Hakan Ulu
Kayıtlı Kullanıcı
Hemoroid dediğimiz o can sıkıcı mesele aslında vücudun "ben buradayım ve biraz dinlenmeye ihtiyacım var" deme şeklidir belki de. Çoğu zaman bir doktora gitmeyi erteleten, insanı oturduğu yerde huzursuz eden bu rahatsızlık için ilk ve en zahmetsiz adım beslenme düzenini tepeden tırnağa değiştirmektir. Lifli gıdaları sofraya daha çok konuk etmek, bol bol su içmek o sertliği yumuşatır ve her şeyi yoluna koyar. Vallahi billahi beslenmeyi düzeltmeden atılan hiçbir adım kalıcı olmuyor, bu işin temeli mutfaktan geçiyor bir kere.
Ilık bir banyonun, hatta sadece o bölgeyi rahatlatacak ılık bir suya oturma banyosunun iyi gelmediği çok az durum vardır herhalde. Günün koşturmacası arasında şöyle bir on beş dakika ayırıp leğene ya da küvete ılık su doldurmak, o bölgedeki kasların gevşemesine öyle bir yardım eder ki... Hani insan bazen her şeyden kaçmak ister ya, işte o hesap, damarların sakinleşmesi için de bu ılık dokunuş resmen bir can simididir. Ağrıyı, sızıyı, o bitmek bilmeyen kaşıntıyı bir nebze olsun hafifletmek için bundan daha doğal ve eski bir yöntem zor bulunur.
Eczanelerdeki o rengarenk kutularda satılan kremler ve fitiller ise genellikle yangını söndürmek için ilk yardıma koşan itfaiyeciler gibidir. Tabii bunlar kökten bir çözüm sunmaz, sadece o anki yangını, acıyı ve şişliği baskılayıp insana derin bir nefes aldırır. Doktora danışmadan kulaktan dolma bilgilerle kremleri boca etmek de doğru değil ama acil durumda el altında bulunması büyük nimet. Yani işin özü, bu ilaçlar kalıcı iyileşme sağlamaktan ziyade o zor günleri daha konforlu atlatmak için geçici birer dosttur...
Bazen de işler sadece beslenmeyle ya da krem sürmekle çözülemeyecek raddeye gelebiliyor, işte o zaman klinik ortamda yapılan ufak müdahaleler devreye giriyor. Mesela halk arasında boğma tedavisi dedikleri, tıp dilinde bant ligasyon diye geçen o yöntem, memenin köküne lastik takıp onu besleyen kanı kesiveriyor. Bir bakıyorsunuz o can sıkan şişlik birkaç gün içinde kendiliğinden kuruyup düşmüş. Ameliyatsız, dikişsiz halledilen bu tarz küçük dokunuşlar, hastanede yatmayı gerektirmediği için günlük hayatı da pek aksatmıyor açıkçası.
Lazerle tedavi seçeneği de son yıllarda adını sıkça duyduğumuz, adeta bir teknoloji harikası olarak pazarlanan bir diğer modern yol. Yüksek ısı veren bir ışınla o genişlemiş damar yumağını içeriden kurutmak, büzüştürmek kulağa biraz ürkütücü gelse de aslında oldukça konforludur. Ne bir kesi oluyor ne de dikiş izi, işlem bitiyor ve insan kısa sürede normal hayatına geri dönüyor. Tabii her hemoroid derecesine uymaz bu lazer işi, yine de sunduğu o hızlı iyileşme süreci insanı cezbetmiyor değil hani.
Eğer durum iyice çığırından çıktıysa, o memeler artık içeri girmiyor ve hayatı resmen zindana çeviriyorsa cerrahi operasyon son çare olarak masada durur. Ameliyat kelimesi bile insanı şöyle bir ürkütmeye yeter, haklısınız, kimse durup dururken bıçak altına yatmak istemez. Ama bazen o hastalıklı dokuyu tamamen oradan uzaklaştırmak, çekilen o aylarca, yıllarca süren çilenin bitmesi anlamına gelir. Eskisi gibi zorlu da değil artık bu ameliyatlar, gelişen teknikler sayesinde ameliyat sonrası dönem eskisine nazaran çok daha rahat atlatılabiliyor.
