Ahmet Katan
Kayıtlı Kullanıcı
Bağırsaklarınız kelimenin tam anlamıyla ikinci beyninizdir ve canı sıkıldığında hayatı size zindan etme gücüne sahiptir. Toplumda "huzursuz bağırsak" diye bilinen o malum dert, yani İrritabl Bağırsak Sendromu (IBS), aslında organların yapısal bir bozukluğundan değil, tamamen aralarındaki iletişim kopukluğundan kaynaklanıyor. Hani bazen her şey yolunda görünür ama içinizde tarif edemediğiniz bir huzursuzluk olur ya, işte tam olarak öyle bir durum... Tıbbi tetkiklere bakıyorsunuz hiçbir şey yok, ultrason temiz, kan tahlilleri mükemmel ama gel gelelim içeride kıyametler kopuyor. Vallahi billahi bazen insanı canından bezdirir, öyle sinsi bir süreçtir bu.
Karnınızda aniden başlayan ve ne zaman biteceğini asla kestiremediğiniz o şişkinlik hissi aslında vücudun size "bir dur, nefes al" deme şeklidir. Bir bakmışsınız pantolonun düğmesi kapanmıyor, bir bakmışsınız sabahki o hafiflikten eser kalmamış; IBS tam olarak böyle bir öngörülemezlik bütünüdür. Çevrenizdekiler "strestendir yahu, kafana takma" deyip geçer ama gel de onu o sancıyı çekene anlat abi ya... Sürekli tetikte olmak, dışarı çıkarken hep bir tuvalet haritası çıkarmak zorunda kalmak insanı sosyal hayattan öyle bir soğutur ki... İşin aslı, bu durumla yaşamayı öğrenmek, kendi vücudunun dedektifi olmaktan geçiyor.
Yediğiniz en masum sebze bile midenize oturduğu an, o tabağı önünüze koyduğunuz güne lanet edersiniz. Beslenme listeleri, mucizevi diyetler, "şunu yiyen kurtuluyormuş" efsaneleri... Hangisini deneyeceğini şaşırıyor insan bir süre sonra. Oysa herkesin bağırsak florası, parmak izi kadar kendine hastır ve birine iyi gelen dokunuş, diğerinde infial yaratabilir. Demem o ki, başkasının reçetesiyle bu yola çıkılmaz. Belki de bir süre o çok sevdiğiniz glüteni, süt ürünlerini ya da bakliyatları tabağınızdan uzaklaştırmanız gerekecektir, kim bilir?
Stres bu hastalığın sadece tetikleyicisi değil, bizzat yönetim kurulu başkanıdır. Kafanız neye bozulsa, canınızı ne sıksa anında sinyali aşağıya gönderirsiniz ve o döngü yeniden başlar. Çaresiz miyiz peki? Asla. Kendinize zaman tanımak, o koşturmacanın ortasında biraz yavaşlamayı denemek öyle tahmin ettiğiniz gibi kolay olmasa da... Ruhunuzu sakinleştirmeden o bağırsakları dize getirmeniz neredeyse imkansız. Biraz yürüyüş, belki kaliteli bir uyku düzeni ve en önemlisi de kendinizi o kadar hırpalamamak... Kendinize iyi bakın, çünkü içerideki o ses aslında tamamen sizin aynanız.
Karnınızda aniden başlayan ve ne zaman biteceğini asla kestiremediğiniz o şişkinlik hissi aslında vücudun size "bir dur, nefes al" deme şeklidir. Bir bakmışsınız pantolonun düğmesi kapanmıyor, bir bakmışsınız sabahki o hafiflikten eser kalmamış; IBS tam olarak böyle bir öngörülemezlik bütünüdür. Çevrenizdekiler "strestendir yahu, kafana takma" deyip geçer ama gel de onu o sancıyı çekene anlat abi ya... Sürekli tetikte olmak, dışarı çıkarken hep bir tuvalet haritası çıkarmak zorunda kalmak insanı sosyal hayattan öyle bir soğutur ki... İşin aslı, bu durumla yaşamayı öğrenmek, kendi vücudunun dedektifi olmaktan geçiyor.
Yediğiniz en masum sebze bile midenize oturduğu an, o tabağı önünüze koyduğunuz güne lanet edersiniz. Beslenme listeleri, mucizevi diyetler, "şunu yiyen kurtuluyormuş" efsaneleri... Hangisini deneyeceğini şaşırıyor insan bir süre sonra. Oysa herkesin bağırsak florası, parmak izi kadar kendine hastır ve birine iyi gelen dokunuş, diğerinde infial yaratabilir. Demem o ki, başkasının reçetesiyle bu yola çıkılmaz. Belki de bir süre o çok sevdiğiniz glüteni, süt ürünlerini ya da bakliyatları tabağınızdan uzaklaştırmanız gerekecektir, kim bilir?
Stres bu hastalığın sadece tetikleyicisi değil, bizzat yönetim kurulu başkanıdır. Kafanız neye bozulsa, canınızı ne sıksa anında sinyali aşağıya gönderirsiniz ve o döngü yeniden başlar. Çaresiz miyiz peki? Asla. Kendinize zaman tanımak, o koşturmacanın ortasında biraz yavaşlamayı denemek öyle tahmin ettiğiniz gibi kolay olmasa da... Ruhunuzu sakinleştirmeden o bağırsakları dize getirmeniz neredeyse imkansız. Biraz yürüyüş, belki kaliteli bir uyku düzeni ve en önemlisi de kendinizi o kadar hırpalamamak... Kendinize iyi bakın, çünkü içerideki o ses aslında tamamen sizin aynanız.
