Ahmet Katan
Kayıtlı Kullanıcı
Cinsel hayatın ilk adımında ağrı hissetmek kaderiniz değil, bunu bir kenara yazarak başlayalım. Toplumun kulaktan kulağa fısıldadığı o korkunç hikayeler yüzünden zihnimiz ilk andan itibaren kasılmaya şartlanıyor zaten. Vücut kendini korumaya alıyor, kaslar kilitleniyor ve boom... Beklenen o ağrı kaçınılmaz hale geliyor. Oysa fizyolojik olarak bakıldığında, doğru koşullar sağlandığında şiddetli bir acı yaşanması hiç de beklenen bir durum değildir.
Korkunun ecel ecel terlettiği o anlarda bedeninizin size anlatmaya çalıştığı bir şeyler var mutlaka. Zihin "eyvah canım yanacak" dediği saniyede vajinal kaslar öyle bir kasılıyor ki, hani derler ya duvar gibi olmak, tam olarak o işte! Islanma yetersiz kalıyor, esneklik kayboluyor ve ilişki bir deneyim olmaktan çıkıp eziyete dönüşüyor. Yani aslında hissettiğiniz şey hymen denen o dokunun yırtılması değil, tamamen zihninizin kaslarınıza verdiği "kapan" talimatı...
Bazen de sorun tamamen fizyolojik bir detaydan ibarettir, bunu kabullenmek zannedildiği kadar zor olmamalı. Kuruluk diyoruz mesela, küçümsüyoruz ama kayganlaştırıcının olmadığı bir senaryoda sürtünme demek doğrudan tahriş demektir. Vallahi bak, sırf bir kutu su bazlı jel kullanmadığı için ilk gecesini kabusa çeviren o kadar çok insan var ki! Basit bir dokunuş, doğru bir ürün ve biraz zaman her şeyi bir anda çözebilir.
Sorunu çözmeye çalışırken yanlış kapıları çalmak sadece vakit kaybettirir, net olun. Eğer ağrı öyle hafif bir rahatsızlık hissini aşıp çığlık attıracak boyutlara ulaşıyorsa, ortada vajinismus veya enfeksiyon gibi profesyonel müdahale gerektiren bir tablo olabilir. Kendi kendinizi teşhis etmeye çalışıp internet forumlarında sabahlamak yerine bir kadın doğum uzmanına görünmek... Yani ne bileyim, kendinize yapacağınız en büyük iyilik olur herhalde.
Kendinize baskı kurmayı bıraktığınız an, bedeninizin nasıl rahatladığına şaşırıp kalacaksınız. "Bu gece olmak zorunda" gibi saçma sapan bir zorunluluk hissiyle yatağa girilmez abi, girmeyin. Hazır hissetmiyorsanız durun, nefes alın, partnerinizle konuşun. Cinsel ilişki bir performans sergileme alanı değil ki, iki insanın birlikte keyif alma çabası sadece...
İletişim kurmaktan çekindiğiniz sürece o yatakta yalnız kalmaya devam edersiniz, bunu sakın unutmayın. Ne hissettiğinizi, nerenizin acıdığını veya neyden rahatsız olduğunuzu karşınızdakine açıkça söylemelisiniz. Bırakın ayıp olur düşüncesini falan, sizin canınız yanarken partnerinizin hiçbir şey yokmuş gibi devam etmesi zaten işin özüne aykırı. Doğru iletişim, en pahalı terapi yönteminden bile daha hızlı iyileştirir o ilişkiyi.
Korkunun ecel ecel terlettiği o anlarda bedeninizin size anlatmaya çalıştığı bir şeyler var mutlaka. Zihin "eyvah canım yanacak" dediği saniyede vajinal kaslar öyle bir kasılıyor ki, hani derler ya duvar gibi olmak, tam olarak o işte! Islanma yetersiz kalıyor, esneklik kayboluyor ve ilişki bir deneyim olmaktan çıkıp eziyete dönüşüyor. Yani aslında hissettiğiniz şey hymen denen o dokunun yırtılması değil, tamamen zihninizin kaslarınıza verdiği "kapan" talimatı...
Bazen de sorun tamamen fizyolojik bir detaydan ibarettir, bunu kabullenmek zannedildiği kadar zor olmamalı. Kuruluk diyoruz mesela, küçümsüyoruz ama kayganlaştırıcının olmadığı bir senaryoda sürtünme demek doğrudan tahriş demektir. Vallahi bak, sırf bir kutu su bazlı jel kullanmadığı için ilk gecesini kabusa çeviren o kadar çok insan var ki! Basit bir dokunuş, doğru bir ürün ve biraz zaman her şeyi bir anda çözebilir.
Sorunu çözmeye çalışırken yanlış kapıları çalmak sadece vakit kaybettirir, net olun. Eğer ağrı öyle hafif bir rahatsızlık hissini aşıp çığlık attıracak boyutlara ulaşıyorsa, ortada vajinismus veya enfeksiyon gibi profesyonel müdahale gerektiren bir tablo olabilir. Kendi kendinizi teşhis etmeye çalışıp internet forumlarında sabahlamak yerine bir kadın doğum uzmanına görünmek... Yani ne bileyim, kendinize yapacağınız en büyük iyilik olur herhalde.
Kendinize baskı kurmayı bıraktığınız an, bedeninizin nasıl rahatladığına şaşırıp kalacaksınız. "Bu gece olmak zorunda" gibi saçma sapan bir zorunluluk hissiyle yatağa girilmez abi, girmeyin. Hazır hissetmiyorsanız durun, nefes alın, partnerinizle konuşun. Cinsel ilişki bir performans sergileme alanı değil ki, iki insanın birlikte keyif alma çabası sadece...
İletişim kurmaktan çekindiğiniz sürece o yatakta yalnız kalmaya devam edersiniz, bunu sakın unutmayın. Ne hissettiğinizi, nerenizin acıdığını veya neyden rahatsız olduğunuzu karşınızdakine açıkça söylemelisiniz. Bırakın ayıp olur düşüncesini falan, sizin canınız yanarken partnerinizin hiçbir şey yokmuş gibi devam etmesi zaten işin özüne aykırı. Doğru iletişim, en pahalı terapi yönteminden bile daha hızlı iyileştirir o ilişkiyi.
