere o göğsü açtırmanın bir alemi yok, macera aramaya gerek yok yani. Ama kendinizi kandırmayın; yirmi yıl boyunca hiç deforme olmadan, ilk günkü formunu koruyan bir yapay doku henüz icat edilmedi.
Piyasadaki o "ömür boyu garantili" ibaresi firmanın protezin arkasında durduğunu gösterir, sizin bedeninizin o protezi ömür boyu taşıyabileceğini değil! Yani firma diyor ki "Bu ürün durup dururken yırtılırsa yenisini bedava veririm", iyi de içerideki o doku hasarının, sarkan derinin, çekilen acının cerrahi maliyetini kim ödeyecek... İnce ince düşünmek lazım, o garanti belgesi sizi ikinci bir ameliyatın stresinden maalesef korumuyor.
Düzenli kontrolü aksatmak, saatli bir bombanın üzerinde arkaya yaslanıp kahve içmeye benzer. Yılda bir kez bir ultrason çektirmek, o sessiz yırtılmaları (silent rupture) yakalamak için hayati önem taşıyor; çünkü bazen silikon patlar ama dışarı sızmadığı için ruhunuz bile duymaz... Eğer göğsünüzde garip bir form değişikliği, koltuğa doğru yayılan tuhaf bir dolgunluk hissediyorsanız, hiç vakit kaybetmeden o eski doktorun kapısını çalın derim.
