Sibel Hoca
Kayıtlı Kullanıcı
Gaza bastığınız an o tanıdık ivmelenmeyi hissedemiyorsanız, motorunuzun akciğerleri tıkanmış demektir. Turboşarj, en yalın haliyle egzoz gazının kinetik enerjisini emme manifolduna taze hava olarak pompalayan yüksek devirli bir termodinamik harikadır. Oysa sistemdeki minicik bir basınç sızıntısı, tüm bu mühendislik senfonisini bir anda detone bir gürültüye dönüştürür. Hava kaçıran bir hortum, kelepçesi gevşemiş bir intercooler... Aracın arkasında bıraktığı o siyah duman da cabası.
Kaçak yoksa, belki de türbin çarkları dönmekte zorlanıyordur; çarklar dönemeyince basınç düşer, araç hantallaşır. Turbo milinin dakikada iki yüz bin devri aşan o inanılmaz sürati, tamamen kusursuz bir yağ filminin varlığına muhtaçtır. Kalitesiz yağ kullanımı veya uzatılan bakım periyotları, o incecik yağ kanallarında kurum birikmesine yol açar. Sonuç? Yatak saran bir mil, balansını kaybetmiş türbin kanatları ve avuç dolusu masraf. Motor yağını zamanında değiştirmek sadece bir tavsiye değil, turbonun ömrünü belirleyen tek yasadır.
Wastegate denilen o kritik valf sıkışırsa ne olur dersiniz? Egzoz gazının fazlasını tahliye edemeyen ya da tam aksine gereksiz yere dışarı kaçıran bir mekanizma, turbonun ürettiği tüm aşırı besleme basıncını bir anda sıfırlar. Sensörler yanlış veri okumaya başladığında, aracın beyni sistemi korumaya almak için gücü keser. Ekranda beliren o ürkütücü arıza lambası... Aslında sadece kendini korumaya çalışan bir otomobilin feryadıdır bu.
Kurum birikintileri, modern dizel araçların ve direkt enjeksiyonlu benzinli motorların gizli katilidir. Yanma odasından süzülen partiküller, değişken geometrili turbonun kanatçıkları arasına yerleşerek o hassas açı ayarlarını kilitler. Düşük devirde canlanamayan, yüksek devirde ise aniden nefesi kesilen bir motorla baş başa kalırsınız. Bazen aracı biraz yüksek devirde kullanmak, o biriken kurumu yakıp atmak için en basit çözümdür aslında...
Turboyu soğutmadan kontağı kapatmak, fırından yeni çıkmış sıcak bir camı soğuk suya daldırmaya benzer. Yüksek ısı altındaki turbonun yağlaması aniden kesildiğinde, milin üzerinde kalan yağ o saniyede pişer ve ziftleşir. Her duruştan sonra motora rölantide birkaç saniye zaman tanımak... İşte bütün mesele bu kadar basit bir alışkanlıkta gizli.
Kaçak yoksa, belki de türbin çarkları dönmekte zorlanıyordur; çarklar dönemeyince basınç düşer, araç hantallaşır. Turbo milinin dakikada iki yüz bin devri aşan o inanılmaz sürati, tamamen kusursuz bir yağ filminin varlığına muhtaçtır. Kalitesiz yağ kullanımı veya uzatılan bakım periyotları, o incecik yağ kanallarında kurum birikmesine yol açar. Sonuç? Yatak saran bir mil, balansını kaybetmiş türbin kanatları ve avuç dolusu masraf. Motor yağını zamanında değiştirmek sadece bir tavsiye değil, turbonun ömrünü belirleyen tek yasadır.
Wastegate denilen o kritik valf sıkışırsa ne olur dersiniz? Egzoz gazının fazlasını tahliye edemeyen ya da tam aksine gereksiz yere dışarı kaçıran bir mekanizma, turbonun ürettiği tüm aşırı besleme basıncını bir anda sıfırlar. Sensörler yanlış veri okumaya başladığında, aracın beyni sistemi korumaya almak için gücü keser. Ekranda beliren o ürkütücü arıza lambası... Aslında sadece kendini korumaya çalışan bir otomobilin feryadıdır bu.
Kurum birikintileri, modern dizel araçların ve direkt enjeksiyonlu benzinli motorların gizli katilidir. Yanma odasından süzülen partiküller, değişken geometrili turbonun kanatçıkları arasına yerleşerek o hassas açı ayarlarını kilitler. Düşük devirde canlanamayan, yüksek devirde ise aniden nefesi kesilen bir motorla baş başa kalırsınız. Bazen aracı biraz yüksek devirde kullanmak, o biriken kurumu yakıp atmak için en basit çözümdür aslında...
Turboyu soğutmadan kontağı kapatmak, fırından yeni çıkmış sıcak bir camı soğuk suya daldırmaya benzer. Yüksek ısı altındaki turbonun yağlaması aniden kesildiğinde, milin üzerinde kalan yağ o saniyede pişer ve ziftleşir. Her duruştan sonra motora rölantide birkaç saniye zaman tanımak... İşte bütün mesele bu kadar basit bir alışkanlıkta gizli.
