Hakan Ulu
Kayıtlı Kullanıcı
Aynaya bakıp "Acaba zamanı geldi mi?" diye sormak çok insani bir şey vallahi... Yirmili yaşların o taze gerginliği geride kalıp da göz kenarlarında ilk ince çizgiler belirdiğinde hemen bir telaş kaplıyor içimizi. Aslında yüz estetiği dediğimiz o geniş dünya, tek bir doğum günü tarihine sıkıştırılamayacak kadar kişisel bir yolculuk. Her cildin yaş alma hızı, maruz kaldığı güneş, genetik miras ya da yaşadığı stres o kadar başka ki...
Botoks ve dolgu gibi ameliyatsız dokunuşlar için otuzlu yaşların başı harika bir gözlem dönemidir bana kalırsa. Hani şu mimiklerin yavaş yavaş cilde yerleşmeye başladığı, ince çizgilerin "ben buradayım" dediği zamanlar... Tam da bu evrede, cildi yormadan ve o doğal ifadeyi hiç bozmadan yapılacak ufak koruyucu müdahaleler, geleceğe çok güzel birer yatırım oluyor. Yani yaşlanmayı geciktirmek, var olan hasarı büyük operasyonlarla onarmaya çalışmaktan her zaman çok daha zahmetsiz ve konforludur abi, bunu hiç unutmamak lazım.
Göz kapağı estetiği ise genellikle otuzlu yaşların sonu ile kırklı yaşların başında kapıyı çalar ansızın. Bazen genetik yapı yüzünden o kadar erken yaşta üst kapaklarda torbalanma veya düşüklük oluyor ki... Bakıyorsun, insan aslında çok enerjik ama gözlerindeki o ağırlık yüzünden sürekli uykusuz ve yorgun bir ifadeyle dolaşıyor ortalıkta. İşte tam bu dönemde yapılacak küçük bir cerrahi dokunuş, yüze anında on yıl öncesinin o canlı, dinç bakışını geri kazandırabiliyor.
Kırklı yaşların ortalarına doğru geldiğimizde ise artık yerçekiminin o kaçınılmaz etkisini daha net hissetmeye başlıyoruz galiba. Yanakların hafifçe aşağı doğru süzülmesi, çene hattının o keskin netliğini kaybetmesi ve boyun bölgesindeki gevşemeler... Bu aşamada sadece cildin üst yüzeyine değil, altındaki derin dokulara da müdahale etmek, orayı biraz desteklemek gerekiyor. Derin plan yüz germe ya da askılama işlemleri tam da bu yaş grubunun o olgun ama dinamik ruhuna çok yakışıyor.
Aslında tüm bu sürecin en can alıcı noktası, biyolojik yaş ile cildin ihtiyaç duyduğu yaşın her zaman birbiriyle eşleşmemesi... Bazen ellisinde bir danışan gelir, sadece küçük bir dolguyla harikalar yaratırsınız; bazen de otuz yaşında öyle bir sarkma görürsünüz ki cerrahi kaçınılmaz olur. Önemli olan trendlere kapılmadan, sadece kendi yüzünün neye ihtiyaç duyduğunu doğru okuyabilmek...
Bir de işin psikolojik boyutu var ki bence en mühimi de bu ya... İnsan kendini aynada nasıl görmek istiyorsa, o değişime zihnen de hazır hissettiği an en doğru zamandır. Sırf birileri yaptırıyor diye ya da sosyal medyadaki o tek tip filtrelere benzemek uğruna bıçak altına yatmak... Büyük hata, gerçekten büyük hata. Kendinizle barışık kalarak, sadece o taze ve dinlenmiş görüntüyü yakalamak için yola çıktığınızda aldığınız sonuç her zaman çok daha tatmin edici oluyor.
Botoks ve dolgu gibi ameliyatsız dokunuşlar için otuzlu yaşların başı harika bir gözlem dönemidir bana kalırsa. Hani şu mimiklerin yavaş yavaş cilde yerleşmeye başladığı, ince çizgilerin "ben buradayım" dediği zamanlar... Tam da bu evrede, cildi yormadan ve o doğal ifadeyi hiç bozmadan yapılacak ufak koruyucu müdahaleler, geleceğe çok güzel birer yatırım oluyor. Yani yaşlanmayı geciktirmek, var olan hasarı büyük operasyonlarla onarmaya çalışmaktan her zaman çok daha zahmetsiz ve konforludur abi, bunu hiç unutmamak lazım.
Göz kapağı estetiği ise genellikle otuzlu yaşların sonu ile kırklı yaşların başında kapıyı çalar ansızın. Bazen genetik yapı yüzünden o kadar erken yaşta üst kapaklarda torbalanma veya düşüklük oluyor ki... Bakıyorsun, insan aslında çok enerjik ama gözlerindeki o ağırlık yüzünden sürekli uykusuz ve yorgun bir ifadeyle dolaşıyor ortalıkta. İşte tam bu dönemde yapılacak küçük bir cerrahi dokunuş, yüze anında on yıl öncesinin o canlı, dinç bakışını geri kazandırabiliyor.
Kırklı yaşların ortalarına doğru geldiğimizde ise artık yerçekiminin o kaçınılmaz etkisini daha net hissetmeye başlıyoruz galiba. Yanakların hafifçe aşağı doğru süzülmesi, çene hattının o keskin netliğini kaybetmesi ve boyun bölgesindeki gevşemeler... Bu aşamada sadece cildin üst yüzeyine değil, altındaki derin dokulara da müdahale etmek, orayı biraz desteklemek gerekiyor. Derin plan yüz germe ya da askılama işlemleri tam da bu yaş grubunun o olgun ama dinamik ruhuna çok yakışıyor.
Aslında tüm bu sürecin en can alıcı noktası, biyolojik yaş ile cildin ihtiyaç duyduğu yaşın her zaman birbiriyle eşleşmemesi... Bazen ellisinde bir danışan gelir, sadece küçük bir dolguyla harikalar yaratırsınız; bazen de otuz yaşında öyle bir sarkma görürsünüz ki cerrahi kaçınılmaz olur. Önemli olan trendlere kapılmadan, sadece kendi yüzünün neye ihtiyaç duyduğunu doğru okuyabilmek...
Bir de işin psikolojik boyutu var ki bence en mühimi de bu ya... İnsan kendini aynada nasıl görmek istiyorsa, o değişime zihnen de hazır hissettiği an en doğru zamandır. Sırf birileri yaptırıyor diye ya da sosyal medyadaki o tek tip filtrelere benzemek uğruna bıçak altına yatmak... Büyük hata, gerçekten büyük hata. Kendinizle barışık kalarak, sadece o taze ve dinlenmiş görüntüyü yakalamak için yola çıktığınızda aldığınız sonuç her zaman çok daha tatmin edici oluyor.
