Sibel Hoca
Kayıtlı Kullanıcı
Mesane ameliyatı hangi durumlarda gerekir?
Uykudan uyanıp tuvalete koşmaktan bıkıp usandıysan, hani şu geceleri beş kere kalkma halleri var ya, işte tam da ondan bahsediyorum, insanı hayattan soğutan bir durum bu vallahi billahi. İşin aslı, mesane dediğimiz o torba bazen öyle bir isyan bayrağı açıyor ki, ne ilaçlar kar ediyor ne de bitkisel çaylar, doktorun kapısını çalmaktan başka çare kalmıyor ortada. Yani, vücut artık sinyal veriyor arkadaş, ben taşıyamıyorum bu yükü diyor, ameliyat lafı da işte tam o noktada masaya geliyor zaten. Hani bazen durduk yere idrar kaçırırsın da insan içine çıkmaya utanır ya, hah, o sosyal hayatı zindan eden sızıntılar var ya, mesanenin kas dokusu tamamen zayıfladığında ya da o eski esnekliğini yitirdiğinde kaçınılmaz bir sondur aslında bu. Tıpta ne diyorlar ona, stres üriner inkontinans dedikleri o illet şey, kadında erkekte fark etmiyor, adamın hayat enerjisini sömürüyor yemin ederim.
Peki başka ne zaman bıçak altına yatmak gerekir derseniz, taş denen o lanet olası meret var ya, işte o mesanenin içinde büyüyüp de bağımsızlığını ilan ettiğinde işler çığırından çıkıyor tabii ki. Taşı düşürmekle falan bitmiyor ki mesele, adamın içinde bildiğin çakıl ocağı oluşuyor, her idrar yapışta canından can gidiyor insanın, hani o sancıyı çeken bilir ancak. Doktor ultrasonu koyduğunda ekranda o taşı gördüğün an, zaten ameliyat kaçınılmaz bir gerçek olarak suratına çarpıyor, başka yolu yok abiciğim bu işin. Mesane duvarına sürtüne sürtüne kanama yapan, idrarı adeta zehir eden o taşlar temizlenmeden o huzur asla geri gelmez ki insana, o yüzden müdahale şart oluyor.
Bir de şu mesane sarkması meselesi var ki, hele hele doğum yapmış ya da yaş almış kadınlarda o kadar sık görülüyor ki anlatamam sana. Rahimle mesane arasındaki o destek dokusu pamuk ipliğine bağlıymış gibi kopup gidince, içerideki her şey aşağı doğru yığılıveriyor birdenbire. Adamın yürüyüşü değişiyor, sürekli aşağıda bir ağırlık hissi, sanki sürekli pelvik bölgede tuvalet varmış gibi o berbat baskı hissi insanı deli ediyor. E ne olacak şimdi, o sarkık dokuyu eski yerine asmak, o gevşeyen bağları sağlamlaştırıp mesaneyi yukarı sabitlemek lazım, başka türlü o konforlu günlere dönmek hayal olur maalesef.
Tüm bunlardan öte, işin içinde bir de şu korkunç tümör ya da kanser şüphesi varsa var ya, orada artık lafı uzatmanın da anlamı kalmıyor zaten. Mesane içindeki o anormal büyümeler, polipler veya kötü huylu kitleler, insanın başına gelebilecek en büyük bela vallahi. Kanlı idrar gelmeye başladığında, yani lavaboya gittiğinde o rengi gördüğün an kanın donuyor ya hani, hepsi işte bu hücrelerin kafasına göre takılmasından kaynaklanıyor. Erken teşhis hayat kurtarır lafı var ya, o tamamen burası için söylenmiş işte, o kitleyi oradan kazıyıp almazlarsa, mesane taşa döner, iş işten geçer.
Toparlamak gerekirse, vücudun sana gönderdiği o acılı ve sancılı mesajları kulak arkası etmemek lazım abicim, çünkü mesane bu, şakaya gelmez. Gece uykusuzlukları, durdurulamayan sızıntılar, bitmek bilmeyen o sancılar ve tabii ki o korkutucu kanamalar hep aynı kapıya çıkıyor sonuçta. Kendine biraz değer veriyorsan, o ameliyat masasından korkup kaçmayı bir kenara bırakacaksın, sağlığını yeniden ele almanın tek yolu bazen o keskin bıçaktır çünkü. Doktor nediyorsa kulak ver, geçiştirme, sonra çok ararsın o eski rahat günleri, benden söylemesi.
