Ahmet Katan
Kayıtlı Kullanıcı
Dokuz aylık o benzersiz yolculuğun en başında, vücudun adeta kimyasal bir devrim yaşaması kaçınılmazdır. Östrojen ve progesteron hormonları kelimenin tam anlamıyla zirveye oynuyor bu dönemde; eee haliyle damarlar da neye uğradığını şaşırıyor. İlk trimesterde aniden bastıran, şakakları zonklatan o sızının arkasında büyük oranda bu hormonal fırtına yatıyor işte. Vücut yeni bir yaşama ev sahipliği yapmaya çalışırken içeride adeta yer yerinden oynuyor vallahi. Yani o her zaman alışık olduğunuz bünye gidiyor, yerine bambaşka kurallarla oynayan yepyeni bir mekanizma geliyor...
Vücuttaki toplam kan hacminin neredeyse yarı yarıya artması, kalbin ve damar sisteminin üzerine binen yükü tahmin bile edemezsiniz. Kalp, bebeği besleyebilmek için dakikada çok daha fazla kan pompalamak zorunda kalıyor ve bu durum baş bölgesindeki hassas damarlarda ciddi bir baskı yaratıyor. Tansiyon dengesizlikleri, hele ki aniden düşen kan basıncı, insanı durduğu yerde sersemletmeye yetiyor da artıyor bile. Hani bazen oturduğunuz yerden kalktığınızda dünya bir anlığına kararır ya... İşte tam olarak o hissin, gün içinde defalarca tekrarlanarak kalıcı bir sızıya dönüşmesinden bahsediyoruz.
Susuzluk, gebelik döneminde baş ağrısını tetikleyen gizli ve en sinsi düşmanların başında gelir. Anne adayı iki kişilik düşünmek zorunda derler ya, aslında bu durum su tüketimi için de tamamen geçerli. Yeterli sıvı alınmadığında beyin dokuları adeta alarm veriyor, hücreler büzüşüyor ve o can sıkıcı zonklama kaçınılmaz bir son halini alıyor. Gün içinde su içmeyi unutmak, yoğun temponun arasında bunu atlamak yapılabilecek en büyük hata sanırım. Şöyle kocaman bir bardak suyu baş ucundan eksik etmemek, belki de ilaçsız en temiz çözüm yolu.
Uykusuz geçen gecelerin, yatakta bir sağa bir sola dönüp durmanın sabahında o başın ağrımaması zaten mucize olurdu. Büyüyen karın, mide bulantıları ya da sadece zihni kurcalayan o tatlı telaşlar yüzünden kaliteli bir uyku çekmek her geçen gün zorlaşıyor haliyle. Vücut dinlenemediğinde, sinir sistemi üzerindeki stres katsayısı katlanarak artıyor ve bu da direkt olarak şakaklara vuruyor. Dinlenmiş bir zihin ve gevşemiş kaslar olmadan bu sürecin üstesinden gelmeye çalışmak... İnsanı gerçekten tüketiyor abi ya.
Kafein bağımlılığını bir günde bıçak gibi kesmeye çalışmak, beynin en sevdiği oyuncaktan aniden mahrum kalması demektir. Yıllardır her sabah içilen o sert kahveler, çaylar hamilelik haberiyle birlikte bir kenara itilince vücut resmen yoksunluk krizine giriyor. Damarlar genişliyor, sinir uçları protesto ilan ediyor ve sonuç yine o malum, can bezdiren baş ağrıları. Elbette bebeğin sağlığı için tüketimi sınırlamak şart ama bunu bir anda değil de yavaş yavaş, zamana yayarak yapmak çok daha mantıklı bir strateji olabilir.
Duruş bozuklukları ve değişen ağırlık merkezi, omurgaya öyle bir yük bindirir ki ağrının boyundan başlayıp yukarı doğru tırmanışını çaresizce izlersiniz. Karnın öne doğru büyümesiyle birlikte omuzlar istemsizce arkaya çekilir, boyun kasları kasım kasım kasılır. Özellikle masa başı bir işte çalışıyorsanız veya gün içinde sürekli sabit pozisyonda kalıyorsanız, gerilim tipi baş ağrısına davetiye çıkarıyorsunuz demektir. Kasların bu feryadını duymak, arada bir kalkıp hafif esneme hareketleri yapmak o kadar iyi gelir ki...
