Polikistik Over Sendromu (PCOS) belirtileri nelerdir?

Polikistik Over Sendromu (PCOS) belirtileri nelerdir?

Cengiz Demir

Kayıtlı Kullanıcı
Puan 0
Çözümler 0
Katılım
15 Haz 2026
Mesajlar
421
Tepkime puanı
0
Cengiz Demir
Takvime bakıp "yine mi gecikti" diye için için kendini yediğin o anları çok iyi biliyorum abi. Bir ay tam vaktinde gelir, sonraki iki ay tık yok... Vücudun sana sanki kendi kafasına göre takılıyormuş gibi hissettirir. Hani nerede o saat gibi işleyen düzen, niye hep bu belirsizlik? Yumurtalıklar tam olarak olgunlaşıp çatlayamadığı için periyotlar sapıttıkça sapıtır işte.

Aynanın karşısına geçip çene altında ya da göğüs ortasında daha önce hiç görmediğin sert tüyleri fark ettiğin o an... Vallahi billahi insanı çileden çıkaran bir şey bu; sabah cımbızla uğraş, akşam kapatıcıyla sakla... Vücudundaki erkeklik hormonu dediğimiz androjen seviyesi azıcık coşunca beden böyle saçma sapan tepkiler vermeye başlıyor. Yani özünde hormon dengen tamamen şaşmış durumda, bütün mesele bundan ibaret aslında.

Ergenliği yıllar önce geride bıraktın ama yüzündeki o inatçı sivilceler bir türlü gitmek bilmiyor değil mi? Özellikle çene hattında çıkan, dokununca zonklayan o derin, kistik akneler... Ne sürersen sür, hangi pahalı kremi denersen dene bazen banamısın demiyor. İçerideki o hormonal fırtına dinmedikçe dışarıdan sürdüğün krem sadece günü kurtarıyor, kökten çözmüyor.

Aklın sürekli tatlıya, hamur işine kayıyorsa ve ne kadar çabalarsan çaba o kilolar özellikle göbek çevrene yapışıp kalıyorsa sakın kendini suçlama. İnsülin direnci kapıyı çalmış demektir bu... Hücreler insülini tanıyamayınca vücut panikle daha çok insülin salgılar, sonra bir bakmışsın gece yarısı buzdolabının önünde tatlı arıyorsun. İradene yenik düşmüyorsun aslında, bedenindeki kimyasal çark ters dönüyor.

Tarakta kalan o saç yumaklarını görünce insanın içinin cız etmemesi elde mi? Saçların tepeden incelemeye başlar, bir de üstüne sebepsiz yere gelen o ani öfke patlamaları veya durduk yere ağlama krizleri eklenir... Bir an pamuk gibiyken beş dakika sonra fırtınalar koparabiliyorsun. Sakin ol, suçlu sen değilsin; tamamen içindeki o dengesizleşen hormonların işi bu...

Bir kadın doğum uzmanına kapıdan uğrayıp usulca bir ultrason baktırmaktan hiç çekinme. Gözünde büyüttüğün kadar devasa, korkunç bir canavar değil bu; doğru beslenme ve ufak yaşam tarzı dokunuşlarıyla gayet güzel dizginleniyor. Kendi bedenine savaş açma, sadece onun sana ne anlatmak istediğine kulak ver...
 
Geri