Sibel Hoca
Kayıtlı Kullanıcı
Masadaki tabağa bakıp duruyoruz hepimiz. Kırmızı etin kilosu almış başını gitmişken, haftada kaç gün yesek de sağlığımızdan veya cebimizden olmasak diye hesaba oturuyoruz.
Protein şart abi, vallahi eksikliğini hemen hissettiriyor vücut. Ama gel gör ki fazlası da damarları tıkayıp kalbe yük bindiriyor işte.
Haftada iki ya da üç gün tabağa kırmızı et koymak makul deniyor. Hani şöyle toplamda 300-500 gram arası bir şey...
Geçen gün bizim hanım köfte yaparken düşündüm. Acaba porsiyonları fazla mı abartıyoruz, yoksa tabağı doldurma sevdasına mı düşüyoruz?
Et yemeden doymayan büyük bir kitleyiz biz bu coğrafyada. Mangal yakılmadı mı hafta sonu geçmiş sayılmaz sanki...
Bazen de hiç yemeyip tamamen sebzeye dönmek geçiyor insanın içinden. Ama o da bir yere kadar sürer, bünye illa ki o tadı arar.
Porsiyonu küçültüp yanına bol salata koymak en temizi. Tabağın yarısını yeşille doldur, eti sadece lezzet katacak kadar tut...
Öyle her gün döküm tavada antrikot pişirmek zaten hayal oldu. Tavuktur, balıktır derken dengeli bir dağılım şart.
Aşırısı dert, hiç olmaması ayrı bir sıkıntı...
Vücudun sesini dinlemek lazım biraz da. Bize ne fısıldıyor, neye ihtiyacı var anlamak gerek.
Sakatattı, işlenmiş etlerdi derken sucuktan sosis ten uzak durmakta fayda var vallahi. Taze etin yerini hiçbir şey tutmuyor sonuçta.
Peki biz nerede hata yapıyoruz? Büyük ihtimalle eti pişirme yönteminde ve porsiyonun dozunu kaçırmada...
Sebze yemeklerinin içine kıyma katıp lezzetlendirmek harika bir yöntem mesela. Hem eti az tüketmiş oluyorsun hem de o lezzetten mahrum kalmıyorsun.
Sözün özü, ne eti hayatımızdan tamamen çıkaralım ne de tabağı tamamen onunla dolduralım...
Protein şart abi, vallahi eksikliğini hemen hissettiriyor vücut. Ama gel gör ki fazlası da damarları tıkayıp kalbe yük bindiriyor işte.
Haftada iki ya da üç gün tabağa kırmızı et koymak makul deniyor. Hani şöyle toplamda 300-500 gram arası bir şey...
Geçen gün bizim hanım köfte yaparken düşündüm. Acaba porsiyonları fazla mı abartıyoruz, yoksa tabağı doldurma sevdasına mı düşüyoruz?
Et yemeden doymayan büyük bir kitleyiz biz bu coğrafyada. Mangal yakılmadı mı hafta sonu geçmiş sayılmaz sanki...
Bazen de hiç yemeyip tamamen sebzeye dönmek geçiyor insanın içinden. Ama o da bir yere kadar sürer, bünye illa ki o tadı arar.
Porsiyonu küçültüp yanına bol salata koymak en temizi. Tabağın yarısını yeşille doldur, eti sadece lezzet katacak kadar tut...
Öyle her gün döküm tavada antrikot pişirmek zaten hayal oldu. Tavuktur, balıktır derken dengeli bir dağılım şart.
Aşırısı dert, hiç olmaması ayrı bir sıkıntı...
Vücudun sesini dinlemek lazım biraz da. Bize ne fısıldıyor, neye ihtiyacı var anlamak gerek.
Sakatattı, işlenmiş etlerdi derken sucuktan sosis ten uzak durmakta fayda var vallahi. Taze etin yerini hiçbir şey tutmuyor sonuçta.
Peki biz nerede hata yapıyoruz? Büyük ihtimalle eti pişirme yönteminde ve porsiyonun dozunu kaçırmada...
Sebze yemeklerinin içine kıyma katıp lezzetlendirmek harika bir yöntem mesela. Hem eti az tüketmiş oluyorsun hem de o lezzetten mahrum kalmıyorsun.
Sözün özü, ne eti hayatımızdan tamamen çıkaralım ne de tabağı tamamen onunla dolduralım...
