Ceren Kalaycı
Kayıtlı Kullanıcı
Eczaneye gidiyorsun, raflar dolusu kutu, her birinin üzerinde milyarlık bakteriler havada uçuşuyor, insan ister istemez "Yahu biz bin yıldır yoğurt yiyoruz, şimdi ne değişti?" diye soruyor kendine. İşin aslı şu ki, o eski yoğurtlar artık yok ama bizim o canım bağırsakların derdi tasası hiç bitmiyor. Bilim dünyası da boş durmuyor tabii, mikrobiyota dedikleri o devasa ekosistemi çözmek için her gün yeni bir araştırma patlatıyorlar. Faydalı mı derseniz, yani hem evet hem hayır, öyle tek bir doğru yok bu işlerde...
Herkesin dilinde bir "ikinci beyin" lafıdır gidiyor, hani haksız da sayılmazlar hani. Bağırsaklarımız o kadar kendi başına buyruk ve o kadar hayati bir dengede çalışıyor ki, oradaki ufacık bir isyan tüm vücudun neşesini kaçırmaya yetiyor. İşte bu probiyotik dediğimiz dost canlısı bakteriler de tam olarak o dengenin bekçiliğine soyunuyor. Ama her önümüze gelen kapsülü de mucize niyetine yutarsak işler iyice sarpa sarabilir, benden söylemesi.
Vallahi billahi bazen öyle bir anlatıyorlar ki, sanki o hapı yutunca ertesi gün bütün dertler bitecek, hazımsızlık tarih olacak. Yok öyle bir dünya abi ya, tıp bile hala emekleme aşamasında bu konuda. Laboratuvardaki farenin bağırsağıyla bizim her gün stres yutan, fast food gömen midemiz bir mi Allah aşkına? Birine iyi gelen suş, yani o bakterinin alt türü, sendeki gazı iki katına çıkarabilir. Kişiye özel analiz yapılmadan, körlemesine takviye almak biraz yazı tura atmaya benziyor sanki.
Zaten piyasa tam bir kurtlar sofrası olmuş, hangisi canlı kalıyor hangisi midedeki o asit havuzunda boğulup gidiyor meçhul... Hani diyoruz ya, mideden canlı geçebilen bakteri makbuldür diye, işte tam olarak burası çok kritik. Formülasyon o kadar önemli ki, mikrokapsüllenmiş mi, bağırsakta mı çözünüyor, bunlara bakmak lazım. Yoksa parayı resmen tuvalete atmış oluyoruz, ne yalan söyleyeyim.
Şimdi oturup düşünelim, anneannelerimizin o ekşi tarhanaları, kütür kütür ev turşuları acaba neden bizi bu kadar zinde tutuyordu? Doğal yoldan fermente gıda tüketmek varken niye hemen yapay kutulara sarılıyoruz ki? Tabii ki modern hayatın getirdiği antibiyotikler, o bitmeyen şehir stresi bağırsağın altını üstüne getiriyor, orası kesin. İşte tam o enkaz anlarında, hani antibiyotik sonrası o bağırsak florası yerle bir olmuşken, dışarıdan sağlam bir destek kuvvet almak hayat kurtarabilir.
Bazen bir dostum geliyor, "Ya hocam halsizim, cildim de bozuldu, acaba hangi probiyotiği alsam?" diye soruyor. Ben de diyorum ki, önce bir beslenmeni düzelt, altına sağlam bir zemin at, gerisi gelir. Çünkü prebiyotik dediğimiz o lifli gıdalar, yani pırasalar, engınarlar, soğanlar olmadan o bakterileri bağırsağa salsan ne olur ki? Hayvanlar aç kalıyor içeride, besleyemiyorsun ki dostları...
İşin akademik boyutuna bakarsan, irritable bağırsak sendromu olanlar ya da kronik kabızlıkla boğuşanlar için bazı spesifik suşların ciddi anlamda klinik başarısı kanıtlanmış durumda. Yani tamamen fasa fiso demek haksızlık olur, bilimsel yayınlar ortada. Ama mucizevi bir gençlik iksiri gibi her gün düzenli yutmak da ne bileyim... Vücudun kendi tembelliğine yol açar mı sorusu her zaman kafamın bir köşesinde kurcalar durur beni.
