Ceren Kalaycı
Kayıtlı Kullanıcı
Sabahları o mutfağa adım attığımızda elimiz hemen kahve makinesine gidiyor ya, işte tam o esnada durup bir düşünmek lazım aslında. Dolaptan bir limon çıkarıp ılık suya sıkmak o kadar mı zor, vallahi değil abi. Yıllardır bir limonlu su çılgınlığıdır gidiyor, herkes bir mucize bekliyor bu sarı meyveden. Mucize falan yok tabii ki ortada, yani bir bardak su içtin diye bütün dertlerin bir anda uçup gitmeyeceğini hepimiz gayet iyi biliyoruz. Ama vücuda sabah sabah o taze asidin, C vitamininin girmesi de hani yalan yok, insanı bir canlandırıyor, resmen kendimize getiriyor bizi.
Cildimize baksak aslında neye ihtiyacımız olduğunu hemen anlayacağız da hep bir ihmalkarlık var üzerimizde. Şu limonun içindeki antioksidanlar var ya, hani cildi genç tutuyor, temizliyor falan diyorlar; asıl olay vücudu içeriden hidre etmekte, yani iyice sulandırmakta bitiyor. Ne kadar çok su, o kadar parlak bir ten işte, formül bu kadar basit aslında. Tabii gidip de her gün iki litre limonlu su için demiyorum, mideyi de elalemin lafıyla telef etmenin alemi yok şimdi... Birkaç damla taze limon sıkılmış o ilk bardak, hani o sabah mahmurluğunu alan şey, işte o kadarı bile yetiyor da artıyor topluma.
Hastalıklar kapıyı çalmadan önce önlem almayı bir türlü beceremiyoruz toplum olarak, illa o yatağa düşeceğiz. Halbuki bağışıklık sistemi dediğin şey öyle kış gelince portakal suyuna yumulmakla bir günde ayağa kalkmıyor, düzenli bakım istiyor o mekanizma. Limonun içindeki o ekşilik, o saf C vitamini her sabah düzenli alındığında vücudun savunma hattını öyle bir kuruyor ki... Nezleyi, grip tıkırtılarını falan daha başlamadan savuşturmak mümkün olabiliyor bazen. Kendimize iyi bakmayı, şu hücreleri her sabah tazelemeyi bir alışkanlık haline getirebilsek keşke.
Sindirim sistemi dediğin o koca mekanizma sabahları biz uyanınca öyle pat diye çalışmaya başlamıyor, onu biraz dürtmek gerekiyor haliyle. Ilık suyun o yumuşatıcı etkisiyle limonun asidik yapısı birleşince midemiz adeta "tamamdır, mesai başladı" moduna giriyor. Bazıları diyor ki yok efendim yağ yakıyormuş, kilo verdiriyormuş, yalan dolan abi ya, öyle oturduğun yerden limon sıkarak zayıflasaydı memleket... Ama ne yapıyor; hazmı kolaylaştırıyor, şişkinliği alıyor, insanı gün boyu o ağır hissetme duygusundan kurtarıyor, bu da az şey değil hani.
Ağzımızın tadı kaçmasın diye her şeye dikkat ediyoruz da şu sabah nefesi olayını hep pas geçiyoruz nedense. Limonun o keskin, ferahlatıcı kokusu ve antiseptik özelliği var ya, işte o resmen doğal bir ağız çalkalama suyu gibi iş görüyor o ilk saatlerde. Diş etlerine de iyi geldiği söylenir hep, gerçi asitli olduğu için diş minesine zarar vermesin diye arkasından bir normal suyla çalkalamak lazım ağzı ama... Hani derler ya nefesin açılması, güne taze bir başlangıç yapmak, işte tam olarak o hissi yakalıyorsunuz o ekşi yudumda.
