Sibel Hoca
Kayıtlı Kullanıcı
Ketojenik diyet dediğimiz şey aslında vücudun yakıt sistemini tamamen değiştirmek, yani karbonhidratı kesip yerine yağı koymak demek. Vücut şeker bulamayınca mecburen depolardaki yağlara saldırıyor ve karaciğer "keton" üretmeye başlıyor. İşin bütün kimyası, biyolojisi bu kadar basit işte.
Ekmek, makarna, pilav, hatta o canım meyveler bile bir süre hayatından tamamen çıkıyor abi, vallahi bak. Tabağının neredeyse yüzde yetmiş beşini sağlıklı yağlarla doldurman gerekiyor bu süreçte. Zeytinyağı, tereyağı, avokado ve kuruyemişler artık senin yeni yol arkadaşların.
Sabahları o fırından yeni çıkmış sıcacık simidin kokusuna direnmek ilk başta biraz canını sıkabilir, yalan yok. Ama yerine bol tereyağında pişmiş pastırmalı bir yumurta koyduğunu düşününce insan o kadar da üzülmüyor sanki... Başlarda vücut bir afallıyor, "Nerede benim şekerim?" diye isyan ediyor tabii.
Karbonhidratı hayatından bir anda bıçak gibi kestiğinde, ilk birkaç gün başın dönebilir, kendini halsiz hissedebilirsin. İnternette buna "keto gribi" diyorlar ama gözün korkmasın, tamamen geçici bir süreç. Vücudun yeni düzene alışmaya çalışırken sana ufak oyunlar oynamasından ibaret her şey.
Günde en az iki buçuk, üç litre su içmeyi sakın ihmal etme, çünkü vücut karbonhidratı atarken ciddi anlamda su kaybediyor. Suyun içine bir tutam kaya tuzu ya da maden suyu eklemek o halsizlik hissini bıçak gibi kesiveriyor bazen. Mineralleri dengede tutmak bu işin gizli anahtarı.
Akşam yemeklerinde tabağını yeşilliklerle doldurabilirsin ama öyle patates, havuç gibi toprak altında yetişen sebzelere pek yaklaşmaman gerekiyor. Ispanak, brokoli, karnabahar gibi karbonhidrat oranı düşük, lifi bol sebzeler baş tacımız. Üzerine de bolca zeytinyağı gezdirdin mi, tamamdır bu iş.
Peki, bu işi ne kadar sürdüreceksin, ömür boyu böyle mi yaşanır? Elbette hayır, bu bir maraton değil, vücudunu şifalandırmak ve o inatçı yağlardan kurtulmak için kullanabileceğin etkili bir araç sadece. Hedefine ulaştıktan sonra yavaş yavaş normal düzenine dönebilirsin zaten.
Protein tüketiminde de aşırıya kaçmamak gerekiyor, bak bu detay çok önemli ve genelde gözden kaçıyor. İnsanlar sanıyor ki ketojenik diyet demek sadece et yemek demek; yok öyle bir şey, fazla protein de vücutta şekere dönüşüyor çünkü... Dengeli, ölçülü ve yağ odaklı gitmek şart.
Dışarıda yemek yerken siparişinin yanındaki pilavı ya da patatesi kibarca iptal edip yerine fazladan salata istemeyi alışkanlık haline getirmelisin. Soslara da çok dikkat et, marketlerde satılan o hazır sosların içinde gizli şeker kaynıyor vallahi billahi. En güzeli kendi sosunu evde kendin yapman.
Belli bir süre sonra canının hiç tatlı çekmediğini, enerjinin gün boyu hiç düşmeden tavan yaptığını fark edeceksin. Öğleden sonraları gelen o meşhur uyku basmaları, rehavet hissi falan tamamen tarih oluyor. Beynin resmen daha berrak, daha keskin çalışmaya başlıyor.
