Sibel Hoca
Kayıtlı Kullanıcı
Sürekli tuvalete koşmaktan gına geldiyse, yalnız değilsin vallahi. Acaba mesaneyi biraz genişletmek, şu kapasiteyi azıcık olsun artırmak mümkün mü? Kısaca cevap vereyim: Evet, eğitilebilir bir organdan bahsediyoruz sonuçta.
Öyle dünden bugüne pat diye değişmez ama... Zaman lazım biraz. İlk kural, o "belki gelir" diyip önden tuvalete gitme huyunu bir kenara bırakmak.
Günde kaç kere tuvalete gidiyorsun hiç saydın mı? Genelde farkında olmadan her sıkıştığımızda koşuyoruz, mesane de bu küçük hacme alışıp tembelleşiyor haliyle. Kapasiteyi büyütmek istiyorsak, o sıkışma hissi geldiğinde kendimize biraz zaman tanımamız şart.
Sıkışınca hemen kalkma abi ya, bir dur. Zihni başka yere odakla, 5-10 dakika ertelemeye çalış o anı. Mesaneye "henüz dolu değilsin, bekle" mesajı veriyoruz aslında.
Günde 2 litre su içmek şart diyoruz ama bunu bir dikişte bitirmek de mesaneyi perişan ediyor. Yudum yudum, güne yayarak içmek lazım. Bir de tabii çay, kahve, asitli içecekler... Bunlar mesane duvarını acayip irrite ediyor, sanki çok dolmuş gibi sahte bir alarm verdiriyor insana.
Pelvik taban kasları var ya, hani şu çişimizi tutmamızı sağlayan kaslar, işte onları güçlendirmek mucizeler yaratıyor. Kegel egzersizleri diyoruz buna. Gün içinde aklına geldikçe o kasları sıkıp gevşetmek mesane kontrolünü inanılmaz artırıyor.
Aşırı sıvı tüketimini akşam saatlerinde kesmek pratik bir çözüm olabilir mesela. Gece uykunu bölen o tuvalet ziyaretleri var ya... Akşam sekizden sonra sıvı alımını azaltırsan, mesane de gece boyunca daha rahat dinlenir.
Vallahi hevesini kırmak istemem ama bu iş bir iki günde çözülecek bir şey değil. Sabırla mesane eğitimi yapmak, o erteleme sürelerini yavaş yavaş uzatmak gerekiyor. Haftalar sürebilir ama pes etmemek lazım.
Hani derler ya, organlar alışkanlıkların kölesidir diye. Gerçekten öyle. Mesaneni küçük hacimlere alıştırdıysan sana sürekli sinyal gönderir, ama onu eğitmeye başladığında kapasitesinin nasıl kademeli olarak arttığına şaşırırsın.
Yine de unutmamak gerek; sancı, yanma veya kontrolsüz kaçırma gibi durumlar varsa işin rengi değişir... Bazen arkasında enfeksiyon veya başka bir fizyolojik sebep yatabiliyor, öyle durumlarda bir üroloji uzmanına görünmek şart.
Öyle dünden bugüne pat diye değişmez ama... Zaman lazım biraz. İlk kural, o "belki gelir" diyip önden tuvalete gitme huyunu bir kenara bırakmak.
Günde kaç kere tuvalete gidiyorsun hiç saydın mı? Genelde farkında olmadan her sıkıştığımızda koşuyoruz, mesane de bu küçük hacme alışıp tembelleşiyor haliyle. Kapasiteyi büyütmek istiyorsak, o sıkışma hissi geldiğinde kendimize biraz zaman tanımamız şart.
Sıkışınca hemen kalkma abi ya, bir dur. Zihni başka yere odakla, 5-10 dakika ertelemeye çalış o anı. Mesaneye "henüz dolu değilsin, bekle" mesajı veriyoruz aslında.
Günde 2 litre su içmek şart diyoruz ama bunu bir dikişte bitirmek de mesaneyi perişan ediyor. Yudum yudum, güne yayarak içmek lazım. Bir de tabii çay, kahve, asitli içecekler... Bunlar mesane duvarını acayip irrite ediyor, sanki çok dolmuş gibi sahte bir alarm verdiriyor insana.
Pelvik taban kasları var ya, hani şu çişimizi tutmamızı sağlayan kaslar, işte onları güçlendirmek mucizeler yaratıyor. Kegel egzersizleri diyoruz buna. Gün içinde aklına geldikçe o kasları sıkıp gevşetmek mesane kontrolünü inanılmaz artırıyor.
Aşırı sıvı tüketimini akşam saatlerinde kesmek pratik bir çözüm olabilir mesela. Gece uykunu bölen o tuvalet ziyaretleri var ya... Akşam sekizden sonra sıvı alımını azaltırsan, mesane de gece boyunca daha rahat dinlenir.
Vallahi hevesini kırmak istemem ama bu iş bir iki günde çözülecek bir şey değil. Sabırla mesane eğitimi yapmak, o erteleme sürelerini yavaş yavaş uzatmak gerekiyor. Haftalar sürebilir ama pes etmemek lazım.
Hani derler ya, organlar alışkanlıkların kölesidir diye. Gerçekten öyle. Mesaneni küçük hacimlere alıştırdıysan sana sürekli sinyal gönderir, ama onu eğitmeye başladığında kapasitesinin nasıl kademeli olarak arttığına şaşırırsın.
Yine de unutmamak gerek; sancı, yanma veya kontrolsüz kaçırma gibi durumlar varsa işin rengi değişir... Bazen arkasında enfeksiyon veya başka bir fizyolojik sebep yatabiliyor, öyle durumlarda bir üroloji uzmanına görünmek şart.
