Cengiz Demir
Kayıtlı Kullanıcı
Tezgâhtaki o ilk çift çizgiyi gördüğünüz andan itibaren zihninizde dönüp duran o tek soru: "Şimdi ben iki kişilik mi yiyeceğim?" İşin aslı hiç de öyle sanıldığı gibi porsiyonları iki katına çıkarmak falan değil. Zaten mesele ne kadar yediğinizde değil, tabağa neyi koyduğunuzda kilitleniyor. Hatta bazen küçücük bir besin değişimi bile günün geri kalanını kurtarmaya yetiyor... Anne adayının metabolizması bu dönemde adeta mucizevi bir fabrika gibi çalışırken, o fabrikanın hammaddesini doğru seçmek gerek.
Yumurta mesela... Sabahları o masaya bir tane haşlanmış yumurta koymak o kadar kıymetli ki. Vallahi billahi mucize gibi bir protein deposundan bahsediyoruz şurada. İçindeki kolin maddesi bebeğin beyin gelişimine direkt etki ediyor dersek abartmış olmayız herhalde. Ama işte bazı sabahlar o kokusu bile mideyi altüst etmeye yetebiliyor; insan bazen sadece bir dilim ekmekle günü geçirmek istiyor, değil mi? Olsun, kendinizi hiç zorlamayın.
Kalsiyum ihtiyacı deyince herkesin aklına hemen oluk oluk süt içmek gelir. Oysa bir kase ev yapımı yoğurt ya da bir dilim sert peynir bazen çok daha iyi bir alternatif olabiliyor. Bebeğin kemik yapısı şekillenirken sizin depolarınızdan çalmasını istemiyorsanız, o kalsiyumu bir şekilde vücuda alacaksınız abi, kaçarı yok. Peynir yemiyorsan bademe yönel, süt içemiyorsan koyu yeşil yapraklı sebzelerden destek al.
Frik asit takviyesi meselesi var bir de... Hani şu doktora ilk gittiğinizde elinize tutuşturulan o küçük reçeteler. Yeşillikler, mercimek, ceviz gibi besinler bu folik asit yönünden inanılmaz zengin. Yani tabağınızı renklendirmeniz şart. Renk demek, vitamin çeşitliliği demek çünkü. Bazen sırf rengi güzel diye tabağa eklediğiniz bir mor lahana bile...
Mide bulantıları başladığında o teorik bilgilerin hepsi pencereden aşağı uçar gider bazen. "Şunu yemelisin, bunu tüketmelisin" diyen uzmanları dinlerken insan içinden "Gel bir de bana sor" diye geçirmiyor değil. Öyle anlarda kural falan dinlemeyin; galeta mı iyi geliyor, basın galetayı. Tuzlu bir kraker, bir avuç leblebi bazen en lüks beslenme programından çok daha hayat kurtarıcıdır.
Demir eksikliği hamilelikte kadınların en büyük belası. Sürekli bir halsizlik, bir uyku hali, ayakta duracak derman bulamama durumları. Kırmızı et bu işin en kestirme çözümü elbette ama eti pişirirken yanına bol limonlu bir salata eklemeyi unutursanız o demir vücutta öylece akıp gider. C vitamını olmadan demir emilimi yarı yarıya düşüyor. Hani derler ya, bir taşla iki kuş vurmak diye, tam olarak öyle bir şey.
Günün sonunda su bardağını ne kadar sık elinize aldığınız her şeyi belirliyor aslında. Ödemler, hazımsızlıklar, o bitmek bilmeyen kasılmalar... Hepsi ama hepsi o yetersiz sıvı alımından kaynaklanıyor olabilir mi? İçin, bol bol su için. Hatta içine bir dilim salatalık, biraz nane atın ki o tatsız tuzsuz sıvı bir şeye benzesin.
