Cengiz Demir
Kayıtlı Kullanıcı
Bebeğin anne karnındaki o narin yolculuğu başladığı an, mutfaktaki en masum alışkanlıklar bile insanın kafasını kurcalamaya başlıyor. Sabahları içinizi ısıtan o sıcacık kupanın içinde aslında ne var, anne vücudundaki hormon dengesini ya da rahim kaslarını nasıl etkiliyor... Doğanın sunduğu her ot maalesef masum değil, özellikle de konu karnınızda büyüyen o mucizevi canlı olunca.
Adaçayı mesela, hani soğuk algınlığında hemen sarıldığımız o şifalı yapraklar var ya, gebelikte hiç de öyle dost canlısı davranmayabiliyor. İçindeki büzücü bileşenler ve rahim kasılmalarını tetikleme riski yüzünden uzmanlar bu otu görünce adeta kırmızı bayrak sallıyor. Hatta bazı kaynaklar erken doğum riskini bile tetikleyebileceğini söylüyor, yani hiç risk almaya değmez vallahi.
Gözümüz kapalı güvendiğimiz papatya çayı da aslında tam bir bilmece gibi duruyor ortada. Tamam, insanı rahatlatıyor, akşamüstü yorgunluğunu alıyor ama aşırı tüketildiğinde kan sulandırıcı etkisi devreye girebiliyor. Bazen bir fincan huzur verirken, ölçü kaçtığında beklemediğiniz sıkıntılara yol açabilir...
Peki ya o mis kokulu ıhlamur veya zencefil? Mide bulantılarından bitap düşmüş bir anne adayı için taze zencefilden yapılan hafif bir demlleme adeta can simidi olabiliyor. Bulantıyı yatıştırıyor, mideyi sakinleştiriyor, insanı biraz olsun hayata döndürüyor abi ya. Yine de her şeyde olduğu gibi bunda da abartıya kaçmamak, bitkiyi kaynatmak yerine sadece sıcak suda demlemek en mantıklısı.
Bitkilerin içindeki etken maddeler öyle sandığımız kadar hafif şeyler değil, bildiğiniz doğal ilaç niyetine çalışıyor vücutta. Bir bitki çayını "nasıl olsa doğal, aktardan aldım" diyerek fütursuzca içmek, prospektüsünü okumadığınız bir hapı yutmaktan farksız aslında. Kimyasal bileşenlerin plasentadan geçip bebeğe ulaşma ihtimali her zaman bir köşede duruyor.
Kendi kendinizin doktoru olmaya çalışmak yerine, aklınıza takılan her bitkiyi o muayene odasındaki doktora sormak en doğrusu galiba. Her hamilelik kendine özel bir hikaye neticede, komşunuza çok iyi gelen bir rezene çayı sizin tansiyonunuzu hoplatabilir. Vücudunuzun verdiği ufak sinyalleri dinleyin, içinize sinmeyen hiçbir şeyi o kupaya doldurmayın...
Adaçayı mesela, hani soğuk algınlığında hemen sarıldığımız o şifalı yapraklar var ya, gebelikte hiç de öyle dost canlısı davranmayabiliyor. İçindeki büzücü bileşenler ve rahim kasılmalarını tetikleme riski yüzünden uzmanlar bu otu görünce adeta kırmızı bayrak sallıyor. Hatta bazı kaynaklar erken doğum riskini bile tetikleyebileceğini söylüyor, yani hiç risk almaya değmez vallahi.
Gözümüz kapalı güvendiğimiz papatya çayı da aslında tam bir bilmece gibi duruyor ortada. Tamam, insanı rahatlatıyor, akşamüstü yorgunluğunu alıyor ama aşırı tüketildiğinde kan sulandırıcı etkisi devreye girebiliyor. Bazen bir fincan huzur verirken, ölçü kaçtığında beklemediğiniz sıkıntılara yol açabilir...
Peki ya o mis kokulu ıhlamur veya zencefil? Mide bulantılarından bitap düşmüş bir anne adayı için taze zencefilden yapılan hafif bir demlleme adeta can simidi olabiliyor. Bulantıyı yatıştırıyor, mideyi sakinleştiriyor, insanı biraz olsun hayata döndürüyor abi ya. Yine de her şeyde olduğu gibi bunda da abartıya kaçmamak, bitkiyi kaynatmak yerine sadece sıcak suda demlemek en mantıklısı.
Bitkilerin içindeki etken maddeler öyle sandığımız kadar hafif şeyler değil, bildiğiniz doğal ilaç niyetine çalışıyor vücutta. Bir bitki çayını "nasıl olsa doğal, aktardan aldım" diyerek fütursuzca içmek, prospektüsünü okumadığınız bir hapı yutmaktan farksız aslında. Kimyasal bileşenlerin plasentadan geçip bebeğe ulaşma ihtimali her zaman bir köşede duruyor.
Kendi kendinizin doktoru olmaya çalışmak yerine, aklınıza takılan her bitkiyi o muayene odasındaki doktora sormak en doğrusu galiba. Her hamilelik kendine özel bir hikaye neticede, komşunuza çok iyi gelen bir rezene çayı sizin tansiyonunuzu hoplatabilir. Vücudunuzun verdiği ufak sinyalleri dinleyin, içinize sinmeyen hiçbir şeyi o kupaya doldurmayın...