Hareketsiz bir yaşam sürmek, saatlerce bilgisayar başında oturup kalkmamak da bu derdi kendi ellerimizle beslemekle eşdeğerdir. Şöyle saat başı kalkıp bir beş dakika yürümek, kan dolaşımını canlandırmak o bölgedeki baskıyı inanılmaz derecede azaltacaktır. Spor salonlarında ağır yüklerin altına girmekten bahsetmiyorum, hafif tempolu yürüyüşler bile mucizeler yaratabilir. Kendinize bir iyilik yapın ve o koltuktan biraz olsun uzaklaşın, inanın bedeniniz size teşekkür edecektir...
Ilık bir banyonun, hatta sadece o bölgeyi rahatlatacak ılık bir suya oturma banyosunun iyi gelmediği çok az durum vardır herhalde. Günün koşturmacası arasında şöyle bir on beş dakika ayırıp leğene ya da küvete ılık su doldurmak, o bölgedeki kasların gevşemesine öyle bir yardım eder ki... Hani insan bazen her şeyden kaçmak ister ya, işte o hesap, damarların sakinleşmesi için de bu ılık dokunuş resmen bir can simididir. Ağrıyı, sızıyı, o bitmek bilmeyen kaşıntıyı bir nebze olsun hafifletmek için bundan daha doğal ve eski bir yöntem zor bulunur.
Eczanelerdeki o rengarenk kutularda satılan kremler ve fitiller ise genellikle yangını söndürmek için ilk yardıma koşan itfaiyeciler gibidir. Tabii bunlar kökten bir çözüm sunmaz, sadece o anki yangını, acıyı ve şişliği baskılayıp insana derin bir nefes aldırır. Doktora danışmadan kulaktan dolma bilgilerle kremleri boca etmek de doğru değil ama acil durumda el altında bulunması büyük nimet. Yani işin özü, bu ilaçlar kalıcı iyileşme sağlamaktan ziyade o zor günleri daha konforlu atlatmak için geçici birer dosttur...
Bazen de işler sadece beslenmeyle ya da krem sürmekle çözülemeyecek raddeye gelebiliyor, işte o zaman klinik ortamda yapılan ufak müdahaleler devreye giriyor. Mesela halk arasında boğma tedavisi dedikleri, tıp dilinde bant ligasyon diye geçen o yöntem, memenin köküne lastik takıp onu besleyen kanı kesiveriyor. Bir bakıyorsunuz o can sıkan şişlik birkaç gün içinde kendiliğinden kuruyup düşmüş. Ameliyatsız, dikişsiz halledilen bu tarz küçük dokunuşlar, hastanede yatmayı gerektirmediği için günlük hayatı da pek aksatmıyor açıkçası.
Lazerle tedavi seçeneği de son yıllarda adını sıkça duyduğumuz, adeta bir teknoloji harikası olarak pazarlanan bir diğer modern yol. Yüksek ısı veren bir ışınla o genişlemiş damar yumağını içeriden kurutmak, büzüştürmek kulağa biraz ürkütücü gelse de aslında oldukça konforludur. Ne bir kesi oluyor ne de dikiş izi, işlem bitiyor ve insan kısa sürede normal hayatına geri dönüyor. Tabii her hemoroid derecesine uymaz bu lazer işi, yine de sunduğu o hızlı iyileşme süreci insanı cezbetmiyor değil hani.
Eğer durum iyice çığırından çıktıysa, o memeler artık içeri girmiyor ve hayatı resmen zindana çeviriyorsa cerrahi operasyon son çare olarak masada durur. Ameliyat kelimesi bile insanı şöyle bir ürkütmeye yeter, haklısınız, kimse durup dururken bıçak altına yatmak istemez. Ama bazen o hastalıklı dokuyu tamamen oradan uzaklaştırmak, çekilen o aylarca, yıllarca süren çilenin bitmesi anlamına gelir. Eskisi gibi zorlu da değil artık bu ameliyatlar, gelişen teknikler sayesinde ameliyat sonrası dönem eskisine nazaran çok daha rahat atlatılabiliyor.
Hareketsiz bir yaşam sürmek, saatlerce bilgisayar başında oturup kalkmamak da bu derdi kendi ellerimizle beslemekle eşdeğerdir. Şöyle saat başı kalkıp bir beş dakika yürümek, kan dolaşımını canlandırmak o bölgedeki baskıyı inanılmaz derecede azaltacaktır. Spor salonlarında ağır yüklerin altına girmekten bahsetmiyorum, hafif tempolu yürüyüşler bile mucizeler yaratabilir. Kendinize bir iyilik yapın ve o koltuktan biraz olsun uzaklaşın, inanın bedeniniz size teşekkür edecektir...
