Ceren Kalaycı
Kayıtlı Kullanıcı
Çocuklarda böbrek reflüsü nedir sorusunu ilk duyduğunda insan bi duraksıyor vallahi billahi, sanki böyle bambaşka, uzak bir gezegenin latincesi gibi geliyor kulağa ama bi bakıyorsun aslında binlerce ailenin evinde sessiz sedasız yaşanan bi durummuş meğer.
Minik bi yavrunun ateşlenmesiyle, durup dururken gelen o inatçı idrar yolu enfeksiyonlarıyla doktora koşturuyoruz da, asıl meselenin mesaneden böbreklere doğru tersine kaçan o idrar akışında olduğunu öğrenince insanın içine bi kurt düşüyor tabii ki.
Normalde işin doğası gereği yukarıdan aşağıya doğru tıkır tıkır işlemesi gereken o su yolu, anatomik bi minik aksaklık yüzünden tersine çalışmaya başlıyor ve biz bunu çoğunlukla iş işten geçtikten sonra, çocuk altını ıslatmaya devam ettiğinde ya da sık sık antibiyotik kullanmak zorunda kaldığında fark ediyoruz abi ya.
Doktorlar evre evre anlatıyorlar da bunu, birinci derece hafiften başlayıp beşinci dereceye kadar tırmanan o merdiveni dinlerken her anne babanın yüreği ağzına geliyor, acaba bizimki hangi aşamada diye düşünmeden edemiyorsun işte.
Aslında vücudun o kusursuz mekanizmasındaki bi kapakçığın, o minicik tıkacın tam görevini yapamamasından ibaret bu olay, yani koca dünyada ne dertler var diyorsun ama konu evladın böbreği olunca insanın canı yanıyor bi farklı şekilde.
Her idrar enfeksiyonunu pas geçmemek lazım, vallahi hani atlatıldı bitti diye sevinirken altından bu reflü belası çıkabiliyor, o yüzden çocukların o minik sinyallerini çok iyi kollamak gerekiyor.
Çoğu zaman cerrahi müdahaleye bile gerek kalmadan, zamanla kendi kendine kapanan bi kapı aslında bu; yeter ki erken fark edilsin, yeter ki doktorun verdiği o koruyucu antibiyotikler aksatılmadan, sabırla kullanılmaya devam edilsin.
Biz toplum olarak biraz saklamayı, biraz da nazar değer korkusuyla üstünü örtmeyi severiz hastalıkların ama bu iş öyle üstü örtülecek gibi değil, çünkü işin ucunda o gencecik yavruların gelecekteki böbrek sağlığı duruyor.
Kimi zaman aylarca antibiyotik içirmek zorunda kalıyor anneler, içleri cız ede ede o şurupları yudumlatıyorlar çocuklara, çünkü başka türlü o enfeksiyonun böbreğe tırmanıp kalıcı izler bırakmasını engellemenin bi yolu yok çünkü.
Geçmişte belki de böyle detaylı tetkikler yoktu, çocuklar sık hastalanır geçerdi derdik ama şimdi teknoloji de tıp da ilerledi, erken teşhis hayat kurtarıyor resmen ve biz bu imkanı sonuna kadar kullanmalıyız.
Eğer evladınızda sebebi bulunamayan ateşlenmeler, idrar yaparken huzursuzluklar seziyorsanız, sakın ha "büyür geçer" demeyin, bi uzmana görünmekte, o ultrason masasına yatıp bi baktırmakta asla gecikmeyin derim ben.
Minik bi yavrunun ateşlenmesiyle, durup dururken gelen o inatçı idrar yolu enfeksiyonlarıyla doktora koşturuyoruz da, asıl meselenin mesaneden böbreklere doğru tersine kaçan o idrar akışında olduğunu öğrenince insanın içine bi kurt düşüyor tabii ki.
Normalde işin doğası gereği yukarıdan aşağıya doğru tıkır tıkır işlemesi gereken o su yolu, anatomik bi minik aksaklık yüzünden tersine çalışmaya başlıyor ve biz bunu çoğunlukla iş işten geçtikten sonra, çocuk altını ıslatmaya devam ettiğinde ya da sık sık antibiyotik kullanmak zorunda kaldığında fark ediyoruz abi ya.
Doktorlar evre evre anlatıyorlar da bunu, birinci derece hafiften başlayıp beşinci dereceye kadar tırmanan o merdiveni dinlerken her anne babanın yüreği ağzına geliyor, acaba bizimki hangi aşamada diye düşünmeden edemiyorsun işte.
Aslında vücudun o kusursuz mekanizmasındaki bi kapakçığın, o minicik tıkacın tam görevini yapamamasından ibaret bu olay, yani koca dünyada ne dertler var diyorsun ama konu evladın böbreği olunca insanın canı yanıyor bi farklı şekilde.
Her idrar enfeksiyonunu pas geçmemek lazım, vallahi hani atlatıldı bitti diye sevinirken altından bu reflü belası çıkabiliyor, o yüzden çocukların o minik sinyallerini çok iyi kollamak gerekiyor.
Çoğu zaman cerrahi müdahaleye bile gerek kalmadan, zamanla kendi kendine kapanan bi kapı aslında bu; yeter ki erken fark edilsin, yeter ki doktorun verdiği o koruyucu antibiyotikler aksatılmadan, sabırla kullanılmaya devam edilsin.
Biz toplum olarak biraz saklamayı, biraz da nazar değer korkusuyla üstünü örtmeyi severiz hastalıkların ama bu iş öyle üstü örtülecek gibi değil, çünkü işin ucunda o gencecik yavruların gelecekteki böbrek sağlığı duruyor.
Kimi zaman aylarca antibiyotik içirmek zorunda kalıyor anneler, içleri cız ede ede o şurupları yudumlatıyorlar çocuklara, çünkü başka türlü o enfeksiyonun böbreğe tırmanıp kalıcı izler bırakmasını engellemenin bi yolu yok çünkü.
Geçmişte belki de böyle detaylı tetkikler yoktu, çocuklar sık hastalanır geçerdi derdik ama şimdi teknoloji de tıp da ilerledi, erken teşhis hayat kurtarıyor resmen ve biz bu imkanı sonuna kadar kullanmalıyız.
Eğer evladınızda sebebi bulunamayan ateşlenmeler, idrar yaparken huzursuzluklar seziyorsanız, sakın ha "büyür geçer" demeyin, bi uzmana görünmekte, o ultrason masasına yatıp bi baktırmakta asla gecikmeyin derim ben.
