Ceren Kalaycı
Kayıtlı Kullanıcı
Geçen hafta eski bir lise arkadaşımla kahve içiyorduk, laf döndü dolaştı gözlere geldi. Yıllardır o kalın camlı gözlüklerle gezen adam bir anda gözlükleri çıkarıp "Ben ameliyat oldum abi ya" deyiverdi. İlk sorduğum şey ne oldu tahmin edin... "Ulan hiç mi acımadı, o lazer gözüne girerken ne hissettin?" dedikten sonra yüzündeki o rahatlama ifadesini görmeliydiniz. Vallahi billahi insanların kafasındaki tek soru bu sanırım, o koltuğa yatınca canımız ne kadar yanacak?
Operasyon anında o koca lazer cihazının altına yattığınızda aslında hiçbir şey hissetmiyorsunuz, sıfır acı. Çünkü gözün içine pat diye damlatılan o uyuşturucu damlalar var ya, bütün hissi bıçak gibi kesip atıyor. Doktor "şuraya bak" diyor, sen orada yeşil bir ışığa odaklanıyorsun, ortalıkta bir koku oluyor hafiften... Yanık kokusu gibi bir şey işte, tam anlatamadım şimdi... Ameliyat masasında acı çekmek neredeyse imkansız gibi bir şey yani.
Masadan kalktın, eve gittin, uyuşturucu damlanın etkisi yavaş yavaş geçmeye başladı diyelim. Hah, işte dananın kuyruğunun koptuğu yer tam olarak burası. Gözün içinde sanki bir avuç kum var da sen ısrarla kırpıştırmaya çalışıyorsun gibi bir his. Bazen hafif bir batma, bazen sebepsiz bir sulanma... Kişiden kişiye o kadar değişiyor ki bu durum, kimi ertesi gün maça çıkacak gibi oluyor kimi de üç gün karanlık odadan çıkmak istemiyor.
Yöntem meselesi de çok belirleyici burada, herkes tek bir lazer türü var sanıyor ama öyle değil ki. Mesela No-Touch dedikleri sıfır temaslı yöntemlerde ilk iki gün biraz daha zahmetli geçebiliyor, göz kendini toparlayana kadar nazlanıyor biraz. Klasik Lasik ameliyatında ise süreç çok daha hızlı akıyor, ağrı dediğin şey sadece birkaç saatlik bir huzursuzluktan ibaret kalıyor genelde. Hangi yoldan gidersen git, gözün o zarı kendini tamir ederken biraz sızlayacak elbet... Başka yolu yok bunun.
Peki bu kadar korkmaya, günlerce o kahrı çekmeye değer mi derseniz? Kimisi "Keşke on yıl önce yaptırsaydım" diye ortalıkta dolaşır, kimisi de "O iki günlük batma hissini düşündükçe tırsıyorum" deyip gözlüğüne sarılır tekrar. Ağrı eşiği dedikleri şey cidden şehir efsanesi değilmiş, gözümle gördüm. Tamamen sizin acıya verdiğiniz tepkiyle alakalı bir durum bu, cihazla ya da doktorun eliyle değil yani...
Ağrı kesici damlalar veriyor zaten doktorlar, "Al bunları zorda kalırsan kullan" diye tembihliyorlar. O damlaları düzenli damlatıp bir de üstüne karanlık bir odada dinlendin mi tamamdır. Telefonun ekranına bakmayacaksın birkaç gün, televizyonu unutacaksın... Zaten kurallara uyarsan o kriz anı tereyağından kıl çeker gibi atlatılıyor. Çok da büyütmemek lazım belki de kafada, gözümüzde büyüttüğümüz kadar var mı acaba?
Operasyon anında o koca lazer cihazının altına yattığınızda aslında hiçbir şey hissetmiyorsunuz, sıfır acı. Çünkü gözün içine pat diye damlatılan o uyuşturucu damlalar var ya, bütün hissi bıçak gibi kesip atıyor. Doktor "şuraya bak" diyor, sen orada yeşil bir ışığa odaklanıyorsun, ortalıkta bir koku oluyor hafiften... Yanık kokusu gibi bir şey işte, tam anlatamadım şimdi... Ameliyat masasında acı çekmek neredeyse imkansız gibi bir şey yani.
Masadan kalktın, eve gittin, uyuşturucu damlanın etkisi yavaş yavaş geçmeye başladı diyelim. Hah, işte dananın kuyruğunun koptuğu yer tam olarak burası. Gözün içinde sanki bir avuç kum var da sen ısrarla kırpıştırmaya çalışıyorsun gibi bir his. Bazen hafif bir batma, bazen sebepsiz bir sulanma... Kişiden kişiye o kadar değişiyor ki bu durum, kimi ertesi gün maça çıkacak gibi oluyor kimi de üç gün karanlık odadan çıkmak istemiyor.
Yöntem meselesi de çok belirleyici burada, herkes tek bir lazer türü var sanıyor ama öyle değil ki. Mesela No-Touch dedikleri sıfır temaslı yöntemlerde ilk iki gün biraz daha zahmetli geçebiliyor, göz kendini toparlayana kadar nazlanıyor biraz. Klasik Lasik ameliyatında ise süreç çok daha hızlı akıyor, ağrı dediğin şey sadece birkaç saatlik bir huzursuzluktan ibaret kalıyor genelde. Hangi yoldan gidersen git, gözün o zarı kendini tamir ederken biraz sızlayacak elbet... Başka yolu yok bunun.
Peki bu kadar korkmaya, günlerce o kahrı çekmeye değer mi derseniz? Kimisi "Keşke on yıl önce yaptırsaydım" diye ortalıkta dolaşır, kimisi de "O iki günlük batma hissini düşündükçe tırsıyorum" deyip gözlüğüne sarılır tekrar. Ağrı eşiği dedikleri şey cidden şehir efsanesi değilmiş, gözümle gördüm. Tamamen sizin acıya verdiğiniz tepkiyle alakalı bir durum bu, cihazla ya da doktorun eliyle değil yani...
Ağrı kesici damlalar veriyor zaten doktorlar, "Al bunları zorda kalırsan kullan" diye tembihliyorlar. O damlaları düzenli damlatıp bir de üstüne karanlık bir odada dinlendin mi tamamdır. Telefonun ekranına bakmayacaksın birkaç gün, televizyonu unutacaksın... Zaten kurallara uyarsan o kriz anı tereyağından kıl çeker gibi atlatılıyor. Çok da büyütmemek lazım belki de kafada, gözümüzde büyüttüğümüz kadar var mı acaba?