Sonuçta hepimiz o aynı konforlu ve sağlıklı yaşamın peşindeyiz, kendimizi iyi hissetmek istiyoruz. Eğer gerçekten bağırsaklarında bir huzursuzluk, bir ritim bozukluğu seziyorsan, kulaktan dolma bilgilerle değil, bir bilene danışarak o doğru bakteriyi bulmak en mantıklısı. Kendi kendimizin doktoru olalım derken içerideki o muazzam ekolojik dengeyi altüst etmenin alemi yok, dengede kalmak her şeydir bu hayatta...
Herkesin dilinde bir "ikinci beyin" lafıdır gidiyor, hani haksız da sayılmazlar hani. Bağırsaklarımız o kadar kendi başına buyruk ve o kadar hayati bir dengede çalışıyor ki, oradaki ufacık bir isyan tüm vücudun neşesini kaçırmaya yetiyor. İşte bu probiyotik dediğimiz dost canlısı bakteriler de tam olarak o dengenin bekçiliğine soyunuyor. Ama her önümüze gelen kapsülü de mucize niyetine yutarsak işler iyice sarpa sarabilir, benden söylemesi.
Vallahi billahi bazen öyle bir anlatıyorlar ki, sanki o hapı yutunca ertesi gün bütün dertler bitecek, hazımsızlık tarih olacak. Yok öyle bir dünya abi ya, tıp bile hala emekleme aşamasında bu konuda. Laboratuvardaki farenin bağırsağıyla bizim her gün stres yutan, fast food gömen midemiz bir mi Allah aşkına? Birine iyi gelen suş, yani o bakterinin alt türü, sendeki gazı iki katına çıkarabilir. Kişiye özel analiz yapılmadan, körlemesine takviye almak biraz yazı tura atmaya benziyor sanki.
Zaten piyasa tam bir kurtlar sofrası olmuş, hangisi canlı kalıyor hangisi midedeki o asit havuzunda boğulup gidiyor meçhul... Hani diyoruz ya, mideden canlı geçebilen bakteri makbuldür diye, işte tam olarak burası çok kritik. Formülasyon o kadar önemli ki, mikrokapsüllenmiş mi, bağırsakta mı çözünüyor, bunlara bakmak lazım. Yoksa parayı resmen tuvalete atmış oluyoruz, ne yalan söyleyeyim.
Şimdi oturup düşünelim, anneannelerimizin o ekşi tarhanaları, kütür kütür ev turşuları acaba neden bizi bu kadar zinde tutuyordu? Doğal yoldan fermente gıda tüketmek varken niye hemen yapay kutulara sarılıyoruz ki? Tabii ki modern hayatın getirdiği antibiyotikler, o bitmeyen şehir stresi bağırsağın altını üstüne getiriyor, orası kesin. İşte tam o enkaz anlarında, hani antibiyotik sonrası o bağırsak florası yerle bir olmuşken, dışarıdan sağlam bir destek kuvvet almak hayat kurtarabilir.
Bazen bir dostum geliyor, "Ya hocam halsizim, cildim de bozuldu, acaba hangi probiyotiği alsam?" diye soruyor. Ben de diyorum ki, önce bir beslenmeni düzelt, altına sağlam bir zemin at, gerisi gelir. Çünkü prebiyotik dediğimiz o lifli gıdalar, yani pırasalar, engınarlar, soğanlar olmadan o bakterileri bağırsağa salsan ne olur ki? Hayvanlar aç kalıyor içeride, besleyemiyorsun ki dostları...
İşin akademik boyutuna bakarsan, irritable bağırsak sendromu olanlar ya da kronik kabızlıkla boğuşanlar için bazı spesifik suşların ciddi anlamda klinik başarısı kanıtlanmış durumda. Yani tamamen fasa fiso demek haksızlık olur, bilimsel yayınlar ortada. Ama mucizevi bir gençlik iksiri gibi her gün düzenli yutmak da ne bileyim... Vücudun kendi tembelliğine yol açar mı sorusu her zaman kafamın bir köşesinde kurcalar durur beni.
Sonuçta hepimiz o aynı konforlu ve sağlıklı yaşamın peşindeyiz, kendimizi iyi hissetmek istiyoruz. Eğer gerçekten bağırsaklarında bir huzursuzluk, bir ritim bozukluğu seziyorsan, kulaktan dolma bilgilerle değil, bir bilene danışarak o doğru bakteriyi bulmak en mantıklısı. Kendi kendimizin doktoru olalım derken içerideki o muazzam ekolojik dengeyi altüst etmenin alemi yok, dengede kalmak her şeydir bu hayatta...
