Hakan Ulu
Kayıtlı Kullanıcı
Ameliyat masasına yatmak, öyle her babayiğidin harcı değildir vallahi; insanın aklına binbir türlü senaryo gelir, hele o iğne lafını duyunca... İşte tam bu noktada, vücudun alt kısmını tamamen devredışı bırakan ama bilincinizi açık tutan o meşhur yönteme spinal anestezi diyoruz. Doktorlar o incecik iğneyle belinizden girip omurilik sıvısının olduğu o küçük boşluğa ilacı bırakıveriyorlar. Birkaç dakika içinde bacaklarınızda bir sıcaklık, sonra da tatlı bir hissizlik başlıyor ki sormayın gitsin.
Geçmişte çok insan gördüm, "Aman abi beni tamamen uyutun, hiçbir şey duymayayım" diye tutturan... Ama inan bana, uyanık kalıp sadece ağrıyı hissetmemek aslında çok daha büyük bir konfor. Genel anestezinin o sersemleten, insanı günlerce kendine getirmeyen ağırlığıyla uğraşmıyorsunuz bir kere. Ameliyattan hemen sonra bilinciniz yerinde, etrafla konuşabiliyorsunuz, hatta doğum yapıyorsanız bebeğinizin ilk ağlamasını o an duyuyorsunuz.
Belden iğne yapılacağını duyanın hemen aklına "Felç kalır mıyım acaba?" korkusu geliyor, yalan yok, bu endişe hepimizin içinde bir yerlerde döner durur. Fakat işin aslı şu ki, o iğnenin girdiği yerle omuriliğin bittiği nokta arasında dağlar kadar fark var; uzman bir el o güvenli bölgeyi gözü kapalı buluyor zaten. Yani öyle kulaktan dolma şehir efsanelerine, internetteki o korkunç forum yazılarına bakıp kendinizi boşuna kurup durmayın...
Operasyon bittikten sonra bacaklarınızı yavaş yavaş hissetmeye başlamak biraz garip bir süreç, sanki o bacaklar sizin değilmiş gibi geliyor insana bir süre. İşte tam da bu uyanma evresinde hastanede hemşirelerin "Başınızı fazla kaldırmayın, bol bol kahve için" demesinin çok haklı bir sebebi var. Eğer o uyarılara kulak asmaz, hemen kafayı dikip etrafa bakmaya çalışırsanız, ertesi gün geçmek bilmeyen sinir bozucu bir baş ağrısıyla baş başa kalabilirsiniz.
Peki bu işlem herkese uyar mı dök dökebildiğin kadar derseniz, tabii ki orada bir durup doktorun sözünü dinlemek gerekiyor. Bel fıtığınız varsa, sırtınızda ciddi bir eğrilik bulunuyorsa ya da kan sulandırıcı ilaçlar kullanıyorsanız, uzmanlar zaten başka bir yola sapacaktır. Hekiminiz size bu yöntemi önerdiyse bir bildiği vardır, kendinizi o tecrübeli ellere gönül rahatlığıyla bırakmaktan başka çareniz yok aslında.
Geçmişte çok insan gördüm, "Aman abi beni tamamen uyutun, hiçbir şey duymayayım" diye tutturan... Ama inan bana, uyanık kalıp sadece ağrıyı hissetmemek aslında çok daha büyük bir konfor. Genel anestezinin o sersemleten, insanı günlerce kendine getirmeyen ağırlığıyla uğraşmıyorsunuz bir kere. Ameliyattan hemen sonra bilinciniz yerinde, etrafla konuşabiliyorsunuz, hatta doğum yapıyorsanız bebeğinizin ilk ağlamasını o an duyuyorsunuz.
Belden iğne yapılacağını duyanın hemen aklına "Felç kalır mıyım acaba?" korkusu geliyor, yalan yok, bu endişe hepimizin içinde bir yerlerde döner durur. Fakat işin aslı şu ki, o iğnenin girdiği yerle omuriliğin bittiği nokta arasında dağlar kadar fark var; uzman bir el o güvenli bölgeyi gözü kapalı buluyor zaten. Yani öyle kulaktan dolma şehir efsanelerine, internetteki o korkunç forum yazılarına bakıp kendinizi boşuna kurup durmayın...
Operasyon bittikten sonra bacaklarınızı yavaş yavaş hissetmeye başlamak biraz garip bir süreç, sanki o bacaklar sizin değilmiş gibi geliyor insana bir süre. İşte tam da bu uyanma evresinde hastanede hemşirelerin "Başınızı fazla kaldırmayın, bol bol kahve için" demesinin çok haklı bir sebebi var. Eğer o uyarılara kulak asmaz, hemen kafayı dikip etrafa bakmaya çalışırsanız, ertesi gün geçmek bilmeyen sinir bozucu bir baş ağrısıyla baş başa kalabilirsiniz.
Peki bu işlem herkese uyar mı dök dökebildiğin kadar derseniz, tabii ki orada bir durup doktorun sözünü dinlemek gerekiyor. Bel fıtığınız varsa, sırtınızda ciddi bir eğrilik bulunuyorsa ya da kan sulandırıcı ilaçlar kullanıyorsanız, uzmanlar zaten başka bir yola sapacaktır. Hekiminiz size bu yöntemi önerdiyse bir bildiği vardır, kendinizi o tecrübeli ellere gönül rahatlığıyla bırakmaktan başka çareniz yok aslında.