Böbrek taşı ağrısı çeken bilir, düşmanımın başına vermesin derler ya, aynen öyle bir illet bu iş. İşte o limonun içindeki sitrik asit var ya, kalsiyum taşlarının oluşumunu engelleme konusunda gizli bir kahraman gibidir aslında. Hani her gün o suyu içmek, idrardaki sitrat seviyesini artırıyor ve o acı dolu süreçlerin önüne set çekebiliyor bir nebze de olsa. Sırf bu ihtimal için bile, o böbrekleri yormamak ve temiz tutmak adına o bardağı kafaya dikmeye değer be kardeşim.
Cildimize baksak aslında neye ihtiyacımız olduğunu hemen anlayacağız da hep bir ihmalkarlık var üzerimizde. Şu limonun içindeki antioksidanlar var ya, hani cildi genç tutuyor, temizliyor falan diyorlar; asıl olay vücudu içeriden hidre etmekte, yani iyice sulandırmakta bitiyor. Ne kadar çok su, o kadar parlak bir ten işte, formül bu kadar basit aslında. Tabii gidip de her gün iki litre limonlu su için demiyorum, mideyi de elalemin lafıyla telef etmenin alemi yok şimdi... Birkaç damla taze limon sıkılmış o ilk bardak, hani o sabah mahmurluğunu alan şey, işte o kadarı bile yetiyor da artıyor topluma.
Hastalıklar kapıyı çalmadan önce önlem almayı bir türlü beceremiyoruz toplum olarak, illa o yatağa düşeceğiz. Halbuki bağışıklık sistemi dediğin şey öyle kış gelince portakal suyuna yumulmakla bir günde ayağa kalkmıyor, düzenli bakım istiyor o mekanizma. Limonun içindeki o ekşilik, o saf C vitamini her sabah düzenli alındığında vücudun savunma hattını öyle bir kuruyor ki... Nezleyi, grip tıkırtılarını falan daha başlamadan savuşturmak mümkün olabiliyor bazen. Kendimize iyi bakmayı, şu hücreleri her sabah tazelemeyi bir alışkanlık haline getirebilsek keşke.
Sindirim sistemi dediğin o koca mekanizma sabahları biz uyanınca öyle pat diye çalışmaya başlamıyor, onu biraz dürtmek gerekiyor haliyle. Ilık suyun o yumuşatıcı etkisiyle limonun asidik yapısı birleşince midemiz adeta "tamamdır, mesai başladı" moduna giriyor. Bazıları diyor ki yok efendim yağ yakıyormuş, kilo verdiriyormuş, yalan dolan abi ya, öyle oturduğun yerden limon sıkarak zayıflasaydı memleket... Ama ne yapıyor; hazmı kolaylaştırıyor, şişkinliği alıyor, insanı gün boyu o ağır hissetme duygusundan kurtarıyor, bu da az şey değil hani.
Ağzımızın tadı kaçmasın diye her şeye dikkat ediyoruz da şu sabah nefesi olayını hep pas geçiyoruz nedense. Limonun o keskin, ferahlatıcı kokusu ve antiseptik özelliği var ya, işte o resmen doğal bir ağız çalkalama suyu gibi iş görüyor o ilk saatlerde. Diş etlerine de iyi geldiği söylenir hep, gerçi asitli olduğu için diş minesine zarar vermesin diye arkasından bir normal suyla çalkalamak lazım ağzı ama... Hani derler ya nefesin açılması, güne taze bir başlangıç yapmak, işte tam olarak o hissi yakalıyorsunuz o ekşi yudumda.
Böbrek taşı ağrısı çeken bilir, düşmanımın başına vermesin derler ya, aynen öyle bir illet bu iş. İşte o limonun içindeki sitrik asit var ya, kalsiyum taşlarının oluşumunu engelleme konusunda gizli bir kahraman gibidir aslında. Hani her gün o suyu içmek, idrardaki sitrat seviyesini artırıyor ve o acı dolu süreçlerin önüne set çekebiliyor bir nebze de olsa. Sırf bu ihtimal için bile, o böbrekleri yormamak ve temiz tutmak adına o bardağı kafaya dikmeye değer be kardeşim.
