Ahmet Katan
Kayıtlı Kullanıcı
Hareketsiz kaldıkça paslanan, kendi kabuğuna çekildikçe ağırlaşan bir toplum haline geldik ne yazık ki. Sabah yataktan kalkarken her yanımız ağrıyor, iki basamak merdiven çıkınca nefes nefese kalıyoruz, vallahi durum tam olarak böyle. Oysa düzenli spor yapmayı hayatımızın merkezine koyduğumuzda bedenimizde yaşanan o mucizevi değişimi görsek, inan olsun bir daha o koltuğa yapışıp kalmayız. Kasların güçlenmesi, eklemlerin açılması, kan dolaşımının düzene girmesi derken vücut adeta yeniden doğmuş gibi bir ivme kazanıyor. Yıllardır sırtımızda taşıdığımız o ağırlık, o kronik yorgunluk hissi bir anda buharlaşıp gidiyor. Düzenli hareket etmek, organlarımızın oksijenle dolmasını sağlarken kalbimizi de bir saat gibi tıkır tıkır çalıştırıyor. Bedenimizin ritmi değişiyor bir kere, kendimizi çok daha diri, çok daha sağlam hissediyoruz.
Zihnin içinde dönüp duran o bitmek bilmeyen tilkiler, akşam olduğunda başımızı yastığa koymamıza engel olan o saçma stres yumağı yok mu... Spor salonuna adım attığımız ya da kulaklığı takıp sahilde yürüyüşe çıktığımız an o dertlerin hepsi uçup gidiyor. Kimyasal olarak da böyle bu durum, beyin endorfin salgılamaya başladıkça dünyayı görme biçimimiz yumuşuyor, kafamızın içindeki o yoğun sis perdesi aralanıyor. Günün bütün sinirini, stresini, hayattan aldığımız o ufak tefek darbeleri ter dökerek dışarı atıyoruz. Bunalıma girmeye meyilli o halimiz, yerini garip bir özgüvene ve dinginliğe bırakıyor. Ruhumuzun üzerindeki o ağır tozu silkelemenin, zihnimizi tamamen boşaltıp hafiflemenin en kestirme yolu bu aktivitelerden geçiyor aslında.
Beslenme düzenimiz, metabolizmamızın çalışma hızı veya kilo kontrolü dediğimiz o karmaşık meseleler birdenbire anlam kazanmaya başlıyor. Spor yapmaya başladığımız an metabolizma vites artırıyor, oturduğumuz yerde bile kalori yakmaya devam eden bir makineye dönüşüyoruz. Öyle katı diyetlerle kendimizi helak etmeden, sırf düzenli hareket ederek bedenimizi ideal formuna sokmak tamamen bizim elimizde. Yediğimiz gıdalar enerjiye dönüşüyor, yağ olarak depolanmak yerine kaslarımızı besliyor, yani bedenimiz kendi dengesini kendisi buluyor. Kilo vermek ya da formu korumak bir işkence olmaktan çıkıp hayatın doğal bir parçası haline geliyor, yeter ki o ilk adımı atacak iradeyi gösterelim.
Bağışıklık sisteminin o çökmüş halini, en ufak bir rüzgarda yataklara düşmeyi hangimiz yaşamadık ki abi... Düzenli spor yaptığımızda savunma mekanizmamız öyle bir zırh kuşanıyor ki hastalıklara karşı adeta geçilmez bir kale inşa ediyoruz. Hücreler daha hızlı yenileniyor, kan değerleri düzeliyor, vücut dışarıdan gelen mikrop ve virüslere karşı anında kalkanlarını kaldırıyor. Yaşlanma dediğimiz o kaçınılmaz süreci geciktirmek, cildin daha parlak ve diri görünmesini sağlamak da cabası. Yıllara meydan okumak, yaşımız ilerlese bile dinç kalmak tamamen hücresel düzeyde sağlanan bu hareketlilikle mümkün oluyor.
Gece yatağa yattığımızda dönüp durmak, sabahları hiç uyumamış gibi yorgun argın uyanmak tam bir kabus değil mi sizce de? İşte spor, o hasret kaldığımız kaliteli ve derin uykunun kapılarını ardına kadar açıyor bize. Fiziksel olarak yorulan beden, zihinsel olarak da rahatladığı için uykuya geçiş süresi inanılmaz kısalıyor. Deliksiz bir uykunun ardından sabah enerjik uyanmak, güne motive başlamak bütün hayat kalitemizi baştan aşağı değiştiriyor. Gün içindeki odaklanma sorunlarımız ortadan kalkıyor, işimize veya derslerimize çok daha iyi konsantre oluyoruz. Hayatı dolu dolu, yüksek bir enerjiyle yaşamak dururken o yataktan yorgun kalkmak...
