Ceren Kalaycı
Kayıtlı Kullanıcı
Gece yarısı aniden gelen o bitmek bilmeyen banyo nöbetlerini hangimiz yaşamadık ki? Çocuk birden halsizleşir, sürekli bez değiştirmekten ya da tuvalete koşmaktan neye uğradığımızı şaşırırız vallahi. İşte tam bu anlarda sakin kalıp hemen sıvı takviyesine başlamak gerekiyor aslında. Çorba olur, su olur, ayran olur; ne bulursanız azar azar içirmek lazım.
Vücut o kadar hızlı su kaybediyor ki bu süreçte, insanın içi parçalanıyor çocuk süzüldükçe. Bol sıvı dedik ama öyle marketten alınan hazır meyve suları, şekerli gazozlar falan asla değil abi ya, onlar durumu daha da beter ediyor. Evde yapılmış mis gibi şersiz bir komposto ya da temiz bir içme suyu bu işin tek ilacı.
Bizim büyüklerden kalma o meşhur patates püresi ve muz ikilisi gerçekten hayat kurtarıyor, şaka değil. Lifli ve ağır yiyecekleri bir kenara bırakıp mideyi yormayacak, dışkıyı katılaştıracak pirinç lapası gibi hafif şeylere yönelmek en mantıklısı sanki. Çocuk yemiyorsa da zorlamanın hiçbir manası yok, ısrar ettikçe daha çok mideleri bulanıyor...
Küçük çocuklarda, hele ki bebeklerde durum biraz daha hassaslaşıyor haliyle. Eğer çocuğun gözleri çökük bakıyorsa, ağlarken gözyaşı bile akmıyorsa ya da bezleri saatlerdir kupkuruyorsa... İşte orada durup bir düşünmek, hiç vakit kaybetmeden doğrudan doktorun yolunu tutmak gerekiyor.
Aslında en büyük hatalardan biri de hemen eczaneye koşup rastgele bir ishal kesici şurup almak. Vücut o an içerideki mikrobu, bakteriyi dışarı atmaya çalışıyor ve biz o şuruplarla bu süreci durdurarak mikrobu içeri hapsediyoruz. Bırakalım vücut görevini yapsın, biz sadece kaybettiği suyu ve tuzu yerine koyalım, gerisi bir iki güne toparlar zaten.
Hijyen meselesi de işin tam göbeğinde yer alıyor, elleri gün içinde defalarca yıkamak şart. Sadece çocuğun değil, bizim de ellerimiz sürekli sabunla buluşmalı ki ev içinde bir kısır döngüye girmeyelim, o mikrobu birbirimize bulaştırıp durmayalım. Bir de tabii ki dinlenmek, vücudun kendini toparlaması için o minik bedenlerin bol bol uyumasına izin vermek gerekiyor.
Vücut o kadar hızlı su kaybediyor ki bu süreçte, insanın içi parçalanıyor çocuk süzüldükçe. Bol sıvı dedik ama öyle marketten alınan hazır meyve suları, şekerli gazozlar falan asla değil abi ya, onlar durumu daha da beter ediyor. Evde yapılmış mis gibi şersiz bir komposto ya da temiz bir içme suyu bu işin tek ilacı.
Bizim büyüklerden kalma o meşhur patates püresi ve muz ikilisi gerçekten hayat kurtarıyor, şaka değil. Lifli ve ağır yiyecekleri bir kenara bırakıp mideyi yormayacak, dışkıyı katılaştıracak pirinç lapası gibi hafif şeylere yönelmek en mantıklısı sanki. Çocuk yemiyorsa da zorlamanın hiçbir manası yok, ısrar ettikçe daha çok mideleri bulanıyor...
Küçük çocuklarda, hele ki bebeklerde durum biraz daha hassaslaşıyor haliyle. Eğer çocuğun gözleri çökük bakıyorsa, ağlarken gözyaşı bile akmıyorsa ya da bezleri saatlerdir kupkuruyorsa... İşte orada durup bir düşünmek, hiç vakit kaybetmeden doğrudan doktorun yolunu tutmak gerekiyor.
Aslında en büyük hatalardan biri de hemen eczaneye koşup rastgele bir ishal kesici şurup almak. Vücut o an içerideki mikrobu, bakteriyi dışarı atmaya çalışıyor ve biz o şuruplarla bu süreci durdurarak mikrobu içeri hapsediyoruz. Bırakalım vücut görevini yapsın, biz sadece kaybettiği suyu ve tuzu yerine koyalım, gerisi bir iki güne toparlar zaten.
Hijyen meselesi de işin tam göbeğinde yer alıyor, elleri gün içinde defalarca yıkamak şart. Sadece çocuğun değil, bizim de ellerimiz sürekli sabunla buluşmalı ki ev içinde bir kısır döngüye girmeyelim, o mikrobu birbirimize bulaştırıp durmayalım. Bir de tabii ki dinlenmek, vücudun kendini toparlaması için o minik bedenlerin bol bol uyumasına izin vermek gerekiyor.
