Ceren Kalaycı
Kayıtlı Kullanıcı
Şimdi dürüst olalım, ameliyat masasına yatma fikri bile insanı şöyle bir ürkütürken, mevzu bir de genital bölge olunca akılda binbir tane soru işareti uçuşuyor haliyle. En çok da "Ne zaman ayağa kalkarım, hayatım ne zaman normale döner?" stresi sarıyor bünyeyi. Aslına bakarsanız, o ilk üç-dört günü kazasız belasız atlattınız mı, gerisi çorap söküğü gibi geliyor vallahi. Vücudun kendini toparlama hızı öyle mucizevi ki, insan aynaya baktığında geçen haftaki o şişliklerden eser kalmadığını görünce derin bir "Oh" çekiyor.
Doktorunuz size "Altı hafta cinsel ilişki yok, havuz yasak, deniz yasak" dediğinde gözünüz korkmasın sakın, bir bildiği var elbet koskoca uzmanın. Dokuların derinlemesine iyileşmesi, o dikişlerin tamamen eriyip kaybolması öyle ha deyince olmuyor maalesef. Sabırlı olmak bu sürecin en büyük anahtarı, hani derler ya zamana bırakmak lazım diye, tam olarak öyle... İlk birkaç hafta spor salonunun kapısından bile geçmemek, ağır poşetleri taşımaktan kaçınmak geleceğinize yatırım yapmak demek aslında.
Yahu bir de şu ağrı sızı meselesi var ki, herkesin korkulu rüyası! Ama işin aslı hiç de öyle abartıldığı gibi koridorlarda inleten cinsten bir acı değil, daha çok hafif bir sızlama, hani biraz fazla yürürsün de bir dolgunluk hissi olur ya, aynen öyle. Zaten modern tıp sağ olsun, verilen o ağrı kesiciler süreci o kadar konforlu hale getiriyor ki, bazen insan ameliyat olduğunu bile unutup ani bir hareket yapabiliyor. Tabii yine de temkini elden bırakmamak, ilk günlerde yataktan kalkarken bile biraz nazik davranmak gerekiyor kendimize.
Hijyen konusunu ise kelimenin tam anlamıyla baş tacı etmek zorundasınız, burada şakaya gelecek en ufak bir açık yok. Her tuvalet sonrası o bölgeyi ılık suyla, hiç hırpalamadan, sadece tampon hareketlerle kurulamak hayati önem taşıyor. Islak bıraktınız mı, nemli kaldı mı, haydaaa uğraş dur sonra enfeksiyonla falan... Kuruluk bu işin altın kuralı, pamuklu ve bol çamaşırlar giyip oranın nefes almasını sağlamak süreci yarı yarıya kısaltıyor diyebilirim.
İş hayatına ne zaman dönerim sorusu da kafayı kurcalıyor biliyorum, özellikle masa başı çalışanlar hemen ertesi gün bilgisayar başına geçmek istiyor. Acele etmeyin abi ya, dünya yıkılmadı ya, kendinize şöyle bir üç beş gün izin verin yatakta keyif yapın. Alt tarafı birkaç gün dinleneceksiniz, işler nasılsa bekliyor, sağlık elden gitti mi geri getirmek çok daha zor çünkü. Zaten dördüncü günden sonra o ilk günkü hassasiyet yerini tatlı bir kaşıntıya bırakıyor ki, bu da iyileşmenin en net kanıtıdır.
Bazen aynaya bakıp "Eyvah, burası niye böyle asimetrik duruyor, acaba bir terslik mi var?" diye panik dalgasına kapılanlar oluyor, yapmayın gözünüzü seveyim. Ödem denilen o lanet şey, bölgenin yapısı gereği sağda başka, solda başka davranabiliyor ilk haftalarda. Tam olarak nihai sonucu görmek, o hayal ettiğiniz pürüzsüz ve doğal görünüme kavuşmak için en azından bir iki ay geçmesi gerekiyor... Yani demem o ki, hemen ilk virajda moral bozup hekimin kapısını aşındırmaya gerek yok, her şey yolunda.
