Ceren Kalaycı
Kayıtlı Kullanıcı
Cerrahi tedavi dedikleri şey, aslında en basit tabirle vücuda dışarıdan fiziksel bir müdahalede bulunup işi kökünden çözmektir abi. İlaçla, iğneyle geçmeyen, "ben buradayım" diye bas bas bağıran o hastalıklı dokuyu ya da organı oradan çekip almak yani... Vallahi billahi bazen günlerce hap yutmaktan çok daha kestirme, çok daha kesin bir yoldur bu. Neşterin o soğuk yüzü insanı bir ürkütür başta ama işin ucu doğrudan sağlığa dokunuyor işte.
Doktor size "bunu ameliyatla çözeceğiz" dediğinde hemen dünyanız kararmasın, bir durup nefes alın önce. Karşınızdaki insan sonuçta yıllarını bu işe vermiş, nerede ne yapacağını çok iyi bilen bir uzman, bir nevi yol gösterici sizin için. Tabii ki her müdahalenin kendine göre bir riski, bir ağırlığı var ama masaya yatıp o sorundan tamamen kurtulmak varken neden boşuna acı çekmeye devam edesiniz ki? Bazen tek bir kesi, aylardır süren o can sıkıcı sancıyı bıçak gibi kesiverir...
İşin aslı, teknoloji öyle bir yere geldi ki artık eski usul koca koca yaralar açmaya pek gerek kalmadı aslında. Küçücük bir delikten girip içeriyi televizyon ekranından izleyerek işi bitiriyorlar, şaka gibi değil mi? Lazeridir, robotudur derken tıp dünyası aldı başını gitti, biz hala "eyvah narkoz alacağım" diye dertleniyoruz. Korkunun ecele faydası yok derler ya, aynen o hesap; eğer o neşter vurulacaksa, vücudun kendini toparlaması için bu süreci kabullenmekten başka çare yok.
Tabii ameliyat masasına yatmak işin sadece ilk perdesi, asıl hikaye o odadan çıktıktan sonra başlıyor diyebilirim. Doktorun dediklerini harfiyen uygulamak, o iyileşme sürecinde kendine gerçekten iyi bakmak o kadar kritik ki... Sen içerideki fiziki arızayı düzelttiriyorsun ama sonrasındaki o bakım sürecini boşlarsan yaptığın her şey boşa gider, vallahi bak. Kendinizi uzman bir ele teslim ettiyseniz, rehberin gösterdiği o yoldan sapmadan, sabırla yürümeyi de becereceksiniz artık.
Doktor size "bunu ameliyatla çözeceğiz" dediğinde hemen dünyanız kararmasın, bir durup nefes alın önce. Karşınızdaki insan sonuçta yıllarını bu işe vermiş, nerede ne yapacağını çok iyi bilen bir uzman, bir nevi yol gösterici sizin için. Tabii ki her müdahalenin kendine göre bir riski, bir ağırlığı var ama masaya yatıp o sorundan tamamen kurtulmak varken neden boşuna acı çekmeye devam edesiniz ki? Bazen tek bir kesi, aylardır süren o can sıkıcı sancıyı bıçak gibi kesiverir...
İşin aslı, teknoloji öyle bir yere geldi ki artık eski usul koca koca yaralar açmaya pek gerek kalmadı aslında. Küçücük bir delikten girip içeriyi televizyon ekranından izleyerek işi bitiriyorlar, şaka gibi değil mi? Lazeridir, robotudur derken tıp dünyası aldı başını gitti, biz hala "eyvah narkoz alacağım" diye dertleniyoruz. Korkunun ecele faydası yok derler ya, aynen o hesap; eğer o neşter vurulacaksa, vücudun kendini toparlaması için bu süreci kabullenmekten başka çare yok.
Tabii ameliyat masasına yatmak işin sadece ilk perdesi, asıl hikaye o odadan çıktıktan sonra başlıyor diyebilirim. Doktorun dediklerini harfiyen uygulamak, o iyileşme sürecinde kendine gerçekten iyi bakmak o kadar kritik ki... Sen içerideki fiziki arızayı düzelttiriyorsun ama sonrasındaki o bakım sürecini boşlarsan yaptığın her şey boşa gider, vallahi bak. Kendinizi uzman bir ele teslim ettiyseniz, rehberin gösterdiği o yoldan sapmadan, sabırla yürümeyi de becereceksiniz artık.
