Hakan Ulu
Kayıtlı Kullanıcı
Minoksidil kullanmak gerekli mi?
Saç dökülmesiyle aynaya küserek yaşamaya başlayanların yolu er ya da geç bir şekilde minoksidille kesişir, kaçış yok bu gerçekten. Eczane raflarında ya da internet sitelerinde cirit atan bu solüsyon, yıllardır kellik korkusu yaşayanların adeta can simidi hâline geldi gelmesine ama her dökülen tel için bu kimyasala sarılmak gerçekten şart mı, işte orası derin bir muamma. İnsanımız çareyi hemen en popüler olanda arıyor, hâlbuki genetik dökülmenin her evresi bu güçlü etken maddeyi doğrudan midesine indirir gibi kafasına sıkmayı gerektirmiyor abicim, vallahi billahi gerektirmiyor. Dermatolog koltuğuna oturduğunuzda doktorun yüzündeki o malî ifadeyi görürsünüz; çünkü bilir ki her saç kaybı medikal bir müdahale çığlığı atmaz aslında. Kimi zaman sadece stresin ya da yanlış beslenmenin faturası kesilir köklerden, işte o noktada minoksidil kullanmak hastaya derman değil sadece vakit kaybettirir.
Asıl mesele köklerin ne kadar zamandır hayatta kalma mücadelesi verdiğiyle doğrudan alakalı, yani minyatürleşme sürecinin hangi aşamasındasınız ona bakmak lazım. Eğer saç çizgisi gerilemeye yüz tutmuşsa ve tepeler açılmaya başladıysa, işte o zaman bu ilacın kapısını çalmak mantıklı bir hamle olarak masada durabilir. Fakat ortada henüz folikülleri tamamen kaybetmemişken sırf üç beş tel fazla tarakta kaldı diye panik atak geçirenler var, yapmayın Allah aşkına. Saç dökülmesi dediğimiz şey bazen mevsimsel bir gevezelikten ibarettir, geçer gider kendi kendine. Doktorlar bu yüzden her gelene reçete etmez bu solüsyonu, etmemeli de zaten. Vücudun kendi dinamiklerini dinlemeden dışarıdan takviye pompalamak, bir süre sonra o kökleri tembelleştirip ilaca mahkûm edebilir insanı, ki bu da hiç arzu edilen bir senaryo değil.
Peki madem herkes kullanmıyor, kimler kesinlikle yönelmeli bu yola derseniz, orada işin rengi biraz daha ciddileşiyor tabii. Androgenetik alopesi denilen o bela kapıyı çalmışsa ve aile büyüklerinde kellik bir miras gibi nesilden nesile aktarılıyorsa, işte o zaman minoksidil bir tercih olmaktan çıkıp zorunlu bir savunma hattına dönüşebiliyor. Yaş faktörü de burada kilit rol oynuyor tabii, otuzlu yaşların başında kafanın ortası boşalan biriyle ellisinden sonra normal olarak saçları seyrelen birinin beklentisi aynı olamaz. Birisi için bu solüsyon hayatı kurtaran bir detaysa, diğeri için sadece boşa harcanan bir mesai ve bütçe demektir. İnsanlar bunu pek hesaba katmıyor maalesef, hemen komşunun tavsiyesine bakarak eczaneye koşuyorlar. Her saç tipinin parmak izi gibi kendine has bir karakteri var sonuçta, bunu unutmamak lazım.
Madalyonun bir de hiç konuşulmayan, sürekli halı altına süpürülen o can sıkıcı yüzü var ki orada durup bir kez daha düşünmek icap ediyor. Minoksidil denen bu meret, kullanıldığı sürece varlığını sürdüren, bırakıldığı anda ise kazanılanları faiziyle geri alan kindar bir dost gibidir adeta. Bir kez başladın mı artık o şişeyle hayat boyu nikâh kıymış gibi yaşamak zorundasın, çünkü bırakma lüksün ellerinden kayıp gider bir anda. İlk aylarda yaşanan o meşhur dökülme şoku insanı üzer, moralini bozup vazgeçmeye iter; halbuki o sadece alt kattaki yeni ve güçlü saçlara yer açmak için yapılan bir temizlik operasyonudur. Bilmeyenler "eyvah saçım tamamen dökülüyor" diye karalar bağlar, oysa işin aslı hiç de öyle değildir. Sabır göstermeyen, sürecin matematiğini anlamayan biri için bu tedavi eziyetten başka bir şey vadetmez.
Sonuç olarak aynaya baktığınızda gördüğünüz manzara sizi gerçekten rahatsız ediyorsa ve bu durum psikolojinizi kemiriyorsa, kulaktan dolma bilgilerle değil mutlaka bir uzmanın rehberliğinde adım atmalısınız. Herkesin minoksidile ihtiyacı yok, kimisi sadece biraz vitamin takviyesiyle kimisi de hayat tarzını değiştirerek bu sorunu kökten çözebilir. Kararı verirken dökülmenin sebebini doğru teşhis etmek en büyük kazançtır, bunu da ancak klinik bir göz yapabilir. Acele etmeyin, sakin kafayla tartın biçin ve gerçekten ihtiyacınız olup olmadığını bizzat kendiniz, doktorunuzla birlikte keşfedin...
