Hakan Ulu
Kayıtlı Kullanıcı
Ameliyattan çıktınız, her şey yolunda derken bir bakıyorsunuz derece 38’i geçmiş; insan ister istemez bir ürperiyor, panik oluyor haliyle. Aslında ilk 24-48 saatte görülen o hafif ateş var ya, vücudun "Ben burada bir yara aldım ve şu an orayı tamir ediyorum" deme şeklidir, yani gayet normal bir savunma mekanizması. Tabii bu durum ameliyatın büyüklüğüne göre de değişir; büyük bir kemik operasyonu geçirdiyseniz vücudun reaksiyonu da doğal olarak biraz daha sert, biraz daha gürültülü olabiliyor.
Hastaneden eve geldiniz, her şey harika derken üçüncü gün ateş birden fırladı mı; işte orada bir durup düşünmek, durumu biraz daha yakından incelemek lazım sanki. İlk günlerdeki o masum, doku hasarına bağlı ateş yerini yavaş yavaş enfeksiyon riskine bırakıyor olabilir çünkü bu evre tam da bakterilerin "Biz geldik" dediği kritik zaman dilimi. Valla yalan yok, ameliyat yerinde kızarıklık, şişlik veya garip bir akıntı da eşlik ediyorsa bu ateşe, hiç vakit kaybetmeden o telefonu elinize alıp doktoru aramanız en mantıklısı.
Yataktan kalkmıyorsunuz, sürekli sırtüstü uzanıp televizyona bakıyorsunuz ya, işte o hareketsizlik akciğerlerin alt kısımlarını iyice tembelleştiriyor ve tıp dilinde atelektazi dediğimiz o can sıkıcı duruma, yani küçük akciğer sönmelerine yol açarak ateşi tırmandırıyor. Hekimler boşa demiyor ameliyattan sonra "Hadi bakalım, biraz koridorda yürüyelim, derin derin nefes alalım" diye; akciğerleri ne kadar iyi havalandırırsanız, o gereksiz ateşi de o kadar hızlı düşürürsünüz, bu kadar net.
Vücut sıcaklığı bir aşağı bir yukarı oynayıp duruyorsa, hele bir de idrar yaparken yanma, sık idraka çıkma gibi can sıkan belirtiler baş gösterdiyse... Ameliyat esnasında takılan o sondalar bazen arkalarında hiç istenmeyen misafirler, yani idrar yolu enfeksiyonları bırakabiliyor maalesef. Bol su içmek bu yüzden çok hayati, hani idrar rengi tamamen şeffaflaşana kadar o suyu bardağa doldurup doldurup içeceksiniz ki içeride ne var ne yoksa temizlensin.
İlaçların kendisi de bazen vücutta hiç hesapta olmayan bir alerjik reaksiyon yaratıp ateşi tetikleyebilir, bunu da bir kenara yazmak lazım. Doktorun verdiği antibiyotik veya ağrı kesici vücudunuza ağır gelmiş olabilir; eğer her doz sonrası ateşiniz anlamsızca yükseliyorsa, hemen bir "Acaba bu ilaçtan mı?" şüphesine düşmekte fayda var. Kendinizi halsiz, bitkin hissetmeniz çok doğal ama ilaç reaksiyonu şüphesini de asla yabana atmayın, mutlaka klinikle paylaşın bu durumu.
Ateş ölçerken o koltuk altının kuru olduğundan emin misiniz abi ya, bazen sırf terli diye dereceyi yanlış okuyup boş yere dünyayı ayağa kaldırıyoruz valla. Dijital cihazlar bazen yanıltabilir, o yüzden ateşi birkaç kez, farklı zamanlarda ölçüp bir kağıda not etmek, doktorunuza durum raporu verirken elinizi inanılmaz rahatlatır. Ateş 38.5 derecenin üzerine çıkmadıkça ve yanında titreme, bilinç bulanıklığı gibi ağır şeyler olmadıkça hemen en kötüsünü düşünüp kendinizi yıpratmayın.
Hastaneden eve geldiniz, her şey harika derken üçüncü gün ateş birden fırladı mı; işte orada bir durup düşünmek, durumu biraz daha yakından incelemek lazım sanki. İlk günlerdeki o masum, doku hasarına bağlı ateş yerini yavaş yavaş enfeksiyon riskine bırakıyor olabilir çünkü bu evre tam da bakterilerin "Biz geldik" dediği kritik zaman dilimi. Valla yalan yok, ameliyat yerinde kızarıklık, şişlik veya garip bir akıntı da eşlik ediyorsa bu ateşe, hiç vakit kaybetmeden o telefonu elinize alıp doktoru aramanız en mantıklısı.
Yataktan kalkmıyorsunuz, sürekli sırtüstü uzanıp televizyona bakıyorsunuz ya, işte o hareketsizlik akciğerlerin alt kısımlarını iyice tembelleştiriyor ve tıp dilinde atelektazi dediğimiz o can sıkıcı duruma, yani küçük akciğer sönmelerine yol açarak ateşi tırmandırıyor. Hekimler boşa demiyor ameliyattan sonra "Hadi bakalım, biraz koridorda yürüyelim, derin derin nefes alalım" diye; akciğerleri ne kadar iyi havalandırırsanız, o gereksiz ateşi de o kadar hızlı düşürürsünüz, bu kadar net.
Vücut sıcaklığı bir aşağı bir yukarı oynayıp duruyorsa, hele bir de idrar yaparken yanma, sık idraka çıkma gibi can sıkan belirtiler baş gösterdiyse... Ameliyat esnasında takılan o sondalar bazen arkalarında hiç istenmeyen misafirler, yani idrar yolu enfeksiyonları bırakabiliyor maalesef. Bol su içmek bu yüzden çok hayati, hani idrar rengi tamamen şeffaflaşana kadar o suyu bardağa doldurup doldurup içeceksiniz ki içeride ne var ne yoksa temizlensin.
İlaçların kendisi de bazen vücutta hiç hesapta olmayan bir alerjik reaksiyon yaratıp ateşi tetikleyebilir, bunu da bir kenara yazmak lazım. Doktorun verdiği antibiyotik veya ağrı kesici vücudunuza ağır gelmiş olabilir; eğer her doz sonrası ateşiniz anlamsızca yükseliyorsa, hemen bir "Acaba bu ilaçtan mı?" şüphesine düşmekte fayda var. Kendinizi halsiz, bitkin hissetmeniz çok doğal ama ilaç reaksiyonu şüphesini de asla yabana atmayın, mutlaka klinikle paylaşın bu durumu.
Ateş ölçerken o koltuk altının kuru olduğundan emin misiniz abi ya, bazen sırf terli diye dereceyi yanlış okuyup boş yere dünyayı ayağa kaldırıyoruz valla. Dijital cihazlar bazen yanıltabilir, o yüzden ateşi birkaç kez, farklı zamanlarda ölçüp bir kağıda not etmek, doktorunuza durum raporu verirken elinizi inanılmaz rahatlatır. Ateş 38.5 derecenin üzerine çıkmadıkça ve yanında titreme, bilinç bulanıklığı gibi ağır şeyler olmadıkça hemen en kötüsünü düşünüp kendinizi yıpratmayın.