Uykudan uyanıp tuvalete koşmaktan bıkıp usandıysan, hani şu geceleri beş kere kalkma halleri var ya, işte tam da ondan bahsediyorum, insanı hayattan soğutan bir durum bu vallahi billahi. İşin aslı, mesane dediğimiz o torba bazen öyle bir isyan bayrağı açıyor ki, ne ilaçlar kar ediyor ne de bitkisel çaylar, doktorun kapısını çalmaktan başka çare kalmıyor ortada. Yani, vücut artık sinyal veriyor arkadaş, ben taşıyamıyorum bu yükü diyor, ameliyat lafı da işte tam o noktada masaya geliyor zaten. Hani bazen durduk yere idrar kaçırırsın da insan içine çıkmaya utanır ya, hah, o sosyal hayatı zindan eden sızıntılar var ya, mesanenin kas dokusu tamamen zayıfladığında ya da o eski esnekliğini yitirdiğinde kaçınılmaz bir sondur aslında bu. Tıpta ne diyorlar ona, stres üriner inkontinans dedikleri o illet şey, kadında erkekte fark etmiyor, adamın hayat enerjisini sömürüyor yemin ederim.
Peki başka ne zaman bıçak altına yatmak gerekir derseniz, taş denen o lanet olası meret var ya, işte o mesanenin içinde büyüyüp de bağımsızlığını ilan ettiğinde işler çığırından çıkıyor tabii ki. Taşı düşürmekle falan bitmiyor ki mesele, adamın içinde bildiğin çakıl ocağı oluşuyor, her idrar yapışta canından can gidiyor insanın, hani o sancıyı çeken bilir ancak. Doktor ultrasonu koyduğunda ekranda o taşı gördüğün an, zaten ameliyat kaçınılmaz bir gerçek olarak suratına çarpıyor, başka yolu yok abiciğim bu işin. Mesane duvarına sürtüne sürtüne kanama yapan, idrarı adeta zehir eden o taşlar temizlenmeden o huzur asla geri gelmez ki insana, o yüzden müdahale şart oluyor.
Bir de şu mesane sarkması meselesi var ki, hele hele doğum yapmış ya da yaş almış kadınlarda o kadar sık görülüyor ki anlatamam sana. Rahimle mesane arasındaki o destek dokusu pamuk ipliğine bağlıymış gibi kopup gidince, içerideki her şey aşağı doğru yığılıveriyor birdenbire. Adamın yürüyüşü değişiyor, sürekli aşağıda bir ağırlık hissi, sanki sürekli pelvik bölgede tuvalet varmış gibi o berbat baskı hissi insanı deli ediyor. E ne olacak şimdi, o sarkık dokuyu eski yerine asmak, o gevşeyen bağları sağlamlaştırıp mesaneyi yukarı sabitlemek lazım, başka türlü o konforlu günlere dönmek hayal olur maalesef.
Tüm bunlardan öte, işin içinde bir de şu korkunç tümör ya da kanser şüphesi varsa var ya, orada artık lafı uzatmanın da anlamı kalmıyor zaten. Mesane içindeki o anormal büyümeler, polipler veya kötü huylu kitleler, insanın başına gelebilecek en büyük bela vallahi. Kanlı idrar gelmeye başladığında, yani lavaboya gittiğinde o rengi gördüğün an kanın donuyor ya hani, hepsi işte bu hücrelerin kafasına göre takılmasından kaynaklanıyor. Erken teşhis hayat kurtarır lafı var ya, o tamamen burası için söylenmiş işte, o kitleyi oradan kazıyıp almazlarsa, mesane taşa döner, iş işten geçer.
Toparlamak gerekirse, vücudun sana gönderdiği o acılı ve sancılı mesajları kulak arkası etmemek lazım abicim, çünkü mesane bu, şakaya gelmez. Gece uykusuzlukları, durdurulamayan sızıntılar, bitmek bilmeyen o sancılar ve tabii ki o korkutucu kanamalar hep aynı kapıya çıkıyor sonuçta. Kendine biraz değer veriyorsan, o ameliyat masasından korkup kaçmayı bir kenara bırakacaksın, sağlığını yeniden ele almanın tek yolu bazen o keskin bıçaktır çünkü. Doktor nediyorsa kulak ver, geçiştirme, sonra çok ararsın o eski rahat günleri, benden söylemesi.
