Sibel Hoca
Kayıtlı Kullanıcı
Çene kemiğine titanyumdan üretilen o minik vidaları yerleştirme süreci aslında düşündüğün kadar ürkütücü değil, vallahi bak. Hani o lokal anestezi iğnesi var ya, işte bütün olay orada başlıyor ve artokain hidroklorür maddesi dokuyu uyuşturduğu an dünyayla bağın kesiliyor. Hekim mukoperiosteal flebi bisturiyle hafifçe aralayıp kemik yüzeyini açığa çıkardığında, o steril serum fizyolojik eşliğinde dönen fizyodenser fizyofizör anguldurvaları devreye giriyor. Önce pilot frezle o minik yuva açılıyor, ardından kemiğin yoğunluğuna göre D1 veya D4 seviyesine uygun frez dizilimi sırayla kullanılıyor. Yani anlayacağın, kemiğe öylesine pat diye bir delik açılmıyor; milimetrik bir mühendislik çalışması bu...
Kemik içi yuvayı hazırladın diyelim, sıra o özel yüzeyli implantın osteotomi sahasına doğru torkla yerleştirilmesine geliyor abi. Burada implantın primer stabilizasyonu dedikleri şey hayati önem taşıyor, yani o vidanın kemiğe ilk girdiği andaki tutunma sertliği. Eğer kemik yoğunluğun azsa, hekim hemen o bölgeye otogreft ya da sentetik kemik tozu ekleyip membranla üzerini kapatabilir. Yivlerin kemik duvarına yaptığı mekanik basınç tam 35-45 Ncm tork değerine ulaştı mı, işlem aslında büyük oranda tamamlanmış demektir. Hani bazı insanlar hemen ertesi gün çiğnemeye başlamak ister ya, yok öyle bir dünya işte...
O osteointegrasyon süreci yok mu, işte bütün mesele o kemik hücrelerinin titanyum yüzeyine sıkıca tutunmasında gizli. Titanyum oksit tabakası osteoblast hücrelerini adeta bir mıknatıs gibi kendine çekiyor ve 3 ila 6 ay boyunca kemikle vida kelimenin tam anlamıyla tek bir vücut haline geliyor. Bu bekleme döneminde implantın üzeri diş etiyle tamamen kapatılıp iyileşmeye bırakılabilir ya da iyileşme başlığı dediğimiz healing abutment doğrudan takılabilir. Diş kemikle kaynamadıktan sonra üstüne ne koyarsan koy boş, yani sabır şart...
O osseointegrasyon dediğimiz biyolojik kaynama tamamlandıktan sonra, artık o diş etinin şekillenmesi ve üst yapının hazırlanması aşamasına geçiyorsun. Diş etini hafifçe açıp implantın içindeki kapak vidasını çıkarıyorlar ve yerine diş eti şekillendirici olan healing abutment parçasını vidalıyorlar. Birkaç hafta içinde o pembe diş eti dokusu tıpkı doğal bir dişin etrafını sarar gibi o halkanın etrafında pürüzsüzce kıvrılmaya başlıyor. Sonra o dijital tarayıcılarla veya silikon ölçü maddeleriyle alınan hassas transfer ölçüleri... Bir bakmışsın ki laboratuvarda sana özel zirkonyum veya porselen kuron dökülmüş bile.
Son olarak o zirkonyum altyapılı protezin abutment üzerine titanyum vida ile sabitlenmesi veya özel simanla yapıştırılması kalıyor geriye. Abutment denen o ara parça, çene kemiğinin içindeki vida ile ağzında göreceğin yapay dişi birbirine bağlayan köprü işlevi görüyor aslında. Kapanış kontrolleri yapılır, artikülasyon kağıdıyla yüksekliğe bakılır ve tork anahtarıyla son vidalama mikron seviyesinde ayarlanır. Artık kendi dişinmiş gibi gönül rahatlığıyla elmanı ısırabilirsin ama ağız hijyenini aksatırsan peri-implantitis dediğimiz o implant çevresi iltihabıyla başın derde girer, benden söylemesi...
Kemik içi yuvayı hazırladın diyelim, sıra o özel yüzeyli implantın osteotomi sahasına doğru torkla yerleştirilmesine geliyor abi. Burada implantın primer stabilizasyonu dedikleri şey hayati önem taşıyor, yani o vidanın kemiğe ilk girdiği andaki tutunma sertliği. Eğer kemik yoğunluğun azsa, hekim hemen o bölgeye otogreft ya da sentetik kemik tozu ekleyip membranla üzerini kapatabilir. Yivlerin kemik duvarına yaptığı mekanik basınç tam 35-45 Ncm tork değerine ulaştı mı, işlem aslında büyük oranda tamamlanmış demektir. Hani bazı insanlar hemen ertesi gün çiğnemeye başlamak ister ya, yok öyle bir dünya işte...
O osteointegrasyon süreci yok mu, işte bütün mesele o kemik hücrelerinin titanyum yüzeyine sıkıca tutunmasında gizli. Titanyum oksit tabakası osteoblast hücrelerini adeta bir mıknatıs gibi kendine çekiyor ve 3 ila 6 ay boyunca kemikle vida kelimenin tam anlamıyla tek bir vücut haline geliyor. Bu bekleme döneminde implantın üzeri diş etiyle tamamen kapatılıp iyileşmeye bırakılabilir ya da iyileşme başlığı dediğimiz healing abutment doğrudan takılabilir. Diş kemikle kaynamadıktan sonra üstüne ne koyarsan koy boş, yani sabır şart...
O osseointegrasyon dediğimiz biyolojik kaynama tamamlandıktan sonra, artık o diş etinin şekillenmesi ve üst yapının hazırlanması aşamasına geçiyorsun. Diş etini hafifçe açıp implantın içindeki kapak vidasını çıkarıyorlar ve yerine diş eti şekillendirici olan healing abutment parçasını vidalıyorlar. Birkaç hafta içinde o pembe diş eti dokusu tıpkı doğal bir dişin etrafını sarar gibi o halkanın etrafında pürüzsüzce kıvrılmaya başlıyor. Sonra o dijital tarayıcılarla veya silikon ölçü maddeleriyle alınan hassas transfer ölçüleri... Bir bakmışsın ki laboratuvarda sana özel zirkonyum veya porselen kuron dökülmüş bile.
Son olarak o zirkonyum altyapılı protezin abutment üzerine titanyum vida ile sabitlenmesi veya özel simanla yapıştırılması kalıyor geriye. Abutment denen o ara parça, çene kemiğinin içindeki vida ile ağzında göreceğin yapay dişi birbirine bağlayan köprü işlevi görüyor aslında. Kapanış kontrolleri yapılır, artikülasyon kağıdıyla yüksekliğe bakılır ve tork anahtarıyla son vidalama mikron seviyesinde ayarlanır. Artık kendi dişinmiş gibi gönül rahatlığıyla elmanı ısırabilirsin ama ağız hijyenini aksatırsan peri-implantitis dediğimiz o implant çevresi iltihabıyla başın derde girer, benden söylemesi...
