Sibel Hoca
Kayıtlı Kullanıcı
Laboratuvardan aldığınız o beyaz kağıttaki kısaltmalar bazen insanın canını sıkıyor, değil mi? "Serbest PSA" yazıyor orada, yanında bir sürü rakam... Aslında olay çok basit; prostatımızdan salgılanan o özel proteinin kanımızda tek başına, yani kimseye bağlanmadan serseri serbest dolaşan kısmı bu. Hani bazen insan yalnız kalmak ister ya, işte bu protein de öyle, kanda kendi halinde takılıyor...
Doktorlar genelde direkt "PSA" der geçer ama işin aslı öyle değil işte. Vücut bu, her şeyi bir arada tutmayı sevmiyor bazen. Bir grup protein diğer maddelere sıkı sıkı sarılırken, bu serbest olanlar tamamen bağımsız hareket ediyor. İkisinin birbirine oranı o kadar çok şey anlatıyor ki... Vallahi de billahi de bir nevi vücudun iç sesini dinlemek gibi bu testi yaptırmak.
Şimdi gidip internette aratsanız karşınıza bir sürü korkutucu terim çıkacak, biliyorum. Hiç gerek yok o panik havasına çünkü bu serbest olan arkadaşın oranı yüksek çıktığında aslında derin bir nefes alabiliyoruz. Yani, toplam PSA'nın içindeki serbest miktar ne kadar fazlaysa, o korktuğumuz kötü huylu şeylerden o kadar uzaklaşıyoruz demektir... Tabii yine de her şeyi en ince detayına kadar uzmanına bırakmak lazım.
Siz de fark etmişsinizdir, bazen sadece bir tahlil sonucuyla günümüz mahvolur, kafamızda binbir tane senaryo kurarız. Ama kendinize bir iyilik yapın ve o yüzdeleri tek başınıza yorumlamaya çalışmayın. Çünkü yaşımız, prostatın o anki büyüklüğü, hatta tahlilden hemen önce bisiklete binip binmediğimiz bile bu oranları altüst edebiliyor. Acayip hassas bir dengeden bahsediyoruz burada.
Peki bu testi neden istiyorlar ki durup dururken? Genelde o toplam değer sınırda çıktığında, arada kalındığında bir nevi hakem gibi devreye giriyor bu serbest olanı. Durumu netleştirmek, gereksiz yere biyopsi gibi can sıkıcı işlere girmemek için harika bir yol aslında... Keşke her kafa karışıklığında böyle net bir hakem bulabilsek hayatımızda.
Laboratuvar kapısında bekleyen o endişeli gözleri çok iyi biliyorum, eski bir gazeteci refleksiyle nerede bir kaygı görsem hemen tanırım. Ama tıp artık çok değişti, elimizdeki bu küçük detaylar bizi büyük belirsizliklerden koruyor. O yüzden o kağıttaki rakamlara düşman gibi bakmak yerine, onların bizim sağlığımızı korumak için çalışan küçük birer haberci olduğunu kabul etmek en güzeli...
Doktorlar genelde direkt "PSA" der geçer ama işin aslı öyle değil işte. Vücut bu, her şeyi bir arada tutmayı sevmiyor bazen. Bir grup protein diğer maddelere sıkı sıkı sarılırken, bu serbest olanlar tamamen bağımsız hareket ediyor. İkisinin birbirine oranı o kadar çok şey anlatıyor ki... Vallahi de billahi de bir nevi vücudun iç sesini dinlemek gibi bu testi yaptırmak.
Şimdi gidip internette aratsanız karşınıza bir sürü korkutucu terim çıkacak, biliyorum. Hiç gerek yok o panik havasına çünkü bu serbest olan arkadaşın oranı yüksek çıktığında aslında derin bir nefes alabiliyoruz. Yani, toplam PSA'nın içindeki serbest miktar ne kadar fazlaysa, o korktuğumuz kötü huylu şeylerden o kadar uzaklaşıyoruz demektir... Tabii yine de her şeyi en ince detayına kadar uzmanına bırakmak lazım.
Siz de fark etmişsinizdir, bazen sadece bir tahlil sonucuyla günümüz mahvolur, kafamızda binbir tane senaryo kurarız. Ama kendinize bir iyilik yapın ve o yüzdeleri tek başınıza yorumlamaya çalışmayın. Çünkü yaşımız, prostatın o anki büyüklüğü, hatta tahlilden hemen önce bisiklete binip binmediğimiz bile bu oranları altüst edebiliyor. Acayip hassas bir dengeden bahsediyoruz burada.
Peki bu testi neden istiyorlar ki durup dururken? Genelde o toplam değer sınırda çıktığında, arada kalındığında bir nevi hakem gibi devreye giriyor bu serbest olanı. Durumu netleştirmek, gereksiz yere biyopsi gibi can sıkıcı işlere girmemek için harika bir yol aslında... Keşke her kafa karışıklığında böyle net bir hakem bulabilsek hayatımızda.
Laboratuvar kapısında bekleyen o endişeli gözleri çok iyi biliyorum, eski bir gazeteci refleksiyle nerede bir kaygı görsem hemen tanırım. Ama tıp artık çok değişti, elimizdeki bu küçük detaylar bizi büyük belirsizliklerden koruyor. O yüzden o kağıttaki rakamlara düşman gibi bakmak yerine, onların bizim sağlığımızı korumak için çalışan küçük birer haberci olduğunu kabul etmek en güzeli...
