Cengiz Demir
Kayıtlı Kullanıcı
Geçen gün mahalledeki eczanede ilaç beklerken yaşlıca bir amca fısıltıyla sordu, "Evladım bu masaj işi sahiden bir şeye yarıyor mu yoksa uydurma mı?" diye. İnsanın aklına takılıyor tabii, kulaktan kulağa yayılan o kadar çok şey var ki ortalıkta.
Hani böyle parmağını uzatıp da hayatı değiştirecek bir sihirli değnek arar gibi bakıyor ya millet, mesele tam olarak o değil aslında.
Zaten doktorlar da herhalde bu yüzden pek dillendirmez bu mevzuyu, yanlış anlaşılır korkusuyla belki de.
Aslına bakarsanız vücudun o karmaşık koridorlarında saklı kalmış ufak bir detayın masumca yoklanmasından ibaret bu durum; yani ne büyü var işin içinde ne de korkulacak bir canavar, vallahi billahi öyle.
Peki nedir bu meret?
Yılların yorgunluğunu, o içeride biriken gizli sızıyı alıp götüren bir tür rahatlama çabası diyelim adına.
Bazen insan kendi bedenine bile yabancılaşıyor abi ya, dönüp bakmıyor bile ne var ne yok diye, ta ki bir şeyler ters gidene kadar.
Zaten o yüzden ya, biraz kulak vermek lazım içeriden gelen o hafif sızıntılara, yoksa iş işten geçiyor sonra.
Uzmanlar anlatırken bile bazen utangaç bir gülümseme oturuyor yüzlerine, sanki yasak bir kelime telaffuz ediyormuş gibi.
Oysa alt tarafı anatomik bir gerçeklik, ne abartıyoruz ki bu kadar?
Rahatlamak isteyen adam dener, istemeyen arkasını döner yatar; kimsenin kimseye zorla masaj yaptığı falan yok neticede.
Bir de şey var tabii, internette okuyup okuyup gaza gelenler...
Aman abiler, kardeşler, her okuduğunuza inanmayın, sonra elin adamının elinde rezil olmayın ortalıkta.
Doktor kontrolünde, ehil ellerde yapılanı başımla beraber ama evde kendi kendine kahramanlık taslayanları görünce içim acıyor vallahi.
Vücut bu, tahta parçası değil ki rastgele bastırasın; kibar olmak lazım, nazik yaklaşmak lazım.
Nereden çıktı şimdi bu konu derseniz, geçen gece uykusuzluktan sabaha kadar tavanı izlerken aklıma geldi işte; bazen insan içini dökmeden rahat edemiyor.
İyi ki de açmışız bu bahsi, belki birinizin içine su serper, belki biraz kafanız dağılır.
Sağlık dediğin şey biraz da huzurlu kafayla başlar çünkü, bunu unutmamak lazım.
Hani böyle parmağını uzatıp da hayatı değiştirecek bir sihirli değnek arar gibi bakıyor ya millet, mesele tam olarak o değil aslında.
Zaten doktorlar da herhalde bu yüzden pek dillendirmez bu mevzuyu, yanlış anlaşılır korkusuyla belki de.
Aslına bakarsanız vücudun o karmaşık koridorlarında saklı kalmış ufak bir detayın masumca yoklanmasından ibaret bu durum; yani ne büyü var işin içinde ne de korkulacak bir canavar, vallahi billahi öyle.
Peki nedir bu meret?
Yılların yorgunluğunu, o içeride biriken gizli sızıyı alıp götüren bir tür rahatlama çabası diyelim adına.
Bazen insan kendi bedenine bile yabancılaşıyor abi ya, dönüp bakmıyor bile ne var ne yok diye, ta ki bir şeyler ters gidene kadar.
Zaten o yüzden ya, biraz kulak vermek lazım içeriden gelen o hafif sızıntılara, yoksa iş işten geçiyor sonra.
Uzmanlar anlatırken bile bazen utangaç bir gülümseme oturuyor yüzlerine, sanki yasak bir kelime telaffuz ediyormuş gibi.
Oysa alt tarafı anatomik bir gerçeklik, ne abartıyoruz ki bu kadar?
Rahatlamak isteyen adam dener, istemeyen arkasını döner yatar; kimsenin kimseye zorla masaj yaptığı falan yok neticede.
Bir de şey var tabii, internette okuyup okuyup gaza gelenler...
Aman abiler, kardeşler, her okuduğunuza inanmayın, sonra elin adamının elinde rezil olmayın ortalıkta.
Doktor kontrolünde, ehil ellerde yapılanı başımla beraber ama evde kendi kendine kahramanlık taslayanları görünce içim acıyor vallahi.
Vücut bu, tahta parçası değil ki rastgele bastırasın; kibar olmak lazım, nazik yaklaşmak lazım.
Nereden çıktı şimdi bu konu derseniz, geçen gece uykusuzluktan sabaha kadar tavanı izlerken aklıma geldi işte; bazen insan içini dökmeden rahat edemiyor.
İyi ki de açmışız bu bahsi, belki birinizin içine su serper, belki biraz kafanız dağılır.
Sağlık dediğin şey biraz da huzurlu kafayla başlar çünkü, bunu unutmamak lazım.
