Cengiz Demir
Kayıtlı Kullanıcı
Gecenin bir yarısı aniden uykundan sıçrayarak uyandın mı hiç? Hani o çenenden başlayıp şakaklarına kadar vuran, nabzınla birlikte tık tık atan o lanet olası sızı... İşte o zonklama var ya, aslında sana içeride bir yerlerde işlerin hiç de yolunda gitmediğini bas bas bağırıyor. Diş apsesi dediğimiz o sinsi iltihap, ben geliyorum demez; doğrudan hayatının merkezine öyle bir oturur ki ne yapacağını şaşırırsın. Vücudun sana "Hey, burada acil bir durum var!" sinyali gönderiyordur o an. Kulak tıkamak ne mümkün...
Ağzının içinde, tam da o sorunlu bölgede diline çarpan o tuhaf, metalik ve açıkçası son derece rahatsız edici tat... Vallahi billahi insanı hayattan soğutur. Aynanın karşısına geçip baktığında diş etinin o bildiğin sağlıklı pembe rengini kaybetmiş, adeta kıpkırmızı bir balona dönüşmüş olduğunu görürsün. Dokunmaya bile korkarsın çünkü bilirsin ki o şişliğin altında birikmiş olan irin, en ufak bir temasta bile canından can alacak. Bir şeyler çiğnemek mi? Yanından bile geçemezsin o ara.
Aslında her şey o kadar hızlı gelişir ki bazen sadece hafif bir hassasiyetle başladığını sanırsın. Sıcak bir çay yudumlarsın, için titrer; soğuk bir su içersin, beynine şimşek çakar sanki. Dişinin üzerine basamaz hale geldiğinde, yani alt ve üst dişlerin birbirine değdiği o milisaniyelik anda bile gözünden bir damla yaş boşanıyorsa... Durum sandığından çok daha ciddi demektir arkadaşım. Kendini kandırmayı bırakıp o koltuğa oturmanın vakti gelmiştir de geçiyordur bile.
Ateşin mi çıkıyor, yoksa bana mı öyle geliyor diye halsiz halsiz yataktan kalkamadığın oldu mu hiç bu süreçte? Çünkü bu mikrop sadece ağzının içinde uslu uslu durmaz; lenf bezlerini şişirir, çene altındaki o bezlerin sertleştiğini ve acıdığını elinle bile hissedersin. Vücut resmen topyekün bir savaşa girmiştir o iltihapla. Hani bazen insan der ya, "Altı üstü bir diş ağrısı canım, geçer elbet," diye... Geçmez abi, geçmez işte.
Yüzünün tek tarafının gözle görülür şekilde şiştiğini, o simetrinin tamamen bozulduğunu fark ettiğin o anki çaresizlik hissi peki? Aynadaki o yabancı yüz sana aittir ama kabul etmek istemezsin. Yutkunmak bile bir işkenceye dönüşür bazen, nefes alırken bile o ağırlığı göğsünde hissedersin. İşte tüm bunlar, o küçük bakterilerin kök ucunda başlattığı isyanın dışarıya taşan feryadıdır.
Hemen bir diş hekiminin kapısını çalmak, inan bana şu hayatta vereceğin en doğru karar olacak şu saniyede. Ağrı kesicilerle, kulaktan dolma bitkisel çözümlerle ya da "dur bakalım yarına ne olur" avuntularıyla sadece zaman kaybedersin, o iltihabı daha da büyüterek kendi kendini tehlikeye atarsın. Kendine bir iyilik yap ve o randevuyu erteleme artık.
Ağzının içinde, tam da o sorunlu bölgede diline çarpan o tuhaf, metalik ve açıkçası son derece rahatsız edici tat... Vallahi billahi insanı hayattan soğutur. Aynanın karşısına geçip baktığında diş etinin o bildiğin sağlıklı pembe rengini kaybetmiş, adeta kıpkırmızı bir balona dönüşmüş olduğunu görürsün. Dokunmaya bile korkarsın çünkü bilirsin ki o şişliğin altında birikmiş olan irin, en ufak bir temasta bile canından can alacak. Bir şeyler çiğnemek mi? Yanından bile geçemezsin o ara.
Aslında her şey o kadar hızlı gelişir ki bazen sadece hafif bir hassasiyetle başladığını sanırsın. Sıcak bir çay yudumlarsın, için titrer; soğuk bir su içersin, beynine şimşek çakar sanki. Dişinin üzerine basamaz hale geldiğinde, yani alt ve üst dişlerin birbirine değdiği o milisaniyelik anda bile gözünden bir damla yaş boşanıyorsa... Durum sandığından çok daha ciddi demektir arkadaşım. Kendini kandırmayı bırakıp o koltuğa oturmanın vakti gelmiştir de geçiyordur bile.
Ateşin mi çıkıyor, yoksa bana mı öyle geliyor diye halsiz halsiz yataktan kalkamadığın oldu mu hiç bu süreçte? Çünkü bu mikrop sadece ağzının içinde uslu uslu durmaz; lenf bezlerini şişirir, çene altındaki o bezlerin sertleştiğini ve acıdığını elinle bile hissedersin. Vücut resmen topyekün bir savaşa girmiştir o iltihapla. Hani bazen insan der ya, "Altı üstü bir diş ağrısı canım, geçer elbet," diye... Geçmez abi, geçmez işte.
Yüzünün tek tarafının gözle görülür şekilde şiştiğini, o simetrinin tamamen bozulduğunu fark ettiğin o anki çaresizlik hissi peki? Aynadaki o yabancı yüz sana aittir ama kabul etmek istemezsin. Yutkunmak bile bir işkenceye dönüşür bazen, nefes alırken bile o ağırlığı göğsünde hissedersin. İşte tüm bunlar, o küçük bakterilerin kök ucunda başlattığı isyanın dışarıya taşan feryadıdır.
Hemen bir diş hekiminin kapısını çalmak, inan bana şu hayatta vereceğin en doğru karar olacak şu saniyede. Ağrı kesicilerle, kulaktan dolma bitkisel çözümlerle ya da "dur bakalım yarına ne olur" avuntularıyla sadece zaman kaybedersin, o iltihabı daha da büyüterek kendi kendini tehlikeye atarsın. Kendine bir iyilik yap ve o randevuyu erteleme artık.
