Hakan Ulu
Kayıtlı Kullanıcı
O buz gibi sudan bir yudum aldığın an çenene giren o dehşet sancıyı, o beyninde çakan şimşeği vallahi benden iyi kimse anlayamaz.
Bütün gün ne yesem diye düşünüp dururken çorbanın daha ilk kaşığında dişlerinin adeta feryat etmesi, insanın hayat enerjisini bir anda çekip alıyor abi ya.
Fırçayı dişine her sürüşünde o sert darbelerle kendi diş etlerini nasıl çekiltiğini, o koruyucu mine tabakasını nasıl kendi ellerinle zımparalayıp yok ettiğini bir düşünsene.
Diş etlerin sessiz sedasız çekilip gittiğinde, o köklerdeki binlerce minik sinir kanalı savunmasız kalıyor işte, tamamen çırılçıplak ortada kalıyor o zavallı sinirler.
O asitli içecekleri, o limonlu suları bıkmadan midene indirirken dişlerinin minik minik eridiğini, o kalenin surlarının birer birer çöktüğünü hiç fark etmiyorsun bile...
Hassasiyet giderici o özel macunları hayatına sokup en azından birkaç hafta boyunca diş sinirlerini o uykusuzluktan uyandırmaman, onları yatıştırman gerekiyor artık.
Gidip bir diş hekiminin koltuğuna oturmaktan, o uzman ellerin uygulayacağı koruyucu florür cilalarından medet ummaktan başka çaren kalmadı sanki, haberin olsun.
Gece uyurken farkında olmadan dişlerini nasıl bir hırsla sıktığını, o çeneni nasıl kenetleyip dişlerini birer birer çatlattığını bir bilsen...
Sıcak bir çay çekerken canın, hemen ardından o dondurmayı ağzına atmayacaksın işte, o ani ısı farkıyla dişlerini felakete sürüklemeyeceksin.
Yumuşacık kılları olan bir fırçaya geçip o dişleri adeta bir bebeğin tenini okşar gibi narinçe temizlemek...
Zamanında önlem almazsan o sızılar bir gün durmandan zonklamaya başlar ki...
Ağzındaki o koruyucu tabaka bir kere aşındı mı, o minesiz hayat sana her yemekte ayrı bir ızdırap verir, ağzının tadını tamamen kaçırır.
Kendi başına evde birtakım garip yöntemler denemek yerine artık bir uzmana görünmenin vakti geldi de geçiyor galiba.
Bütün gün ne yesem diye düşünüp dururken çorbanın daha ilk kaşığında dişlerinin adeta feryat etmesi, insanın hayat enerjisini bir anda çekip alıyor abi ya.
Fırçayı dişine her sürüşünde o sert darbelerle kendi diş etlerini nasıl çekiltiğini, o koruyucu mine tabakasını nasıl kendi ellerinle zımparalayıp yok ettiğini bir düşünsene.
Diş etlerin sessiz sedasız çekilip gittiğinde, o köklerdeki binlerce minik sinir kanalı savunmasız kalıyor işte, tamamen çırılçıplak ortada kalıyor o zavallı sinirler.
O asitli içecekleri, o limonlu suları bıkmadan midene indirirken dişlerinin minik minik eridiğini, o kalenin surlarının birer birer çöktüğünü hiç fark etmiyorsun bile...
Hassasiyet giderici o özel macunları hayatına sokup en azından birkaç hafta boyunca diş sinirlerini o uykusuzluktan uyandırmaman, onları yatıştırman gerekiyor artık.
Gidip bir diş hekiminin koltuğuna oturmaktan, o uzman ellerin uygulayacağı koruyucu florür cilalarından medet ummaktan başka çaren kalmadı sanki, haberin olsun.
Gece uyurken farkında olmadan dişlerini nasıl bir hırsla sıktığını, o çeneni nasıl kenetleyip dişlerini birer birer çatlattığını bir bilsen...
Sıcak bir çay çekerken canın, hemen ardından o dondurmayı ağzına atmayacaksın işte, o ani ısı farkıyla dişlerini felakete sürüklemeyeceksin.
Yumuşacık kılları olan bir fırçaya geçip o dişleri adeta bir bebeğin tenini okşar gibi narinçe temizlemek...
Zamanında önlem almazsan o sızılar bir gün durmandan zonklamaya başlar ki...
Ağzındaki o koruyucu tabaka bir kere aşındı mı, o minesiz hayat sana her yemekte ayrı bir ızdırap verir, ağzının tadını tamamen kaçırır.
Kendi başına evde birtakım garip yöntemler denemek yerine artık bir uzmana görünmenin vakti geldi de geçiyor galiba.