İşlenmiş gıdalar, ambalajlı ürünler, o parlak paketli tatlılar... Şeker anlık bir mutluluk verse de arkasından gelen o ani kan şekeri düşüşü insanı mahvediyor. Canınız tatlı mı çekti, gidin iki tane kuru incirin arasına ceviz koyup yeyin. Hem tatlı kriziniz geçer hem de bağırsaklar bayram eder. Vücudunuza ne verirseniz, size onu geri döndürecek bu dokuz ay boyunca.
Yumurta mesela... Sabahları o masaya bir tane haşlanmış yumurta koymak o kadar kıymetli ki. Vallahi billahi mucize gibi bir protein deposundan bahsediyoruz şurada. İçindeki kolin maddesi bebeğin beyin gelişimine direkt etki ediyor dersek abartmış olmayız herhalde. Ama işte bazı sabahlar o kokusu bile mideyi altüst etmeye yetebiliyor; insan bazen sadece bir dilim ekmekle günü geçirmek istiyor, değil mi? Olsun, kendinizi hiç zorlamayın.
Kalsiyum ihtiyacı deyince herkesin aklına hemen oluk oluk süt içmek gelir. Oysa bir kase ev yapımı yoğurt ya da bir dilim sert peynir bazen çok daha iyi bir alternatif olabiliyor. Bebeğin kemik yapısı şekillenirken sizin depolarınızdan çalmasını istemiyorsanız, o kalsiyumu bir şekilde vücuda alacaksınız abi, kaçarı yok. Peynir yemiyorsan bademe yönel, süt içemiyorsan koyu yeşil yapraklı sebzelerden destek al.
Frik asit takviyesi meselesi var bir de... Hani şu doktora ilk gittiğinizde elinize tutuşturulan o küçük reçeteler. Yeşillikler, mercimek, ceviz gibi besinler bu folik asit yönünden inanılmaz zengin. Yani tabağınızı renklendirmeniz şart. Renk demek, vitamin çeşitliliği demek çünkü. Bazen sırf rengi güzel diye tabağa eklediğiniz bir mor lahana bile...
Mide bulantıları başladığında o teorik bilgilerin hepsi pencereden aşağı uçar gider bazen. "Şunu yemelisin, bunu tüketmelisin" diyen uzmanları dinlerken insan içinden "Gel bir de bana sor" diye geçirmiyor değil. Öyle anlarda kural falan dinlemeyin; galeta mı iyi geliyor, basın galetayı. Tuzlu bir kraker, bir avuç leblebi bazen en lüks beslenme programından çok daha hayat kurtarıcıdır.
Demir eksikliği hamilelikte kadınların en büyük belası. Sürekli bir halsizlik, bir uyku hali, ayakta duracak derman bulamama durumları. Kırmızı et bu işin en kestirme çözümü elbette ama eti pişirirken yanına bol limonlu bir salata eklemeyi unutursanız o demir vücutta öylece akıp gider. C vitamını olmadan demir emilimi yarı yarıya düşüyor. Hani derler ya, bir taşla iki kuş vurmak diye, tam olarak öyle bir şey.
Günün sonunda su bardağını ne kadar sık elinize aldığınız her şeyi belirliyor aslında. Ödemler, hazımsızlıklar, o bitmek bilmeyen kasılmalar... Hepsi ama hepsi o yetersiz sıvı alımından kaynaklanıyor olabilir mi? İçin, bol bol su için. Hatta içine bir dilim salatalık, biraz nane atın ki o tatsız tuzsuz sıvı bir şeye benzesin.
İşlenmiş gıdalar, ambalajlı ürünler, o parlak paketli tatlılar... Şeker anlık bir mutluluk verse de arkasından gelen o ani kan şekeri düşüşü insanı mahvediyor. Canınız tatlı mı çekti, gidin iki tane kuru incirin arasına ceviz koyup yeyin. Hem tatlı kriziniz geçer hem de bağırsaklar bayram eder. Vücudunuza ne verirseniz, size onu geri döndürecek bu dokuz ay boyunca.
