Ceren Kalaycı
Kayıtlı Kullanıcı
Vallahi billahi eskiden bu işler böyle değildi, ameliyatı olan ömürlük sanırdı o silikonları. Şimdi poliklinik kapılarında en çok duyduğum soru şu: "Hocam, biz bunları ne zaman yenileyeceğiz?" Durup dururken macera aramaya gerek yok tabii ama o eski jenerasyon protezlerin de bir kullanım ömrü olduğu gerçeğini cebimize koyalım. Vücut bu, içine giren yabancı maddeye sonsuza kadar ilk günkü gibi davranmıyor işte...
Zamanla o kütle yerçekimine yenik düşüyor, dokular gevşiyor ve memenin formu kaçınılmaz olarak değişiyor. Sırf bu görsel deformasyon bile estetik cerrahın kapısını tekrar çalmak için gayet makul bir sebep aslında. Bazen de o meşhur kapsül kontraktürü dediğimiz meret can sıkıyor; hani vücudun protezi tamamen sarıp sarmalayıp, bir süre sonra sıkıştırmaya başlaması durumu... Göğüs sertleşiyor, ağrı yapıyor, hatta bazen şekli bile gözle görülür şekilde bozuluyor.
Piyasada "ömürlük" diye satılan o yeni nesil koheziv jel protezlere çok da aşırı güvenmemek lazım abi ya. Tamam, patlama veya sızdırma riskleri eski sıvı silikonlara kıyasla neredeyse sıfıra yakın, orası kesin. Ama yine de tıp dünyasında hiçbir protez için "bunu taktır, sonra mezara kadar unut" garantisi verilemez, verilmemeli. Zaten onuncu yıldan sonra o rutin kontrolleri, ultrasonları falan kesinlikle aksatmamak gerekiyor.
Kas altı mı yapıldı, kas üstü mü yerleştirildi, o ilk ameliyatın teknik detayları aslında sonraki sürecin kaderini ekiyor diyebiliriz. Mesela kas altına konulanlar genelde daha uzun süre o ilk günkü yerini koruyor, sarkmaya karşı daha dirençli oluyor. Ama ne bileyim, bir bakıyorsunuz hasta aşırı kilo alıp vermiş veya hamilelik süreci atlatmış; işte o zaman kas altı falan da kurtarmıyor, revizyon şart oluyor. Dokunun kalitesi, derinin elastikiyeti o kadar belirleyici ki bu süreçte...
Yırtılma veya sessiz rüptür dedikleri o sinsi durum başa gelirse zaten hiç tartışmasız o ameliyat masasına tekrar yatılacak, kaçarı yok. Sessiz denmesinin sebebi de şu, protez içeride dış kılıfından sızdırıyor ama siz dışarıdan hiçbir şey hissetmiyorsunuz, ağrı sızı sıfır... Sadece MR çekilince ortaya çıkıyor bu durum ve fark edildiği an o yabancı cismin oradan tahliye edilmesi, yerine yenisinin konması gerekiyor.
Şimdi eğri oturalım doğru konuşalım, eğer aynaya baktığında mutluysan, eline gelen garip bir sertlik yoksa ve doktorun da ultrasonda bir anormallik görmediyse... Yani durduk yere ne diye o narkoza, o ameliyat sonrası iyileşme sancılarına katlanasın ki? Protez değişimi bir zorunluluk değil, tamamen bir süreç yönetimidir; bazen cerrahi bir gereklilik, bazen de sadece keyfi bir yenilenme arzusu...
Zamanla o kütle yerçekimine yenik düşüyor, dokular gevşiyor ve memenin formu kaçınılmaz olarak değişiyor. Sırf bu görsel deformasyon bile estetik cerrahın kapısını tekrar çalmak için gayet makul bir sebep aslında. Bazen de o meşhur kapsül kontraktürü dediğimiz meret can sıkıyor; hani vücudun protezi tamamen sarıp sarmalayıp, bir süre sonra sıkıştırmaya başlaması durumu... Göğüs sertleşiyor, ağrı yapıyor, hatta bazen şekli bile gözle görülür şekilde bozuluyor.
Piyasada "ömürlük" diye satılan o yeni nesil koheziv jel protezlere çok da aşırı güvenmemek lazım abi ya. Tamam, patlama veya sızdırma riskleri eski sıvı silikonlara kıyasla neredeyse sıfıra yakın, orası kesin. Ama yine de tıp dünyasında hiçbir protez için "bunu taktır, sonra mezara kadar unut" garantisi verilemez, verilmemeli. Zaten onuncu yıldan sonra o rutin kontrolleri, ultrasonları falan kesinlikle aksatmamak gerekiyor.
Kas altı mı yapıldı, kas üstü mü yerleştirildi, o ilk ameliyatın teknik detayları aslında sonraki sürecin kaderini ekiyor diyebiliriz. Mesela kas altına konulanlar genelde daha uzun süre o ilk günkü yerini koruyor, sarkmaya karşı daha dirençli oluyor. Ama ne bileyim, bir bakıyorsunuz hasta aşırı kilo alıp vermiş veya hamilelik süreci atlatmış; işte o zaman kas altı falan da kurtarmıyor, revizyon şart oluyor. Dokunun kalitesi, derinin elastikiyeti o kadar belirleyici ki bu süreçte...
Yırtılma veya sessiz rüptür dedikleri o sinsi durum başa gelirse zaten hiç tartışmasız o ameliyat masasına tekrar yatılacak, kaçarı yok. Sessiz denmesinin sebebi de şu, protez içeride dış kılıfından sızdırıyor ama siz dışarıdan hiçbir şey hissetmiyorsunuz, ağrı sızı sıfır... Sadece MR çekilince ortaya çıkıyor bu durum ve fark edildiği an o yabancı cismin oradan tahliye edilmesi, yerine yenisinin konması gerekiyor.
Şimdi eğri oturalım doğru konuşalım, eğer aynaya baktığında mutluysan, eline gelen garip bir sertlik yoksa ve doktorun da ultrasonda bir anormallik görmediyse... Yani durduk yere ne diye o narkoza, o ameliyat sonrası iyileşme sancılarına katlanasın ki? Protez değişimi bir zorunluluk değil, tamamen bir süreç yönetimidir; bazen cerrahi bir gereklilik, bazen de sadece keyfi bir yenilenme arzusu...