Kendini çok sıkıp strese sokarsan kortizol hormonu tavan yapar ve kilo vermen durur, o yüzden rahat ol biraz. Bir gün kazara karbonhidrat kaçırırsan da dünyanın sonu değil ya, ertesi gün kaldığın yerden devam edersin olur biter... Önemli olan istikrarı korumak ve pes etmemek.
Ekmek, makarna, pilav, hatta o canım meyveler bile bir süre hayatından tamamen çıkıyor abi, vallahi bak. Tabağının neredeyse yüzde yetmiş beşini sağlıklı yağlarla doldurman gerekiyor bu süreçte. Zeytinyağı, tereyağı, avokado ve kuruyemişler artık senin yeni yol arkadaşların.
Sabahları o fırından yeni çıkmış sıcacık simidin kokusuna direnmek ilk başta biraz canını sıkabilir, yalan yok. Ama yerine bol tereyağında pişmiş pastırmalı bir yumurta koyduğunu düşününce insan o kadar da üzülmüyor sanki... Başlarda vücut bir afallıyor, "Nerede benim şekerim?" diye isyan ediyor tabii.
Karbonhidratı hayatından bir anda bıçak gibi kestiğinde, ilk birkaç gün başın dönebilir, kendini halsiz hissedebilirsin. İnternette buna "keto gribi" diyorlar ama gözün korkmasın, tamamen geçici bir süreç. Vücudun yeni düzene alışmaya çalışırken sana ufak oyunlar oynamasından ibaret her şey.
Günde en az iki buçuk, üç litre su içmeyi sakın ihmal etme, çünkü vücut karbonhidratı atarken ciddi anlamda su kaybediyor. Suyun içine bir tutam kaya tuzu ya da maden suyu eklemek o halsizlik hissini bıçak gibi kesiveriyor bazen. Mineralleri dengede tutmak bu işin gizli anahtarı.
Akşam yemeklerinde tabağını yeşilliklerle doldurabilirsin ama öyle patates, havuç gibi toprak altında yetişen sebzelere pek yaklaşmaman gerekiyor. Ispanak, brokoli, karnabahar gibi karbonhidrat oranı düşük, lifi bol sebzeler baş tacımız. Üzerine de bolca zeytinyağı gezdirdin mi, tamamdır bu iş.
Peki, bu işi ne kadar sürdüreceksin, ömür boyu böyle mi yaşanır? Elbette hayır, bu bir maraton değil, vücudunu şifalandırmak ve o inatçı yağlardan kurtulmak için kullanabileceğin etkili bir araç sadece. Hedefine ulaştıktan sonra yavaş yavaş normal düzenine dönebilirsin zaten.
Protein tüketiminde de aşırıya kaçmamak gerekiyor, bak bu detay çok önemli ve genelde gözden kaçıyor. İnsanlar sanıyor ki ketojenik diyet demek sadece et yemek demek; yok öyle bir şey, fazla protein de vücutta şekere dönüşüyor çünkü... Dengeli, ölçülü ve yağ odaklı gitmek şart.
Dışarıda yemek yerken siparişinin yanındaki pilavı ya da patatesi kibarca iptal edip yerine fazladan salata istemeyi alışkanlık haline getirmelisin. Soslara da çok dikkat et, marketlerde satılan o hazır sosların içinde gizli şeker kaynıyor vallahi billahi. En güzeli kendi sosunu evde kendin yapman.
Belli bir süre sonra canının hiç tatlı çekmediğini, enerjinin gün boyu hiç düşmeden tavan yaptığını fark edeceksin. Öğleden sonraları gelen o meşhur uyku basmaları, rehavet hissi falan tamamen tarih oluyor. Beynin resmen daha berrak, daha keskin çalışmaya başlıyor.
Kendini çok sıkıp strese sokarsan kortizol hormonu tavan yapar ve kilo vermen durur, o yüzden rahat ol biraz. Bir gün kazara karbonhidrat kaçırırsan da dünyanın sonu değil ya, ertesi gün kaldığın yerden devam edersin olur biter... Önemli olan istikrarı korumak ve pes etmemek.
