Ceren Kalaycı
Kayıtlı Kullanıcı
Anne adaylarının elinde koca bir reçeteyle eczaneden çıktığı o anı herkes bilir sanki... Avuç dolusu hap, renk renk kutular filan. İnsan ister istemez düşünüyor tabii, eskiden bu kadar vitamin mi vardı, ninelerimiz tarlada doğuruyordu hani? Ama işte devir değişti, toprak eski toprak değil, yediğimiz domatesin tadı bile bambaşka artık.
Folik asit denen o küçük hapı ilk aylarda niye bu kadar tembihliyor doktorlar dersiniz? Bebek daha el kadar bile değilken, hücresi yeni yeni bölünürken omurilik yapısı çat pat oluşuyor çünkü. Hani "doktor dediyse bir bildiği vardır" deriz ya, vallahi bu sefer gerçekten öyle, hiç riske atmaya gelmez o ilk dönemleri...
Günde üç öğün düzenli besleniyorum, organik besleniyorum diyenler bile bazen ipin ucunu kaçırabiliyor. Hangi birimiz her gün kase kase ıspanak yiyip, kilolarca balık tüketebiliyoruz ki abartmıyorum? Zaten bulantısıydı, aşermesiydi derken iştah mı kalıyor insanda... Bazen tabağa bakmak bile mideyi altüst etmeye yetiyor.
Demir eksikliği meselesi var bir de, öf ki ne öf! Gebelikte vücuttaki kan miktarı neredeyse iki katına çıkıyor, can taşıyor sonuçta o beden. Bebeğe oksijen gitsin, anne ayakta kalsın derken depolar takır takır boşalıyor tabii. Halsizlikten kolunu kaldıracak hali kalmayınca anlıyor insan demirin kıymetini, bacaklar tutmaz oluyor adeta.
D vitamini deseniz ayrı bir alem, güneşe çıkmıyoruz ki hiç. Hepimiz beton binaların arasında, klimalı odalarda hapsolup kalmışız. Bebeğin kemikleri gelişecek, ananın dişleri sızlamayacak... E nereden alacak vücut bu kalsiyumu, güneş görmeyen bünye ne yapsın?
Sentetik vitamin mi yoksa doğal beslenme mi tartışması bitmez, yıllardır sürer gider bu. Amma velakin, "ben sadece meyve sebzeyle hallederim bu işi" demek bazen biraz fazla özgüvenli bir yaklaşım olabilir. Bazen yetmiyor işte, ne yaparsanız yapın kan değerleri o istenen seviyeye bir türlü çıkmıyor...
Tahlil yaptırmadan, eşten dosttan duyma akıllarla raftan vitamin kutusu toplayanlar da az değil hani. "Komşu şu hapı içmiş, çocuğu tombiş doğmuş" mantığıyla kulaktan dolma işlere girmek inanılmaz tehlikeli abi ya. Fazla vitamin de zehirler insanı, kaş yapayım derken göz çıkarmak var işin ucunda.
Her hamilelik kendi içinde bambaşka bir hikaye yazıyor aslında. Birine su bile ağır gelirken öteki dokuz ayı hoplayıp zıplayarak bitiriyor. O yüzden vitamin olayı da kişiye özel, tamamen o anki kan tablosuna bağlı bir durum... Yani tek bir doğru yok bu süreçte, herkesin yolu ayrı.
Folik asit denen o küçük hapı ilk aylarda niye bu kadar tembihliyor doktorlar dersiniz? Bebek daha el kadar bile değilken, hücresi yeni yeni bölünürken omurilik yapısı çat pat oluşuyor çünkü. Hani "doktor dediyse bir bildiği vardır" deriz ya, vallahi bu sefer gerçekten öyle, hiç riske atmaya gelmez o ilk dönemleri...
Günde üç öğün düzenli besleniyorum, organik besleniyorum diyenler bile bazen ipin ucunu kaçırabiliyor. Hangi birimiz her gün kase kase ıspanak yiyip, kilolarca balık tüketebiliyoruz ki abartmıyorum? Zaten bulantısıydı, aşermesiydi derken iştah mı kalıyor insanda... Bazen tabağa bakmak bile mideyi altüst etmeye yetiyor.
Demir eksikliği meselesi var bir de, öf ki ne öf! Gebelikte vücuttaki kan miktarı neredeyse iki katına çıkıyor, can taşıyor sonuçta o beden. Bebeğe oksijen gitsin, anne ayakta kalsın derken depolar takır takır boşalıyor tabii. Halsizlikten kolunu kaldıracak hali kalmayınca anlıyor insan demirin kıymetini, bacaklar tutmaz oluyor adeta.
D vitamini deseniz ayrı bir alem, güneşe çıkmıyoruz ki hiç. Hepimiz beton binaların arasında, klimalı odalarda hapsolup kalmışız. Bebeğin kemikleri gelişecek, ananın dişleri sızlamayacak... E nereden alacak vücut bu kalsiyumu, güneş görmeyen bünye ne yapsın?
Sentetik vitamin mi yoksa doğal beslenme mi tartışması bitmez, yıllardır sürer gider bu. Amma velakin, "ben sadece meyve sebzeyle hallederim bu işi" demek bazen biraz fazla özgüvenli bir yaklaşım olabilir. Bazen yetmiyor işte, ne yaparsanız yapın kan değerleri o istenen seviyeye bir türlü çıkmıyor...
Tahlil yaptırmadan, eşten dosttan duyma akıllarla raftan vitamin kutusu toplayanlar da az değil hani. "Komşu şu hapı içmiş, çocuğu tombiş doğmuş" mantığıyla kulaktan dolma işlere girmek inanılmaz tehlikeli abi ya. Fazla vitamin de zehirler insanı, kaş yapayım derken göz çıkarmak var işin ucunda.
Her hamilelik kendi içinde bambaşka bir hikaye yazıyor aslında. Birine su bile ağır gelirken öteki dokuz ayı hoplayıp zıplayarak bitiriyor. O yüzden vitamin olayı da kişiye özel, tamamen o anki kan tablosuna bağlı bir durum... Yani tek bir doğru yok bu süreçte, herkesin yolu ayrı.