Netice itibarıyla, cerrahın parmak izi ne kadar özense de, sonrasındaki bakım tamamen sizin ellerinizde, sizin sorumluluğunuzda. Kendine iyi bakan, verilen tavsiyeleri harfiyen uygulayan ve o hassas bölgeyi gözü gibi koruyan herkes bu süreci tereyağından kıl çeker gibi atlatıyor. Biraz şefkat, bolca istirahat ve birazcık da zaman... Kendinize bu şansı tanıyın, göreceksiniz ki birkaç ay sonra "İyi ki bu kararı vermişim" diyeceksiniz.
Doktorunuz size "Altı hafta cinsel ilişki yok, havuz yasak, deniz yasak" dediğinde gözünüz korkmasın sakın, bir bildiği var elbet koskoca uzmanın. Dokuların derinlemesine iyileşmesi, o dikişlerin tamamen eriyip kaybolması öyle ha deyince olmuyor maalesef. Sabırlı olmak bu sürecin en büyük anahtarı, hani derler ya zamana bırakmak lazım diye, tam olarak öyle... İlk birkaç hafta spor salonunun kapısından bile geçmemek, ağır poşetleri taşımaktan kaçınmak geleceğinize yatırım yapmak demek aslında.
Yahu bir de şu ağrı sızı meselesi var ki, herkesin korkulu rüyası! Ama işin aslı hiç de öyle abartıldığı gibi koridorlarda inleten cinsten bir acı değil, daha çok hafif bir sızlama, hani biraz fazla yürürsün de bir dolgunluk hissi olur ya, aynen öyle. Zaten modern tıp sağ olsun, verilen o ağrı kesiciler süreci o kadar konforlu hale getiriyor ki, bazen insan ameliyat olduğunu bile unutup ani bir hareket yapabiliyor. Tabii yine de temkini elden bırakmamak, ilk günlerde yataktan kalkarken bile biraz nazik davranmak gerekiyor kendimize.
Hijyen konusunu ise kelimenin tam anlamıyla baş tacı etmek zorundasınız, burada şakaya gelecek en ufak bir açık yok. Her tuvalet sonrası o bölgeyi ılık suyla, hiç hırpalamadan, sadece tampon hareketlerle kurulamak hayati önem taşıyor. Islak bıraktınız mı, nemli kaldı mı, haydaaa uğraş dur sonra enfeksiyonla falan... Kuruluk bu işin altın kuralı, pamuklu ve bol çamaşırlar giyip oranın nefes almasını sağlamak süreci yarı yarıya kısaltıyor diyebilirim.
İş hayatına ne zaman dönerim sorusu da kafayı kurcalıyor biliyorum, özellikle masa başı çalışanlar hemen ertesi gün bilgisayar başına geçmek istiyor. Acele etmeyin abi ya, dünya yıkılmadı ya, kendinize şöyle bir üç beş gün izin verin yatakta keyif yapın. Alt tarafı birkaç gün dinleneceksiniz, işler nasılsa bekliyor, sağlık elden gitti mi geri getirmek çok daha zor çünkü. Zaten dördüncü günden sonra o ilk günkü hassasiyet yerini tatlı bir kaşıntıya bırakıyor ki, bu da iyileşmenin en net kanıtıdır.
Bazen aynaya bakıp "Eyvah, burası niye böyle asimetrik duruyor, acaba bir terslik mi var?" diye panik dalgasına kapılanlar oluyor, yapmayın gözünüzü seveyim. Ödem denilen o lanet şey, bölgenin yapısı gereği sağda başka, solda başka davranabiliyor ilk haftalarda. Tam olarak nihai sonucu görmek, o hayal ettiğiniz pürüzsüz ve doğal görünüme kavuşmak için en azından bir iki ay geçmesi gerekiyor... Yani demem o ki, hemen ilk virajda moral bozup hekimin kapısını aşındırmaya gerek yok, her şey yolunda.
Netice itibarıyla, cerrahın parmak izi ne kadar özense de, sonrasındaki bakım tamamen sizin ellerinizde, sizin sorumluluğunuzda. Kendine iyi bakan, verilen tavsiyeleri harfiyen uygulayan ve o hassas bölgeyi gözü gibi koruyan herkes bu süreci tereyağından kıl çeker gibi atlatıyor. Biraz şefkat, bolca istirahat ve birazcık da zaman... Kendinize bu şansı tanıyın, göreceksiniz ki birkaç ay sonra "İyi ki bu kararı vermişim" diyeceksiniz.
