Ahmet Katan
Kayıtlı Kullanıcı
Gözünüze perde inmesi kader değil, modern tıbbın on dakikada çözdüğü basit bir tıkanıklık sadece. Operasyon biter bitmez mucizevi bir netlik bekleyenler genelde ilk birkaç saat hüsrana uğrar, çünkü o ilk anlar bulanıklık son derece normaldir. İlk gün o koruyucu bandajı asla açmamalısınız. Hekiminizin reçete ettiği o envaiçeşit damlayı saat kaçırmadan, adeta bir ibadet titizliğiyle gözünüze damlatacaksınız. Yani işin özü, ameliyat masasında değil, evdeki o koltukta geçirdiğiniz ilk yirmi dört saatte bitiyor.
Katarakt ameliyatı bitti diye hemen ağır kaldırmaya, temizliğe girişmeye kalkışan o kadar çok insan var ki... Göz içi basıncını artıracak her türlü ani hareket, o mikroskobik dikişsiz kesi yerinin anatomisini bozmaya yetip de artar bile. Eğilip yerden bir şey alırken iki kere düşünün, hatta mümkünse birkaç gün hiç eğilmeyin. Yahu ne olacak iki kilo karpuzdan demeyin, vallahi faturası ağır olur. Başınızı öne eğmek, ıkınmak, ağır sırt çantaları taşımak bu süreçte en büyük düşmanınız. Kendinizi bir süreliğine şımartın, bırakın ev işlerini başkası yapsın.
Suyla temas meselesi bu iyileşme maratonunun en kritik virajıdır kuşkusuz. İlk bir hafta gözünüze musluk suyu, sabun veya şampuan kaçırmak demek, mikroplara resmen davetiye çıkarmak anlamına gelir. Duş alırken boyundan aşağısını yıkamak en doğrusu, yüzünüzü ise sadece nemli bir bezle, göz çevresine dokunmadan temizlemelisiniz. Oldu da kazara su kaçtı diyelim... Neyse, felaket senaryoları yazmayalım şimdi ama siz yine de gözünüzü gözünüz gibi koruyun. Enfeksiyon riski hafife alınacak bir şey değil neticede.
Net görmeye başlamak kişiden kişiye değişen, tamamen parmak izi gibi benzersiz bir süreçtir. Kimisi ertesi gün dünyayı rengarenk ve keskin görür, kimisinin retinasının kendine gelmesi ise birkaç haftayı bulabilir. Acele edip "Ben niye hâlâ tam göremiyorum?" diye karamsarlığa kapılmanın hiçbir mantığı yok. Gözün içindeki o yapay merceğin dokularla bütünleşmesi, beynin bu yeni duruma adapte olması zaman alır. Sabır, bu tedavinin en etkili ilacıdır desek abartmış olmayız herhalde.
Dışarıdaki o parlak ışıklar ve güneş ışınları yeni ameliyat olmuş bir göz için tam bir işkenceye dönüşebilir. Ameliyatlı gözün ışığa karşı aşırı hassas olması, kamaşması ve sulanması beklenen bir reaksiyondur. İşte tam da bu yüzden, doktorunuzun önerdiği o koyu renkli koruyucu gözlükleri sadece dışarıda değil, evdeki parlak ışıkların altında bile takmalısınız. Hem gözü UV ışınlarından korur bu gözlükler hem de farkında olmadan elinizi gözünüze götürmenizi engeller. Kazara gözü ovuşturmak kadar tehlikeli bir şey yok çünkü...
Gözünüzde aniden ortaya çıkan şiddetli bir ağrı veya görme seviyesinde ani bir düşüş hissettiğiniz an her şeyi bırakıp doktorunuzu aramalısınız. Hafif batmalar, kuruluk hissi veya sulanmalar bu sürecin doğal bir parçasıyken, zonklayıcı ağrılar ciddi bir şeylerin habercisi olabilir. "Yarına geçer" diyerek beklenecek bir durum değildir bu, hemen hastaneye başvurulmalıdır. Kendi kendinizin doktoru olmaya çalışmayın, profesyonel yardımı ertelemeyin.
Katarakt ameliyatı bitti diye hemen ağır kaldırmaya, temizliğe girişmeye kalkışan o kadar çok insan var ki... Göz içi basıncını artıracak her türlü ani hareket, o mikroskobik dikişsiz kesi yerinin anatomisini bozmaya yetip de artar bile. Eğilip yerden bir şey alırken iki kere düşünün, hatta mümkünse birkaç gün hiç eğilmeyin. Yahu ne olacak iki kilo karpuzdan demeyin, vallahi faturası ağır olur. Başınızı öne eğmek, ıkınmak, ağır sırt çantaları taşımak bu süreçte en büyük düşmanınız. Kendinizi bir süreliğine şımartın, bırakın ev işlerini başkası yapsın.
Suyla temas meselesi bu iyileşme maratonunun en kritik virajıdır kuşkusuz. İlk bir hafta gözünüze musluk suyu, sabun veya şampuan kaçırmak demek, mikroplara resmen davetiye çıkarmak anlamına gelir. Duş alırken boyundan aşağısını yıkamak en doğrusu, yüzünüzü ise sadece nemli bir bezle, göz çevresine dokunmadan temizlemelisiniz. Oldu da kazara su kaçtı diyelim... Neyse, felaket senaryoları yazmayalım şimdi ama siz yine de gözünüzü gözünüz gibi koruyun. Enfeksiyon riski hafife alınacak bir şey değil neticede.
Net görmeye başlamak kişiden kişiye değişen, tamamen parmak izi gibi benzersiz bir süreçtir. Kimisi ertesi gün dünyayı rengarenk ve keskin görür, kimisinin retinasının kendine gelmesi ise birkaç haftayı bulabilir. Acele edip "Ben niye hâlâ tam göremiyorum?" diye karamsarlığa kapılmanın hiçbir mantığı yok. Gözün içindeki o yapay merceğin dokularla bütünleşmesi, beynin bu yeni duruma adapte olması zaman alır. Sabır, bu tedavinin en etkili ilacıdır desek abartmış olmayız herhalde.
Dışarıdaki o parlak ışıklar ve güneş ışınları yeni ameliyat olmuş bir göz için tam bir işkenceye dönüşebilir. Ameliyatlı gözün ışığa karşı aşırı hassas olması, kamaşması ve sulanması beklenen bir reaksiyondur. İşte tam da bu yüzden, doktorunuzun önerdiği o koyu renkli koruyucu gözlükleri sadece dışarıda değil, evdeki parlak ışıkların altında bile takmalısınız. Hem gözü UV ışınlarından korur bu gözlükler hem de farkında olmadan elinizi gözünüze götürmenizi engeller. Kazara gözü ovuşturmak kadar tehlikeli bir şey yok çünkü...
Gözünüzde aniden ortaya çıkan şiddetli bir ağrı veya görme seviyesinde ani bir düşüş hissettiğiniz an her şeyi bırakıp doktorunuzu aramalısınız. Hafif batmalar, kuruluk hissi veya sulanmalar bu sürecin doğal bir parçasıyken, zonklayıcı ağrılar ciddi bir şeylerin habercisi olabilir. "Yarına geçer" diyerek beklenecek bir durum değildir bu, hemen hastaneye başvurulmalıdır. Kendi kendinizin doktoru olmaya çalışmayın, profesyonel yardımı ertelemeyin.