Saç dökülmesiyle aynaya küserek yaşamaya başlayanların yolu er ya da geç bir şekilde minoksidille kesişir, kaçış yok bu gerçekten. Eczane raflarında ya da internet sitelerinde cirit atan bu solüsyon, yıllardır kellik korkusu yaşayanların adeta can simidi hâline geldi gelmesine ama her dökülen tel için bu kimyasala sarılmak gerçekten şart mı, işte orası derin bir muamma. İnsanımız çareyi hemen en popüler olanda arıyor, hâlbuki genetik dökülmenin her evresi bu güçlü etken maddeyi doğrudan midesine indirir gibi kafasına sıkmayı gerektirmiyor abicim, vallahi billahi gerektirmiyor. Dermatolog koltuğuna oturduğunuzda doktorun yüzündeki o malî ifadeyi görürsünüz; çünkü bilir ki her saç kaybı medikal bir müdahale çığlığı atmaz aslında. Kimi zaman sadece stresin ya da yanlış beslenmenin faturası kesilir köklerden, işte o noktada minoksidil kullanmak hastaya derman değil sadece vakit kaybettirir.
Asıl mesele köklerin ne kadar zamandır hayatta kalma mücadelesi verdiğiyle doğrudan alakalı, yani minyatürleşme sürecinin hangi aşamasındasınız ona bakmak lazım. Eğer saç çizgisi gerilemeye yüz tutmuşsa ve tepeler açılmaya başladıysa, işte o zaman bu ilacın kapısını çalmak mantıklı bir hamle olarak masada durabilir. Fakat ortada henüz folikülleri tamamen kaybetmemişken sırf üç beş tel fazla tarakta kaldı diye panik atak geçirenler var, yapmayın Allah aşkına. Saç dökülmesi dediğimiz şey bazen mevsimsel bir gevezelikten ibarettir, geçer gider kendi kendine. Doktorlar bu yüzden her gelene reçete etmez bu solüsyonu, etmemeli de zaten. Vücudun kendi dinamiklerini dinlemeden dışarıdan takviye pompalamak, bir süre sonra o kökleri tembelleştirip ilaca mahkûm edebilir insanı, ki bu da hiç arzu edilen bir senaryo değil.
Peki madem herkes kullanmıyor, kimler kesinlikle yönelmeli bu yola derseniz, orada işin rengi biraz daha ciddileşiyor tabii. Androgenetik alopesi denilen o bela kapıyı çalmışsa ve aile büyüklerinde kellik bir miras gibi nesilden nesile aktarılıyorsa, işte o zaman minoksidil bir tercih olmaktan çıkıp zorunlu bir savunma hattına dönüşebiliyor. Yaş faktörü de burada kilit rol oynuyor tabii, otuzlu yaşların başında kafanın ortası boşalan biriyle ellisinden sonra normal olarak saçları seyrelen birinin beklentisi aynı olamaz. Birisi için bu solüsyon hayatı kurtaran bir detaysa, diğeri için sadece boşa harcanan bir mesai ve bütçe demektir. İnsanlar bunu pek hesaba katmıyor maalesef, hemen komşunun tavsiyesine bakarak eczaneye koşuyorlar. Her saç tipinin parmak izi gibi kendine has bir karakteri var sonuçta, bunu unutmamak lazım.
Madalyonun bir de hiç konuşulmayan, sürekli halı altına süpürülen o can sıkıcı yüzü var ki orada durup bir kez daha düşünmek icap ediyor. Minoksidil denen bu meret, kullanıldığı sürece varlığını sürdüren, bırakıldığı anda ise kazanılanları faiziyle geri alan kindar bir dost gibidir adeta. Bir kez başladın mı artık o şişeyle hayat boyu nikâh kıymış gibi yaşamak zorundasın, çünkü bırakma lüksün ellerinden kayıp gider bir anda. İlk aylarda yaşanan o meşhur dökülme şoku insanı üzer, moralini bozup vazgeçmeye iter; halbuki o sadece alt kattaki yeni ve güçlü saçlara yer açmak için yapılan bir temizlik operasyonudur. Bilmeyenler "eyvah saçım tamamen dökülüyor" diye karalar bağlar, oysa işin aslı hiç de öyle değildir. Sabır göstermeyen, sürecin matematiğini anlamayan biri için bu tedavi eziyetten başka bir şey vadetmez.
Sonuç olarak aynaya baktığınızda gördüğünüz manzara sizi gerçekten rahatsız ediyorsa ve bu durum psikolojinizi kemiriyorsa, kulaktan dolma bilgilerle değil mutlaka bir uzmanın rehberliğinde adım atmalısınız. Herkesin minoksidile ihtiyacı yok, kimisi sadece biraz vitamin takviyesiyle kimisi de hayat tarzını değiştirerek bu sorunu kökten çözebilir. Kararı verirken dökülmenin sebebini doğru teşhis etmek en büyük kazançtır, bunu da ancak klinik bir göz yapabilir. Acele etmeyin, sakin kafayla tartın biçin ve gerçekten ihtiyacınız olup olmadığını bizzat kendiniz, doktorunuzla birlikte keşfedin...
