Ceren Kalaycı
Kayıtlı Kullanıcı
Hamilelik testinde o çift çizgiyi gördün, sevindin falan ama hemen arkasından gelen o tuhaf, bıçak saplanır gibi kasık ağrısına ne diyeceğiz peki? Vücut resmen içeride büyük bir şantiye alanı kuruyor abi, yer açmaya çalışıyor. Rahim dediğin organ normalde yumruğun kadar bir şeyken, şimdi devasa bir hızla büyüyor ve etrafındaki bütün bağları, kasları germeye başlıyor. Haliyle o kasıklar da "Ben buradayım" diye bas bas bağırıyor, çok normal.
Vallahi billahi ilk aylarda adet olacakmışsın gibi bir hisse kapılman o kadar doğal ki, insan ister istemez panik oluyor. Ama dur hemen korkma, korkunun ecele faydası yok. Vücut salgılıyor o relaksin hormonunu, gevşetiyor eklemleri. Eklemler gevşeyince ne oluyor? Alttan alttan bir sızı, yürürken sanki kemiklerin birbirine sürtünüyormuş hissi... Yuva genişliyor, bebek kendine yer açıyor işte.
Bazen ani bir hareketle yataktan kalkarsın ya da hapşırırsın, pat diye saplanır o ağrı. Yuvarlak bağ ağrısı diyor tıp dünyası buna, yani rahim tutan o güçlü halatların gerilmesi. Sanki içeriden biri aniden çekiyormuş gibi... Bir iki saniye sürer, nefesini keser ve geçer. Geçmiyorsa, sürekli yoruyorsan kendini, vücut sana "Biraz yavaşla, otur artık oturduğun yerde" mesajı veriyordur belki de.
Yani şimdi oturup saatlerce internette felaket senaryoları okuyup kendi kendini bitirmenin hiçbir manası yok. Her ağrı düşük belirtisi falan değil, bunu bir kafana yerleştir önce. Eğer ağrıya eşlik eden bir kanama yoksa, ateşin çıkmıyorsa, o kasık sızlamaları gebeliğin şanındandır. Tabii yine de temkinli olmakta fayda var, doktora gittiğinde laf arasında bir çıtlatırsın durumu.
Ayakta çok mu kalıyorsun, yoksa bütün gün masa başında iki büklüm mü oturuyorsun? İkisi de o kasıkları mahveder, benden söylemesi. Dinleneceksin, bacaklarının altına bir yastık atacaksın, öyle saatlerce kesintisiz yürüyüşlere falan da şimdilik bir ara vereceksin. Bedenin ritmine ayak uydurmak lazım, onunla inatlaşmaya gelmez bu dönemde...
Vallahi billahi ilk aylarda adet olacakmışsın gibi bir hisse kapılman o kadar doğal ki, insan ister istemez panik oluyor. Ama dur hemen korkma, korkunun ecele faydası yok. Vücut salgılıyor o relaksin hormonunu, gevşetiyor eklemleri. Eklemler gevşeyince ne oluyor? Alttan alttan bir sızı, yürürken sanki kemiklerin birbirine sürtünüyormuş hissi... Yuva genişliyor, bebek kendine yer açıyor işte.
Bazen ani bir hareketle yataktan kalkarsın ya da hapşırırsın, pat diye saplanır o ağrı. Yuvarlak bağ ağrısı diyor tıp dünyası buna, yani rahim tutan o güçlü halatların gerilmesi. Sanki içeriden biri aniden çekiyormuş gibi... Bir iki saniye sürer, nefesini keser ve geçer. Geçmiyorsa, sürekli yoruyorsan kendini, vücut sana "Biraz yavaşla, otur artık oturduğun yerde" mesajı veriyordur belki de.
Yani şimdi oturup saatlerce internette felaket senaryoları okuyup kendi kendini bitirmenin hiçbir manası yok. Her ağrı düşük belirtisi falan değil, bunu bir kafana yerleştir önce. Eğer ağrıya eşlik eden bir kanama yoksa, ateşin çıkmıyorsa, o kasık sızlamaları gebeliğin şanındandır. Tabii yine de temkinli olmakta fayda var, doktora gittiğinde laf arasında bir çıtlatırsın durumu.
Ayakta çok mu kalıyorsun, yoksa bütün gün masa başında iki büklüm mü oturuyorsun? İkisi de o kasıkları mahveder, benden söylemesi. Dinleneceksin, bacaklarının altına bir yastık atacaksın, öyle saatlerce kesintisiz yürüyüşlere falan da şimdilik bir ara vereceksin. Bedenin ritmine ayak uydurmak lazım, onunla inatlaşmaya gelmez bu dönemde...
