Ceren Kalaycı
Kayıtlı Kullanıcı
Hepatosit adı verilen o minik karaciğer hücrelerinin içine dolan trigliserit damlacıkları, sen farkına bile varmadan tüm metabolik dengeni altüst ediyor; yani kısacası vücudunun en sadık filtresi yavaş yavaş iflas bayrağını çekiyor abi ya vallahi billahi durum o kadar ciddi.
Oturup yediğin her paketli gıdanın içindeki yüksek fruktozlu mısır şurubu, karaciğerinde de novo lipogenez denen o felaket süreci tetikliyor da sen hala akşamları ekmek arası domatesle geçiştiriyorum sanıyorsun.
Glisemik indeksi tavan yapmış karbonhidratları midene indirdiğinde insülin direncin tavan yapıyor, serbest yağ asitleri adeta bir sel gibi karaciğeri basıyor ve organın kendi kendini zehirlemeye başlıyor...
Hani şu maruz kaldığın sessiz katil var ya, işte o tam olarak non-alkolik steatohepatit yani NASH tablosuna evriliyor da, sen hala sabah kahvaltısında porsiyon porsiyon reçel tıkınmaya devam ediyorsun.
Acilen tabağındaki omega-6 ağırlıklı bitkisel sıvı yağları tamamen kesip, hücre zarlarındaki inflamasyonu (yangıyı) söndürmek için EPA ve DHA açısından zengin yabani somon ya da hamsi gibi küçük balıklara yönelmen şart, başka çıkış yolu yok.
Günde en az dört fincan yeşil çay içerek içindeki kateşinlerin, özellikle de epigallokateşin gallatın (EGCG) karaciğerindeki oksidatif stresi nasıl azalttığını bir bilsen, o şekeri ağzına bile sürmezsin vallahi.
Metabolizmanı yeniden ayağa kaldırmak istiyorsan, sülfür zengini brokoli, Brüksel lahanası ve sarımsak üçlüsünü hayatının merkezine koyacaksın; çünkü bu besinler faz 2 detoksifikasyon enzimlerini resmen şaha kaldırıyor.
Alkolü tamamen hayatından silip attın diyelim, peki ya gizli şekerlerin ve trans yağların o damarlarında ve hepatositlerinde yarattığı onarılmaz tahribatı ne çabuk unuttun, ne çabuk es geçiyorsun bu acı gerçeği?
Transaminaz dediğimiz AST ve ALT enzimlerin kan tahlilinde tavan yaptığında iş işten çoktan geçmiş olabilir; bu yüzden bugünden tez yok glikozaminoglikan sentezini destekleyen enginar tüketimini artıracaksın, acımayacaksın kendine.
Oturup yediğin her paketli gıdanın içindeki yüksek fruktozlu mısır şurubu, karaciğerinde de novo lipogenez denen o felaket süreci tetikliyor da sen hala akşamları ekmek arası domatesle geçiştiriyorum sanıyorsun.
Glisemik indeksi tavan yapmış karbonhidratları midene indirdiğinde insülin direncin tavan yapıyor, serbest yağ asitleri adeta bir sel gibi karaciğeri basıyor ve organın kendi kendini zehirlemeye başlıyor...
Hani şu maruz kaldığın sessiz katil var ya, işte o tam olarak non-alkolik steatohepatit yani NASH tablosuna evriliyor da, sen hala sabah kahvaltısında porsiyon porsiyon reçel tıkınmaya devam ediyorsun.
Acilen tabağındaki omega-6 ağırlıklı bitkisel sıvı yağları tamamen kesip, hücre zarlarındaki inflamasyonu (yangıyı) söndürmek için EPA ve DHA açısından zengin yabani somon ya da hamsi gibi küçük balıklara yönelmen şart, başka çıkış yolu yok.
Günde en az dört fincan yeşil çay içerek içindeki kateşinlerin, özellikle de epigallokateşin gallatın (EGCG) karaciğerindeki oksidatif stresi nasıl azalttığını bir bilsen, o şekeri ağzına bile sürmezsin vallahi.
Metabolizmanı yeniden ayağa kaldırmak istiyorsan, sülfür zengini brokoli, Brüksel lahanası ve sarımsak üçlüsünü hayatının merkezine koyacaksın; çünkü bu besinler faz 2 detoksifikasyon enzimlerini resmen şaha kaldırıyor.
Alkolü tamamen hayatından silip attın diyelim, peki ya gizli şekerlerin ve trans yağların o damarlarında ve hepatositlerinde yarattığı onarılmaz tahribatı ne çabuk unuttun, ne çabuk es geçiyorsun bu acı gerçeği?
Transaminaz dediğimiz AST ve ALT enzimlerin kan tahlilinde tavan yaptığında iş işten çoktan geçmiş olabilir; bu yüzden bugünden tez yok glikozaminoglikan sentezini destekleyen enginar tüketimini artıracaksın, acımayacaksın kendine.
