Cengiz Demir
Kayıtlı Kullanıcı
Doğum yapmak mucizevi bir süreç, orası kesin ama vücutta bıraktığı o değişim rüzgârı bazen insanı kendi anatomisine yabancılaştırabiliyor. Özellikle normal doğum sonrasında o bölgedeki kasların gevşemesi, eski sıkılığını kaybetmesi o kadar yaygın bir durum ki... Hani bazen aynaya bakıp ya da partnerinizle o eski uyumu yakalayamadığınızı hissettiğinizde içinizden bir ses "Acaba hep böyle mi kalacak?" diye fısıldar ya, vallahi billahi kalmıyor, sakin olun. Pelvik taban dediğimiz o gizli kahraman kaslar, doğru müdahalelerle eski gücüne gayet tabii kavuşabilir.
Kegel egzersizleri diyoruz, her yerde duyuyorsunuzdur muhtemelen ama gerçekten hakkını vererek yapıyor muyuz, orası şüpheli. Gün içinde aklınıza geldikçe, sanki idrarınızı aniden tutmak zorundaymış gibi o bölgeyi yukarı doğru çekip birkaç saniye beklemekten bahsediyorum; basit görünüyor ama düzenli yapıldığında resmen mucizeler yaratıyor. Otururken, otobüste, yemek yaparken bile kimse anlamadan kaslarınızı çalıştırabilirsiniz, yani öyle saatlerce vakit ayırmaya falan da gerek yok aslında. Tabii bunu alışkanlık haline getirmek biraz zaman alıyor, insan unutuyor gidiyor günlük koşturmacada...
Tıp o kadar ilerledi ki artık cerrahiye gitmeden önce masada duran bir sürü teknolojik alternatif var. Lazerle vajinal yenileme veya radyofrekans uygulamaları, seanslar halinde yapılan ve dokunun alt katmanlarındaki kolajeni tetikleyen o modern dokunuşlar... Ağrısız, sızısız, öğle arasında bile yaptırıp işine geri dönebilir insan, o derece pratikleşti bu işler artık. Kasların esnekliğini kaybetmesi dünyanın sonu değil, kollajen üretimi bir kez uyarıldı mı gerisi çorap söküğü gibi geliyor zira doku kendi kendini tamir etmeye programlı.
Peki ya o ameliyat masası seçeneği? Vajinoplasti dediğimiz cerrahi müdahale, eğer yapısal deformasyon çok derindeyse ve artık o gevşeklik hissi günlük yaşam kalitesini, partner ilişkisini ya da idrar tutma fonksiyonlarını ciddi şekilde etkiliyorsa en kesin çözümdür abi, net. Anatomik olarak yırtılan veya aşırı esneyen kas dokusu ameliyatla eski orijinal formuna dikiliyor, yani bir nevi zamanı geriye sarıyorsunuz orada. Korkulacak bir şey mi, iyi bir uzmanın ellerinde kesinlikle hayır ama tabii ki iyileşme süreci için kendinize birkaç hafta zaman tanımanız gerekiyor.
Bazen de sadece zamana bırakmak gerekir, vücudun o muazzam toparlanma yeteneğine biraz şans tanımak lazım. Doğumun üzerinden henüz birkaç ay geçmişken hemen paniğe kapılıp "Eyvah, her şey bitti" moduna girmek sadece stresi artırır ki stres de iyileşme hormonlarının en büyük düşmanıdır. Dengeli beslenmek, doku kalitesini artıran vitaminleri eksik etmemek ve en önemlisi pelvik bölgeyi zorlayacak ağır yüklerden bir süre uzak durmak...
Uzman gözüyle bakınca şunu çok net söyleyebilirim: Bu durum ne bir utanılacak ayıp ne de çözümsüz bir dert. Hekiminizle açık açık konuşmaktan, bu konudaki sıkıntılarınızı dile getirmekten çekinmeyin lütfen. Hangi yöntemin size uygun olduğu, o deformasyonun boyutuna ve sizin hayattan ne beklediğinize göre şekillenecek nihayetinde. Kendinize şefkat gösterin, çünkü o beden bir mucize gerçekleştirdi ve şimdi sadece biraz bakıma, doğru bir yönlendirmeye ihtiyacı var...
Kegel egzersizleri diyoruz, her yerde duyuyorsunuzdur muhtemelen ama gerçekten hakkını vererek yapıyor muyuz, orası şüpheli. Gün içinde aklınıza geldikçe, sanki idrarınızı aniden tutmak zorundaymış gibi o bölgeyi yukarı doğru çekip birkaç saniye beklemekten bahsediyorum; basit görünüyor ama düzenli yapıldığında resmen mucizeler yaratıyor. Otururken, otobüste, yemek yaparken bile kimse anlamadan kaslarınızı çalıştırabilirsiniz, yani öyle saatlerce vakit ayırmaya falan da gerek yok aslında. Tabii bunu alışkanlık haline getirmek biraz zaman alıyor, insan unutuyor gidiyor günlük koşturmacada...
Tıp o kadar ilerledi ki artık cerrahiye gitmeden önce masada duran bir sürü teknolojik alternatif var. Lazerle vajinal yenileme veya radyofrekans uygulamaları, seanslar halinde yapılan ve dokunun alt katmanlarındaki kolajeni tetikleyen o modern dokunuşlar... Ağrısız, sızısız, öğle arasında bile yaptırıp işine geri dönebilir insan, o derece pratikleşti bu işler artık. Kasların esnekliğini kaybetmesi dünyanın sonu değil, kollajen üretimi bir kez uyarıldı mı gerisi çorap söküğü gibi geliyor zira doku kendi kendini tamir etmeye programlı.
Peki ya o ameliyat masası seçeneği? Vajinoplasti dediğimiz cerrahi müdahale, eğer yapısal deformasyon çok derindeyse ve artık o gevşeklik hissi günlük yaşam kalitesini, partner ilişkisini ya da idrar tutma fonksiyonlarını ciddi şekilde etkiliyorsa en kesin çözümdür abi, net. Anatomik olarak yırtılan veya aşırı esneyen kas dokusu ameliyatla eski orijinal formuna dikiliyor, yani bir nevi zamanı geriye sarıyorsunuz orada. Korkulacak bir şey mi, iyi bir uzmanın ellerinde kesinlikle hayır ama tabii ki iyileşme süreci için kendinize birkaç hafta zaman tanımanız gerekiyor.
Bazen de sadece zamana bırakmak gerekir, vücudun o muazzam toparlanma yeteneğine biraz şans tanımak lazım. Doğumun üzerinden henüz birkaç ay geçmişken hemen paniğe kapılıp "Eyvah, her şey bitti" moduna girmek sadece stresi artırır ki stres de iyileşme hormonlarının en büyük düşmanıdır. Dengeli beslenmek, doku kalitesini artıran vitaminleri eksik etmemek ve en önemlisi pelvik bölgeyi zorlayacak ağır yüklerden bir süre uzak durmak...
Uzman gözüyle bakınca şunu çok net söyleyebilirim: Bu durum ne bir utanılacak ayıp ne de çözümsüz bir dert. Hekiminizle açık açık konuşmaktan, bu konudaki sıkıntılarınızı dile getirmekten çekinmeyin lütfen. Hangi yöntemin size uygun olduğu, o deformasyonun boyutuna ve sizin hayattan ne beklediğinize göre şekillenecek nihayetinde. Kendinize şefkat gösterin, çünkü o beden bir mucize gerçekleştirdi ve şimdi sadece biraz bakıma, doğru bir yönlendirmeye ihtiyacı var...
