Ahmet Katan
Kayıtlı Kullanıcı
Pazartesi sabahı o aynaya baktığında gördüğün şeyden kaçamazsın. Kendini kandırmayı bırakıp o mutfak masasına adamakıllı bir liste koymanın zamanı geldi de geçiyor bile. Hafta boyunca ne yiyeceğini önceden bilmezsen, akşam iş çıkışı açlıktan gözün döndüğünde ilk bulduğun pizzacıya sığınırsın vallahi. İşin sırrı proteinle yeşilliği doğru saatte buluşturmak, gerisi tamamen irade meselesi. Sabah iki yumurta, yanına bolca maydanoz ve çökelek; seni akşama kadar zımba gibi tutmaya yeter de artar bile.
Sürekli aç gezerek zayıflayacağını sananlar en büyük kumarı oynuyor. Vücudunu kıtlık moduna soktuğun an, yediğin tek bir lokma ekmeği bile yağa dönüştürür o sistem, benden söylemesi. Öğle yemeklerinde o ağır, soslu karbonhidratları bir kenara fırlatıp zeytinyağlı sebzelere ve ızgara tavuğa şans vereceksin abi, başka yolu yok. Hem hafif hissedeceksin hem de öğleden sonra çöken o meşhur uyku ağırlığından kurtulacaksın. Düzenli beslenmek aç kalmak demek değil, neyi ne zaman yiyeceğini bilmektir aslında.
Akşam saat sekizden sonra o buzdolabının kapısını açarsan bu savaş en baştan kaybedilmiştir. Gecenin bir yarısı gelen o tatlı krizlerini, can sıkıntısını yemekle bastırma huyunu acilen çöpe atman gerekiyor. Yoğurdun içine biraz tarçın at, yanına birkaç çiğ badem ekle ve mutfaktan uzaklaş... Kendine bunu alışkanlık haline getirdiğinde, sabahları ne kadar dinç uyandığına inanamayacaksın. Vücuduna sindirim için zaman tanı, onu sabaha kadar çalıştırma.
Su içmeyi unutan bir insanın kilo vermeyi beklemesi tam bir hayalperestlik. Günde en az iki buçuk litre o suyu devireceksin, bu konuda asla taviz yok. Masana o sürahiyi koyacaksın, gözünün önünde duracak ki aklına gelsin. Metabolizmayı hızlandırmanın, o biriken ödemi fırlatıp atmanın en ucuz ve en etkili yolu bu sonuçta. Susuz kalan bir beden ne yağ yakabilir ne de toksinleri dışarı atabilir.
Hafta sonu geldi diye o beş günlük emeği bir öğünde çöpe mi atacaksın yani? Cumartesi ve pazar günleri de o disiplini, o çizgiyi bozmadan devam etmek zorundasın. Elbette bir öğün ödülün olur ama bütün günü açık büfeye çevirmek sadece emeğine ihanet etmektir. Pazar akşamı tartıya çıktığında o moral bozukluğunu yaşamamak tamamen senin elinde... Kararını ver, bu hafta o listeye sadık kalıyor musun, kalmıyor musun?
Sürekli aç gezerek zayıflayacağını sananlar en büyük kumarı oynuyor. Vücudunu kıtlık moduna soktuğun an, yediğin tek bir lokma ekmeği bile yağa dönüştürür o sistem, benden söylemesi. Öğle yemeklerinde o ağır, soslu karbonhidratları bir kenara fırlatıp zeytinyağlı sebzelere ve ızgara tavuğa şans vereceksin abi, başka yolu yok. Hem hafif hissedeceksin hem de öğleden sonra çöken o meşhur uyku ağırlığından kurtulacaksın. Düzenli beslenmek aç kalmak demek değil, neyi ne zaman yiyeceğini bilmektir aslında.
Akşam saat sekizden sonra o buzdolabının kapısını açarsan bu savaş en baştan kaybedilmiştir. Gecenin bir yarısı gelen o tatlı krizlerini, can sıkıntısını yemekle bastırma huyunu acilen çöpe atman gerekiyor. Yoğurdun içine biraz tarçın at, yanına birkaç çiğ badem ekle ve mutfaktan uzaklaş... Kendine bunu alışkanlık haline getirdiğinde, sabahları ne kadar dinç uyandığına inanamayacaksın. Vücuduna sindirim için zaman tanı, onu sabaha kadar çalıştırma.
Su içmeyi unutan bir insanın kilo vermeyi beklemesi tam bir hayalperestlik. Günde en az iki buçuk litre o suyu devireceksin, bu konuda asla taviz yok. Masana o sürahiyi koyacaksın, gözünün önünde duracak ki aklına gelsin. Metabolizmayı hızlandırmanın, o biriken ödemi fırlatıp atmanın en ucuz ve en etkili yolu bu sonuçta. Susuz kalan bir beden ne yağ yakabilir ne de toksinleri dışarı atabilir.
Hafta sonu geldi diye o beş günlük emeği bir öğünde çöpe mi atacaksın yani? Cumartesi ve pazar günleri de o disiplini, o çizgiyi bozmadan devam etmek zorundasın. Elbette bir öğün ödülün olur ama bütün günü açık büfeye çevirmek sadece emeğine ihanet etmektir. Pazar akşamı tartıya çıktığında o moral bozukluğunu yaşamamak tamamen senin elinde... Kararını ver, bu hafta o listeye sadık kalıyor musun, kalmıyor musun?