Kan şekerinin gün içinde ani iniş çıkışlar yaşaması, baş bölgesinde resmen deprem etkisi yaratır. Hamilelikte metabolizma o kadar hızlı çalışıyor ki, iki saat bir şey yemediğinizde bile sistem hemen sinyal vermeye başlıyor. Öğün atlamak, aç kalmak ya da tam tersi aniden ağır karbonhidratlara yüklenmek bu hassas dengeyi tamamen altüst ediyor. Çantada her zaman ufak tefek sağlıklı atıştırmalıklar, birkaç ceviz veya kuru kayısı bulundurmak hayat kurtarabilir. Açlıktan gözü dönen bir bünyenin baş ağrısıyla cezalandırılması kaçınılmaz bir fizik kuralı gibi adeta.
Vücuttaki toplam kan hacminin neredeyse yarı yarıya artması, kalbin ve damar sisteminin üzerine binen yükü tahmin bile edemezsiniz. Kalp, bebeği besleyebilmek için dakikada çok daha fazla kan pompalamak zorunda kalıyor ve bu durum baş bölgesindeki hassas damarlarda ciddi bir baskı yaratıyor. Tansiyon dengesizlikleri, hele ki aniden düşen kan basıncı, insanı durduğu yerde sersemletmeye yetiyor da artıyor bile. Hani bazen oturduğunuz yerden kalktığınızda dünya bir anlığına kararır ya... İşte tam olarak o hissin, gün içinde defalarca tekrarlanarak kalıcı bir sızıya dönüşmesinden bahsediyoruz.
Susuzluk, gebelik döneminde baş ağrısını tetikleyen gizli ve en sinsi düşmanların başında gelir. Anne adayı iki kişilik düşünmek zorunda derler ya, aslında bu durum su tüketimi için de tamamen geçerli. Yeterli sıvı alınmadığında beyin dokuları adeta alarm veriyor, hücreler büzüşüyor ve o can sıkıcı zonklama kaçınılmaz bir son halini alıyor. Gün içinde su içmeyi unutmak, yoğun temponun arasında bunu atlamak yapılabilecek en büyük hata sanırım. Şöyle kocaman bir bardak suyu baş ucundan eksik etmemek, belki de ilaçsız en temiz çözüm yolu.
Uykusuz geçen gecelerin, yatakta bir sağa bir sola dönüp durmanın sabahında o başın ağrımaması zaten mucize olurdu. Büyüyen karın, mide bulantıları ya da sadece zihni kurcalayan o tatlı telaşlar yüzünden kaliteli bir uyku çekmek her geçen gün zorlaşıyor haliyle. Vücut dinlenemediğinde, sinir sistemi üzerindeki stres katsayısı katlanarak artıyor ve bu da direkt olarak şakaklara vuruyor. Dinlenmiş bir zihin ve gevşemiş kaslar olmadan bu sürecin üstesinden gelmeye çalışmak... İnsanı gerçekten tüketiyor abi ya.
Kafein bağımlılığını bir günde bıçak gibi kesmeye çalışmak, beynin en sevdiği oyuncaktan aniden mahrum kalması demektir. Yıllardır her sabah içilen o sert kahveler, çaylar hamilelik haberiyle birlikte bir kenara itilince vücut resmen yoksunluk krizine giriyor. Damarlar genişliyor, sinir uçları protesto ilan ediyor ve sonuç yine o malum, can bezdiren baş ağrıları. Elbette bebeğin sağlığı için tüketimi sınırlamak şart ama bunu bir anda değil de yavaş yavaş, zamana yayarak yapmak çok daha mantıklı bir strateji olabilir.
Duruş bozuklukları ve değişen ağırlık merkezi, omurgaya öyle bir yük bindirir ki ağrının boyundan başlayıp yukarı doğru tırmanışını çaresizce izlersiniz. Karnın öne doğru büyümesiyle birlikte omuzlar istemsizce arkaya çekilir, boyun kasları kasım kasım kasılır. Özellikle masa başı bir işte çalışıyorsanız veya gün içinde sürekli sabit pozisyonda kalıyorsanız, gerilim tipi baş ağrısına davetiye çıkarıyorsunuz demektir. Kasların bu feryadını duymak, arada bir kalkıp hafif esneme hareketleri yapmak o kadar iyi gelir ki...
Kan şekerinin gün içinde ani iniş çıkışlar yaşaması, baş bölgesinde resmen deprem etkisi yaratır. Hamilelikte metabolizma o kadar hızlı çalışıyor ki, iki saat bir şey yemediğinizde bile sistem hemen sinyal vermeye başlıyor. Öğün atlamak, aç kalmak ya da tam tersi aniden ağır karbonhidratlara yüklenmek bu hassas dengeyi tamamen altüst ediyor. Çantada her zaman ufak tefek sağlıklı atıştırmalıklar, birkaç ceviz veya kuru kayısı bulundurmak hayat kurtarabilir. Açlıktan gözü dönen bir bünyenin baş ağrısıyla cezalandırılması kaçınılmaz bir fizik kuralı gibi adeta.
