Ceren Kalaycı
Kayıtlı Kullanıcı
Saat gece yarısını çoktan geçti, hastanenin loş koridorunda sigara içmek yasak ama o adam az önce yangın merdiveninin demirine yaslanıp elleri titreyerek paketini arıyordu; kalbi göğüs kafesini kırıp dışarı fırlayacak gibi atıyordu çünkü birkaç gün önce yaptığı o tek hatanın, o anlık aptallığın faturasını kesmek için sabırsızlanıyordu, biliyordu ki korku dağları bekliyordu ve asıl azap şimdi başlıyordu.
Hadi ama, kimse sana gelip de "yarın test yaptır" diye kibarca hatırlatmayacak abi ya, o yüzden bu gerçeği yüzüne bir tokat gibi çarpmak lazım: şüpheye düştüğün o riskli temasın ertesi günü laboratuvara koştursan bile eline koca bir sıfırdan başka hiçbir şey geçmeyecek, çünkü virüsün kanda tespit edilebilmesi için vücudun o antikorları üretmesi şart, yani o lanet pencere dönemini sabırla beklemek zorundasın.
Vallahi billahi insanı deli eden kısım da tam olarak bu bekleyiş zaten; günlerce internette arama motorlarının altını üstüne getirip duruyorsun, her belirtiyi kendinde arıyorsun, boğazın ağrır AIDS mi oldum diyorsun, başın döner kesin kaptım diyorsun...
Peki ne zaman bitecek bu işkence, ne zaman atacaksın o adımı? Riskli ilişkinin üzerinden tam olarak dördüncü hafta geçtikten sonra dördüncü nesil combo testler kapıyı çalmak için en doğru tercihtir, ama kafam tamamen rahat etsin, gece yastığa başımı huzurla koyayım diyorsan o doksanıncı günü bekleyeceksin, başka yolu yok.
Doktorların o steril odalarda masanın arkasına geçip sakince anlattığı laflara aldanma; ortada ölüm kalım meselesi varsa o test zamanı şakaya gelmez, erken davranıp yalancı negatif sonuçla kendine yalandan bir cennet yaratma, sonra üç ay sonra gerçekle yüzleşince o yıkımı kaldıramazsın.
Korkunun ecele faydası yok güzel kardeşim, yarın sabah kalkıp o semtteki laboratuvarın ya da merkezi hastanenin yolunu tutacaksın, o kanı vereceksin ve o sonucu göze alacaksın; çünkü belirsizlik insanı virüsten daha hızlı öldürür, bunu kafana kazı.
Hadi ama, kimse sana gelip de "yarın test yaptır" diye kibarca hatırlatmayacak abi ya, o yüzden bu gerçeği yüzüne bir tokat gibi çarpmak lazım: şüpheye düştüğün o riskli temasın ertesi günü laboratuvara koştursan bile eline koca bir sıfırdan başka hiçbir şey geçmeyecek, çünkü virüsün kanda tespit edilebilmesi için vücudun o antikorları üretmesi şart, yani o lanet pencere dönemini sabırla beklemek zorundasın.
Vallahi billahi insanı deli eden kısım da tam olarak bu bekleyiş zaten; günlerce internette arama motorlarının altını üstüne getirip duruyorsun, her belirtiyi kendinde arıyorsun, boğazın ağrır AIDS mi oldum diyorsun, başın döner kesin kaptım diyorsun...
Peki ne zaman bitecek bu işkence, ne zaman atacaksın o adımı? Riskli ilişkinin üzerinden tam olarak dördüncü hafta geçtikten sonra dördüncü nesil combo testler kapıyı çalmak için en doğru tercihtir, ama kafam tamamen rahat etsin, gece yastığa başımı huzurla koyayım diyorsan o doksanıncı günü bekleyeceksin, başka yolu yok.
Doktorların o steril odalarda masanın arkasına geçip sakince anlattığı laflara aldanma; ortada ölüm kalım meselesi varsa o test zamanı şakaya gelmez, erken davranıp yalancı negatif sonuçla kendine yalandan bir cennet yaratma, sonra üç ay sonra gerçekle yüzleşince o yıkımı kaldıramazsın.
Korkunun ecele faydası yok güzel kardeşim, yarın sabah kalkıp o semtteki laboratuvarın ya da merkezi hastanenin yolunu tutacaksın, o kanı vereceksin ve o sonucu göze alacaksın; çünkü belirsizlik insanı virüsten daha hızlı öldürür, bunu kafana kazı.
