Sibel Hoca
Kayıtlı Kullanıcı
Ateş de eşlik ediyor mu döküntüye? Bak işte tam da bu soru her şeyi değiştiriyor.
Ateşsiz, hafif kızarıklıklar genelde sıradan bir alerjiden ya da sıcaktan olur. Ama ateşle beraber geldiyse... Orada durup bir nefes almak lazım.
Vallahi anne babalık zaten başlı başına bir panik yönetimi sanatı. Çocuğun teninde ufak bir kırmızılık görsek hemen en kötüsünü düşünüyoruz.
Acaba ne yedi de böyle oldu? Yeni yıkadığımız çamaşır deterjanı mı dokundu yoksa?
Kızamıkçık, suçiçeği, 6. hastalık... Say say bitmez. Çocukluk çağı virüsleri döküntüye bayılır.
Cilt dediğin vücudun dışa açılan penceresidir aslında. İçeride bir mücadele varsa hemen kızarıverir, haber verir bize.
Abi ya vallahi çocuk büyütmek gerçekten sabır işi. Dün sapasağlam koşan çocuk bir bakmışsın sabah benek benek uyanmış.
Bazen de sadece banyodaki sabun değiştirmiştir durumu, uzakta sebep aramamak gerek. Kimyasal içerikli ürünler o hassas cildi anında yakar.
Yüksek ateşle birlikte kızarıklık görüyorsanız vakit kaybetmeden doktora gitmek gerek, ihmale gelmez. Ama ateş yoksa, çocuk neşeliyse...
Kendi kendimize felaket senaryoları yazmayı çok seviyoruz toplum olarak. Bir durun, sakin olun.
Çocuğun keyfi yerinde mi, yemeğini yiyor mu? Sadece buna bakın.
Bebeklerin cildi kuş tüyü gibidir, en ufak sürtünmede bile tepki verir. Kumaş seçimi bile döküntü yapabilir yani.
Peki biz ne yapıyoruz? Bazen hemen evdeki kremlere sarılıyoruz, yapmayın...
Rastgele sürülen o kremler gözenekleri tıkar, durumu daha da kötüleştirir.
Kızarıklık yayılıyor mu yoksa aynı noktada sabit mi kalıyor? Takip etmekte fayda var.
Bazen bir gıda alerjisi günlerce sürer. Bazen de sadece pişik deyip geçtiğimiz şey...
Doktora danışmadan sürülen her şey cilde yük olur. Bırakın biraz nefes alsın o cilt.
Büyüme sancısı gibi bir şey bu döküntüler de. Bağışıklık sistemi dünyayı tanıdıkça böyle tepkiler veriyor işte.
Ateşsiz, hafif kızarıklıklar genelde sıradan bir alerjiden ya da sıcaktan olur. Ama ateşle beraber geldiyse... Orada durup bir nefes almak lazım.
Vallahi anne babalık zaten başlı başına bir panik yönetimi sanatı. Çocuğun teninde ufak bir kırmızılık görsek hemen en kötüsünü düşünüyoruz.
Acaba ne yedi de böyle oldu? Yeni yıkadığımız çamaşır deterjanı mı dokundu yoksa?
Kızamıkçık, suçiçeği, 6. hastalık... Say say bitmez. Çocukluk çağı virüsleri döküntüye bayılır.
Cilt dediğin vücudun dışa açılan penceresidir aslında. İçeride bir mücadele varsa hemen kızarıverir, haber verir bize.
Abi ya vallahi çocuk büyütmek gerçekten sabır işi. Dün sapasağlam koşan çocuk bir bakmışsın sabah benek benek uyanmış.
Bazen de sadece banyodaki sabun değiştirmiştir durumu, uzakta sebep aramamak gerek. Kimyasal içerikli ürünler o hassas cildi anında yakar.
Yüksek ateşle birlikte kızarıklık görüyorsanız vakit kaybetmeden doktora gitmek gerek, ihmale gelmez. Ama ateş yoksa, çocuk neşeliyse...
Kendi kendimize felaket senaryoları yazmayı çok seviyoruz toplum olarak. Bir durun, sakin olun.
Çocuğun keyfi yerinde mi, yemeğini yiyor mu? Sadece buna bakın.
Bebeklerin cildi kuş tüyü gibidir, en ufak sürtünmede bile tepki verir. Kumaş seçimi bile döküntü yapabilir yani.
Peki biz ne yapıyoruz? Bazen hemen evdeki kremlere sarılıyoruz, yapmayın...
Rastgele sürülen o kremler gözenekleri tıkar, durumu daha da kötüleştirir.
Kızarıklık yayılıyor mu yoksa aynı noktada sabit mi kalıyor? Takip etmekte fayda var.
Bazen bir gıda alerjisi günlerce sürer. Bazen de sadece pişik deyip geçtiğimiz şey...
Doktora danışmadan sürülen her şey cilde yük olur. Bırakın biraz nefes alsın o cilt.
Büyüme sancısı gibi bir şey bu döküntüler de. Bağışıklık sistemi dünyayı tanıdıkça böyle tepkiler veriyor işte.
