Ahmet Katan
Kayıtlı Kullanıcı
Ağzına aldığın o ilk zehirli çubuğun üzerinden kaç yıl geçti, hiç düşündün mü abi ya, yıllarca kendi ellerimizle ciğerlerimizi kuruttuk resmen. Vallahi billahi insan dönüp arkasına bakınca o duman altı günlerin ne kadar acımasız olduğunu çok daha net görüyor, cidden yazık etmişiz kendimize.
Sabahları uykudan uyanır uyanmaz o balgamla boğulma hissi var ya, işte o bitiyor arkadaş, tamamen tarih oluyor. Adamın nefesi açılıyor bir kere, otobüse koşarken tıkanıp kalmak ne demek unutuyorsun, sanki on yaş birden gençleşmiş gibi hafifliyor insan birden.
Tat alma duyusu diye bir şey varmış meğer, biz onu yıllar önce kül tablasına gömmüşüz da haberimiz yokmuş. Çayın, çorbanın, yediğin yemeğin o gerçek tadı damağına öyle bir geliyor ki, lan diyorsun, ben bugüne kadar ne çiğnemişim öyle.
Cildin rengi bile değişiyor kısa sürede, o solgun, sarımtırak gri tondan eser kalmıyor yüzde. Aynaya baktığında kendine yabancılaşmayı bırakıyorsun, o matlık gidip yerine canlı bir kan akışı geliyor resmen, insan kendine geliyormuş zahir.
Cebinde kalan parayı hesaba katmıyor musun hâlâ, o günlük üç beş lira derken servet yatırmışız o tütün şirketlerine meğer. Şimdi o parayla insan kendi ailesine, sevdiklerine güzel bir yemek ısmarlar da hiç değilse midemiz bayram eder, zıkkımın köküne gitmesinden iyidir yani.
Kalp krizi riski denen o korkunç kabus var ya, bıraktığın an itibarıyla azalmaya başlıyor işte. Vücut o kadar akıllı bir mekanizma ki, sen yeter ki o zehri kes, o kendi kendini onarmak için hemen kolları sıvıyor, inanamazsın.
Etrafındakileri zehirlemekten kurtuluyorsun en başta, o sinmiş pis koku yüzünden insan içine çıkmaya utandığımız günler geride kalıyor. Çocuklarının yüzüne bakarken o suçluluk duygusu yok oluyor ya, işte asıl büyük kazanç bence tam da o.
Sabahları uykudan uyanır uyanmaz o balgamla boğulma hissi var ya, işte o bitiyor arkadaş, tamamen tarih oluyor. Adamın nefesi açılıyor bir kere, otobüse koşarken tıkanıp kalmak ne demek unutuyorsun, sanki on yaş birden gençleşmiş gibi hafifliyor insan birden.
Tat alma duyusu diye bir şey varmış meğer, biz onu yıllar önce kül tablasına gömmüşüz da haberimiz yokmuş. Çayın, çorbanın, yediğin yemeğin o gerçek tadı damağına öyle bir geliyor ki, lan diyorsun, ben bugüne kadar ne çiğnemişim öyle.
Cildin rengi bile değişiyor kısa sürede, o solgun, sarımtırak gri tondan eser kalmıyor yüzde. Aynaya baktığında kendine yabancılaşmayı bırakıyorsun, o matlık gidip yerine canlı bir kan akışı geliyor resmen, insan kendine geliyormuş zahir.
Cebinde kalan parayı hesaba katmıyor musun hâlâ, o günlük üç beş lira derken servet yatırmışız o tütün şirketlerine meğer. Şimdi o parayla insan kendi ailesine, sevdiklerine güzel bir yemek ısmarlar da hiç değilse midemiz bayram eder, zıkkımın köküne gitmesinden iyidir yani.
Kalp krizi riski denen o korkunç kabus var ya, bıraktığın an itibarıyla azalmaya başlıyor işte. Vücut o kadar akıllı bir mekanizma ki, sen yeter ki o zehri kes, o kendi kendini onarmak için hemen kolları sıvıyor, inanamazsın.
Etrafındakileri zehirlemekten kurtuluyorsun en başta, o sinmiş pis koku yüzünden insan içine çıkmaya utandığımız günler geride kalıyor. Çocuklarının yüzüne bakarken o suçluluk duygusu yok oluyor ya, işte asıl büyük kazanç bence tam da o.
