Cengiz Demir
Kayıtlı Kullanıcı
Vücut bazen o kadar sessizce bir şeyler anlatmaya çalışır ki, duymak için gerçekten durup dinlemek gerekir. İlişki sonrası aniden gelen o küçük lekelenmeyi "Aman canım, yoruldum herhalde" deyip geçiştiriyorsun ya... Yapma. Gerçekten yapma bunu kendine. O leke aslında vücudunun sana parmak ucuyla dokunup "Bana bir baksana" deme şekli olabilir. Rahim ağzı yarası dediğimiz şey öyle pat diye büyük ağrılarla kapını çalmaz zaten. Çoğu zaman bir fısıltı gibidir, anlamak için biraz kulak kabartman yeter.
Sürekli değişen, bir türlü bitmek bilmeyen o akıntılar var ya? Hani bazen rengi koyulaşır, bazen kıvamı değişir, sen de ped değiştirmekten bıkarsın... Vallahi bak, kadınların en çok düştüğü tuzak bu akıntıları sıradan bir enfeksiyon sanıp ertelemek. Oysa oradaki dokunun hassaslaşması, kendi dengesini kaybetmesi tam olarak böyle hissettirir. Bazen durup dururken içinin sıkılması gibi, vücudun da o bölgede bir şeylerin yolunda gitmediğini anlatmaya çalışıyor işte.
Ağrı desen, öyle dayanılmaz bir şey bekleme sakın. Kasıklarında tatlı bir sızı, beline doğru vuran hafif bir ağırlık hissi... Bazen sadece uzun süre ayakta kaldığında belirir, bazen de durduk yere "Ben buradayım" der. İnsan alışıyor bir süre sonra bu sızıyla yaşamaya, "Normalim bu herhalde" demeye başlıyor. Ama değil işte, vallahi değil. Niye çekesin ki o huzursuzluğu gün boyu?
Cinsel ilişki sırasında hissettiğin o tuhaf batma hissini de görmezden geliyorsun, farkındayım. "Geçer şimdi, ters bir hareket oldu herhalde" deyip konuyu kapatıyorsun zihninde. Oysa orası şu an çok hassas, en ufak bir temasta bile tepki verecek kadar yorgun bir doku var orada... Bazen insan kendine bile itiraf edemiyor bazı şeyleri, erteledikçe erteliyor ama... Neyse.
Geçmeyen vajinal kaşıntılar, banyodan sonra hissettiğin o yanma duygusu... Abi yok böyle bir huzursuzluk, insanı gün boyu moddan düşürür, işine gücüne odaklanamazsın. Bazen sırf bu yüzden aynanın karşısına geçip "Bende bir sorun mu var?" diye sorarken bulursun kendini. Yalnız değilsin bu arada, binlerce kadın tam şu an aynı şüpheyle yaşıyor. Ama şüpheyle yaşamak yerine bir uzmana görünmek o kadar büyük bir hafiflik ki.
Yılda bir kez o jinekoloji koltuğuna oturmak gözünde büyüyor, biliyorum. Korkuyorsun, çekiniyorsun, belki biraz da erteliyorsun... Ama bir düşünsene, sadece birkaç dakikalık bir muayene ile zihnindeki o bütün soru işaretlerini fırlatıp atabilirsin. O yara orada kendi kendine iyileşmeyi beklemez, sen ona el uzatmadıkça derinleşir. Kendine bir iyilik yap bugün. İçindeki o şüpheyi beslemek yerine, git bir uzmana ve bedeninle barış.
Sürekli değişen, bir türlü bitmek bilmeyen o akıntılar var ya? Hani bazen rengi koyulaşır, bazen kıvamı değişir, sen de ped değiştirmekten bıkarsın... Vallahi bak, kadınların en çok düştüğü tuzak bu akıntıları sıradan bir enfeksiyon sanıp ertelemek. Oysa oradaki dokunun hassaslaşması, kendi dengesini kaybetmesi tam olarak böyle hissettirir. Bazen durup dururken içinin sıkılması gibi, vücudun da o bölgede bir şeylerin yolunda gitmediğini anlatmaya çalışıyor işte.
Ağrı desen, öyle dayanılmaz bir şey bekleme sakın. Kasıklarında tatlı bir sızı, beline doğru vuran hafif bir ağırlık hissi... Bazen sadece uzun süre ayakta kaldığında belirir, bazen de durduk yere "Ben buradayım" der. İnsan alışıyor bir süre sonra bu sızıyla yaşamaya, "Normalim bu herhalde" demeye başlıyor. Ama değil işte, vallahi değil. Niye çekesin ki o huzursuzluğu gün boyu?
Cinsel ilişki sırasında hissettiğin o tuhaf batma hissini de görmezden geliyorsun, farkındayım. "Geçer şimdi, ters bir hareket oldu herhalde" deyip konuyu kapatıyorsun zihninde. Oysa orası şu an çok hassas, en ufak bir temasta bile tepki verecek kadar yorgun bir doku var orada... Bazen insan kendine bile itiraf edemiyor bazı şeyleri, erteledikçe erteliyor ama... Neyse.
Geçmeyen vajinal kaşıntılar, banyodan sonra hissettiğin o yanma duygusu... Abi yok böyle bir huzursuzluk, insanı gün boyu moddan düşürür, işine gücüne odaklanamazsın. Bazen sırf bu yüzden aynanın karşısına geçip "Bende bir sorun mu var?" diye sorarken bulursun kendini. Yalnız değilsin bu arada, binlerce kadın tam şu an aynı şüpheyle yaşıyor. Ama şüpheyle yaşamak yerine bir uzmana görünmek o kadar büyük bir hafiflik ki.
Yılda bir kez o jinekoloji koltuğuna oturmak gözünde büyüyor, biliyorum. Korkuyorsun, çekiniyorsun, belki biraz da erteliyorsun... Ama bir düşünsene, sadece birkaç dakikalık bir muayene ile zihnindeki o bütün soru işaretlerini fırlatıp atabilirsin. O yara orada kendi kendine iyileşmeyi beklemez, sen ona el uzatmadıkça derinleşir. Kendine bir iyilik yap bugün. İçindeki o şüpheyi beslemek yerine, git bir uzmana ve bedeninle barış.
