Cengiz Demir
Kayıtlı Kullanıcı
Geçen hafta klinikte kapıdan içeri giren Ayşe Hanım, montunu bile çıkaramadan "Hocam ben patlayacak gibi geziyorum, bu şişlikler ne zaman inecek böyle?" diye resmen isyan bayrağını çekmişti, haklıydı da kadıncağız, çünkü insan aynaya baktığında o ilk günkü sertlik ve ödemi görünce ister istemez tırsıyor, vallahi billahi normal bu korku.
Ameliyat masasından kalktıktan sonra vücudun o bölgeye su toplaması, savunma mekanizmasını çalıştırması tamamen standart bir biyolojik süreç, yani dokular hırpalanıyor sonuçta orada ciddi bir cerrahi müdahale dönüyor, ne bekliyordun ki koştura koştura eski haline döneceğini mi?
Ödem dediğimiz lanet şey öyle hemen terk etmiyor burayı, ilk bir iki hafta adeta demir atıyor orada, sabah uykudan kalktığında ellerin yüzün bile şiş oluyor bazen, koca koca göğüs kafesinde o suyun birikmesi zaten kaçınılmaz bir son, yani sabretmekten başka çare yok abiciğim.
Birinci ayın sonuna doğru işin rengi yavaş yavaş değişmeye başlıyor, o beton gibi sert olan doku yumuşuyor, yer çekimi de işin içine girince memeler o doğal formunu buluyor, tabii herkesin bünyesi bir değil kimi üç ayda toparlar kimi altı ayda, valla billahi bu iş tamamen genetik mirasla alakalı.
Sütyen seçimi bu süreçte hayat kurtarıyor, doktorun verdiği o baskılı sporcu sütyenini sakın ola erteleme, ödemin atılmasında o kumaşın basıncı mucizeler yaratıyor resmen, yoksa şişlikler inerine iner ama şekil bozukluğu kalır, sonra otur da baştan düşün dur...
Asla ama asla ilk haftalardaki görüntüyü nihai sonuç sanıp psikolojini bozma, o şişlikler inecek, o implantlar yerine oturacak ve sen o istediğin doğal yumuşaklığa kavuşacaksın, yeter ki kendine biraz zaman tanı ve o inatçı ödemlerin kendi kendine sönmesini bekle, başka da yapacak bir şey yok zaten.
Ameliyat masasından kalktıktan sonra vücudun o bölgeye su toplaması, savunma mekanizmasını çalıştırması tamamen standart bir biyolojik süreç, yani dokular hırpalanıyor sonuçta orada ciddi bir cerrahi müdahale dönüyor, ne bekliyordun ki koştura koştura eski haline döneceğini mi?
Ödem dediğimiz lanet şey öyle hemen terk etmiyor burayı, ilk bir iki hafta adeta demir atıyor orada, sabah uykudan kalktığında ellerin yüzün bile şiş oluyor bazen, koca koca göğüs kafesinde o suyun birikmesi zaten kaçınılmaz bir son, yani sabretmekten başka çare yok abiciğim.
Birinci ayın sonuna doğru işin rengi yavaş yavaş değişmeye başlıyor, o beton gibi sert olan doku yumuşuyor, yer çekimi de işin içine girince memeler o doğal formunu buluyor, tabii herkesin bünyesi bir değil kimi üç ayda toparlar kimi altı ayda, valla billahi bu iş tamamen genetik mirasla alakalı.
Sütyen seçimi bu süreçte hayat kurtarıyor, doktorun verdiği o baskılı sporcu sütyenini sakın ola erteleme, ödemin atılmasında o kumaşın basıncı mucizeler yaratıyor resmen, yoksa şişlikler inerine iner ama şekil bozukluğu kalır, sonra otur da baştan düşün dur...
Asla ama asla ilk haftalardaki görüntüyü nihai sonuç sanıp psikolojini bozma, o şişlikler inecek, o implantlar yerine oturacak ve sen o istediğin doğal yumuşaklığa kavuşacaksın, yeter ki kendine biraz zaman tanı ve o inatçı ödemlerin kendi kendine sönmesini bekle, başka da yapacak bir şey yok zaten.
