Ceren Kalaycı
Kayıtlı Kullanıcı
Geçen ay apandisit ameliyatından çıkan yakın bir dostumu ziyarete gittiğimde, hastane odasında gözlerindeki o çaresiz "ne zaman yıkanabileceğim" bakışını gördüm. Hani şöyle doya doya, sıcak bir suyun altına girmenin hayaliyle yanıp tutuşuyordu adam. Ameliyat masasına yatıp kalkmak yetmezmiş gibi, bir de günlerce ter kokusuyla baş başa kalma fikri... Vallahi billahi insanı cerrahi müdahalenin kendisinden daha çok geriyor bu durum. Genelde doktorlar "ilk 48 saat suya dokunma" der ama işin aslı tamamen dikişlerin türünde ve yaranın durumunda bitiyor.
Hastaneden taburcu olurken elinize tutuşturulan o epikriz raporundaki teknik terimleri bir kenara bırakıp açık açık konuşalım abi. Eğer doktorunuz yarayı estetik dikişle kapatıp üzerine su geçirmez o havalı şeffaf bantlardan yapıştırdıysa, aslında ertesi gün bile duşun altına girebilirsiniz. Ama durun, hemen öyle köpük banyosu hayalleri kurmayın; burada kastettiğimiz şey sadece ayakta, suyun şöyle bir üzerinizden akıp gitmesi. Yarayı suyla buluşturmak var, bir de onu suyun içinde yüzdürmek var yani.
Açık yaranın enfeksiyon kapma riski, cerrahların en büyük kabusudur desek yeridir. Dikiş yerleri tamamen kapanana kadar, yani ortalama 7 ila 10 gün boyunca küveti doldurup içine yatmayı kesinlikle unutmanız gerekiyor. Banyodan kasıt, vücudu şöyle hafifçe rahatlatacak ılık bir su akıntısından ibaret olmalı bu süreçte. Islak kalmış bir yara bölgesi, bakteriler için adeta beş yıldızlı bir tatil köyüne dönüşür... Neme maruz kalan doku yumuşar, dikişlerin tutunması zorlaşır ve işin yoksa uğraş dur sonra.
Sargı bezini kaldırdığınızda yaranın üstünde hafif bir kızarıklık veya kabuklanma görmeniz gayet normal, panik yapmayın. Duş alırken o bölgeye lif sürmek, sertçe ovalamak ya da kokulu duş jelleri boca etmek gibi çılgınlıklar yapmazsınız herhalde? Bebek şampuanı ya da sadece ılık su, o hassas bölgeyi temizlemek için fazlasıyla yeterli aslında. Temizliğin de bir dozu var; yaranın canını acıtmadan, kibarca, adeta bir tüy dokundurur gibi yaklaşmak lazım.
Suyun sıcaklığı da bu işin gizli kahramanlarından biri, ne çok soğuk olacak ne de hamam gibi buhar yapacak derecede sıcak. Yüksek ısı kan dolaşımını aniden hızlandırıp ameliyat yerinde kanamayı tetikleyebilir, benden söylemesi. Duştan çıktığınız an yapacağınız ilk iş, temiz bir havluyla ya da en doğrusu kağıt havlu yardımıyla yara bölgesinin nemini tampon hareketlerle, yani hafifçe bastırarak almak. Kurulamak dediysek, yaranın üstünü kurutma makinesiyle kurutmaya çalışan hastalar gördü bu gözler...
Sonuçta her ameliyatın hikayesi de, kesisi de, iyileşme süreci de kişiye özeldir. En doğrusu, o hastane odasından çıkmadan önce doktorunuza "Hocam ben tam olarak ne gün, nasıl yıkanıyorum?" sorusunu net bir şekilde sormak. Vücudunuzun sesini dinleyin, yaranın rengini gözlemleyin ve acele etmeyin. Unutmayın ki temizlik güzeldir ama sağlığın yerinde olması çok daha güzel.
Hastaneden taburcu olurken elinize tutuşturulan o epikriz raporundaki teknik terimleri bir kenara bırakıp açık açık konuşalım abi. Eğer doktorunuz yarayı estetik dikişle kapatıp üzerine su geçirmez o havalı şeffaf bantlardan yapıştırdıysa, aslında ertesi gün bile duşun altına girebilirsiniz. Ama durun, hemen öyle köpük banyosu hayalleri kurmayın; burada kastettiğimiz şey sadece ayakta, suyun şöyle bir üzerinizden akıp gitmesi. Yarayı suyla buluşturmak var, bir de onu suyun içinde yüzdürmek var yani.
Açık yaranın enfeksiyon kapma riski, cerrahların en büyük kabusudur desek yeridir. Dikiş yerleri tamamen kapanana kadar, yani ortalama 7 ila 10 gün boyunca küveti doldurup içine yatmayı kesinlikle unutmanız gerekiyor. Banyodan kasıt, vücudu şöyle hafifçe rahatlatacak ılık bir su akıntısından ibaret olmalı bu süreçte. Islak kalmış bir yara bölgesi, bakteriler için adeta beş yıldızlı bir tatil köyüne dönüşür... Neme maruz kalan doku yumuşar, dikişlerin tutunması zorlaşır ve işin yoksa uğraş dur sonra.
Sargı bezini kaldırdığınızda yaranın üstünde hafif bir kızarıklık veya kabuklanma görmeniz gayet normal, panik yapmayın. Duş alırken o bölgeye lif sürmek, sertçe ovalamak ya da kokulu duş jelleri boca etmek gibi çılgınlıklar yapmazsınız herhalde? Bebek şampuanı ya da sadece ılık su, o hassas bölgeyi temizlemek için fazlasıyla yeterli aslında. Temizliğin de bir dozu var; yaranın canını acıtmadan, kibarca, adeta bir tüy dokundurur gibi yaklaşmak lazım.
Suyun sıcaklığı da bu işin gizli kahramanlarından biri, ne çok soğuk olacak ne de hamam gibi buhar yapacak derecede sıcak. Yüksek ısı kan dolaşımını aniden hızlandırıp ameliyat yerinde kanamayı tetikleyebilir, benden söylemesi. Duştan çıktığınız an yapacağınız ilk iş, temiz bir havluyla ya da en doğrusu kağıt havlu yardımıyla yara bölgesinin nemini tampon hareketlerle, yani hafifçe bastırarak almak. Kurulamak dediysek, yaranın üstünü kurutma makinesiyle kurutmaya çalışan hastalar gördü bu gözler...
Sonuçta her ameliyatın hikayesi de, kesisi de, iyileşme süreci de kişiye özeldir. En doğrusu, o hastane odasından çıkmadan önce doktorunuza "Hocam ben tam olarak ne gün, nasıl yıkanıyorum?" sorusunu net bir şekilde sormak. Vücudunuzun sesini dinleyin, yaranın rengini gözlemleyin ve acele etmeyin. Unutmayın ki temizlik güzeldir ama sağlığın yerinde olması çok daha güzel.