İrademizi güçlendirmek, kendimize olan saygımızı yeniden kazanmak ve disiplinli bir birey olmak için bundan daha iyi bir fırsat olamazdı herhalde. Bir hedef koyup her gün o hedefe doğru bıkmadan usanmadan yürümek, başarma duygusunu bize en saf haliyle tattırıyor. Kendi sınırlarımızı zorladıkça, "yapamam" dediğimiz şeyleri başardıkça özgüvenimiz katlanarak artıyor. Bu disiplin sadece spor alanında kalmıyor tabii, sosyal hayatımıza, iş ilişkilerimize ve kararlarımıza da doğrudan yansıyor. Kendine değer veren, bedenine iyi bakan bir insanın çevresine saçtığı o pozitif ışık...
Zihnin içinde dönüp duran o bitmek bilmeyen tilkiler, akşam olduğunda başımızı yastığa koymamıza engel olan o saçma stres yumağı yok mu... Spor salonuna adım attığımız ya da kulaklığı takıp sahilde yürüyüşe çıktığımız an o dertlerin hepsi uçup gidiyor. Kimyasal olarak da böyle bu durum, beyin endorfin salgılamaya başladıkça dünyayı görme biçimimiz yumuşuyor, kafamızın içindeki o yoğun sis perdesi aralanıyor. Günün bütün sinirini, stresini, hayattan aldığımız o ufak tefek darbeleri ter dökerek dışarı atıyoruz. Bunalıma girmeye meyilli o halimiz, yerini garip bir özgüvene ve dinginliğe bırakıyor. Ruhumuzun üzerindeki o ağır tozu silkelemenin, zihnimizi tamamen boşaltıp hafiflemenin en kestirme yolu bu aktivitelerden geçiyor aslında.
Beslenme düzenimiz, metabolizmamızın çalışma hızı veya kilo kontrolü dediğimiz o karmaşık meseleler birdenbire anlam kazanmaya başlıyor. Spor yapmaya başladığımız an metabolizma vites artırıyor, oturduğumuz yerde bile kalori yakmaya devam eden bir makineye dönüşüyoruz. Öyle katı diyetlerle kendimizi helak etmeden, sırf düzenli hareket ederek bedenimizi ideal formuna sokmak tamamen bizim elimizde. Yediğimiz gıdalar enerjiye dönüşüyor, yağ olarak depolanmak yerine kaslarımızı besliyor, yani bedenimiz kendi dengesini kendisi buluyor. Kilo vermek ya da formu korumak bir işkence olmaktan çıkıp hayatın doğal bir parçası haline geliyor, yeter ki o ilk adımı atacak iradeyi gösterelim.
Bağışıklık sisteminin o çökmüş halini, en ufak bir rüzgarda yataklara düşmeyi hangimiz yaşamadık ki abi... Düzenli spor yaptığımızda savunma mekanizmamız öyle bir zırh kuşanıyor ki hastalıklara karşı adeta geçilmez bir kale inşa ediyoruz. Hücreler daha hızlı yenileniyor, kan değerleri düzeliyor, vücut dışarıdan gelen mikrop ve virüslere karşı anında kalkanlarını kaldırıyor. Yaşlanma dediğimiz o kaçınılmaz süreci geciktirmek, cildin daha parlak ve diri görünmesini sağlamak da cabası. Yıllara meydan okumak, yaşımız ilerlese bile dinç kalmak tamamen hücresel düzeyde sağlanan bu hareketlilikle mümkün oluyor.
Gece yatağa yattığımızda dönüp durmak, sabahları hiç uyumamış gibi yorgun argın uyanmak tam bir kabus değil mi sizce de? İşte spor, o hasret kaldığımız kaliteli ve derin uykunun kapılarını ardına kadar açıyor bize. Fiziksel olarak yorulan beden, zihinsel olarak da rahatladığı için uykuya geçiş süresi inanılmaz kısalıyor. Deliksiz bir uykunun ardından sabah enerjik uyanmak, güne motive başlamak bütün hayat kalitemizi baştan aşağı değiştiriyor. Gün içindeki odaklanma sorunlarımız ortadan kalkıyor, işimize veya derslerimize çok daha iyi konsantre oluyoruz. Hayatı dolu dolu, yüksek bir enerjiyle yaşamak dururken o yataktan yorgun kalkmak...
İrademizi güçlendirmek, kendimize olan saygımızı yeniden kazanmak ve disiplinli bir birey olmak için bundan daha iyi bir fırsat olamazdı herhalde. Bir hedef koyup her gün o hedefe doğru bıkmadan usanmadan yürümek, başarma duygusunu bize en saf haliyle tattırıyor. Kendi sınırlarımızı zorladıkça, "yapamam" dediğimiz şeyleri başardıkça özgüvenimiz katlanarak artıyor. Bu disiplin sadece spor alanında kalmıyor tabii, sosyal hayatımıza, iş ilişkilerimize ve kararlarımıza da doğrudan yansıyor. Kendine değer veren, bedenine iyi bakan bir insanın çevresine saçtığı o pozitif ışık...
