Cengiz Demir
Kayıtlı Kullanıcı
Kozmetik dünyasının o devasa reklam bütçelerine, mucizevi kremler vaat eden o ışıltılı kutulara bakınca insan ister istemez soruyor: Gerçekten geçiyor mu bu meret? Yıllardır gazeteci kimliğimle dermatologların, estetik cerrahların kapısını aşındırdım; edindiğim tecrübe net ama bir o kadar da can sıkıcı. Doku yırtılmış bir kere. Yani o cilt altındaki kollajen lifleri öyle bir kopmuş ki, dışarıdan sürülen iki gram kolajenli kremle falan mucize beklemek sırf hayal kırıklığı... Vallahi billahi paranıza yazık abi, önce bunu kabullenmek şart.
Deri neden çatlamış, alt katmanda ne kopup gitmiş de o beyaz çizgiler belirmiş... Asıl mesele bu mekanizmayı kavrayabilmekte. Hızlı kilo alıp vermeler, aniden uzayan boylar ya da hamilelik dönemi; cilt kendi esnekliğini aştığı an hücresel düzeyde bir travma yaşanıyor. Bir nevi kumaşın zorlanıp lif lif ayrılması gibi düşünün. Haliyle o çatlağın kırmızıyken, yani henüz taze ve kan dolaşımı sürüyorken yakalanması ile çoktan sedef beyazına dönmüş hali arasında dağlar kadar fark var. White striye dediğimiz o eski çizgileri tamamen yok etmek? İmkânsıza yakın.
Fraksiyonel lazerler, mikro iğneleme sistemleri, radyofrekanslar falan derken teknoloji epey ilerledi elbette. Ama sor bakalım tamamen pürüzsüz yapıyor mu? Hayır. Yalan yok, kliniklerde harcanan o küçük servetlerin karşılığı sadece ve sadece görünürlüğü hafifletmek. %50, bilemedin %60 oranında bir kamuflaj yani... İğneler deriye girdikçe vücut "Eyvah yara var!" deyip oraya hücum ediyor, kendi kolajenini üretmeye başlıyor. Yöntem mantıklı, klinik sonuçlar da kısmen tatminkâr ama pürüzsüz bir bebek cildi bekliyorsan... Unut gitsin.
Ayna karşısına geçip o çizgilere her baktığında içinin cız ettiğini çok iyi biliyorum, kim sevsin ki zaten kendi bedenindeki o çatlak haritasını? Yine de kendimize haksızlık etmeyi bıraksak mı acaba biraz? Piyasada satılan bin liralık yağlara bel bağlamaktansa, vücudun su dengesini korumak ve o bölgedeki dolaşımı masajla canlı tutmak çok daha gerçekçi bir adım. Hani diyorum ya, paranı o mucizevi tüplere yatırmak yerine düzgün bir kliniğe gidip uzmandan dürüst bir analiz istemek en temizi.
Çatlak tedavisi teknik olarak mümkün ama biyolojik olarak sınırları olan bir süreç. Hücre hafızasını silip cildi sıfır km yapamıyoruz maalesef, ne kadar para dökersen dök o doku izini tamamen silmek imkânsız gibi bir şey. Zaten asıl mesele o izlerle barışmak mı yoksa onları gizlemek mi, işte orası tamamen sana kalmış...
Deri neden çatlamış, alt katmanda ne kopup gitmiş de o beyaz çizgiler belirmiş... Asıl mesele bu mekanizmayı kavrayabilmekte. Hızlı kilo alıp vermeler, aniden uzayan boylar ya da hamilelik dönemi; cilt kendi esnekliğini aştığı an hücresel düzeyde bir travma yaşanıyor. Bir nevi kumaşın zorlanıp lif lif ayrılması gibi düşünün. Haliyle o çatlağın kırmızıyken, yani henüz taze ve kan dolaşımı sürüyorken yakalanması ile çoktan sedef beyazına dönmüş hali arasında dağlar kadar fark var. White striye dediğimiz o eski çizgileri tamamen yok etmek? İmkânsıza yakın.
Fraksiyonel lazerler, mikro iğneleme sistemleri, radyofrekanslar falan derken teknoloji epey ilerledi elbette. Ama sor bakalım tamamen pürüzsüz yapıyor mu? Hayır. Yalan yok, kliniklerde harcanan o küçük servetlerin karşılığı sadece ve sadece görünürlüğü hafifletmek. %50, bilemedin %60 oranında bir kamuflaj yani... İğneler deriye girdikçe vücut "Eyvah yara var!" deyip oraya hücum ediyor, kendi kolajenini üretmeye başlıyor. Yöntem mantıklı, klinik sonuçlar da kısmen tatminkâr ama pürüzsüz bir bebek cildi bekliyorsan... Unut gitsin.
Ayna karşısına geçip o çizgilere her baktığında içinin cız ettiğini çok iyi biliyorum, kim sevsin ki zaten kendi bedenindeki o çatlak haritasını? Yine de kendimize haksızlık etmeyi bıraksak mı acaba biraz? Piyasada satılan bin liralık yağlara bel bağlamaktansa, vücudun su dengesini korumak ve o bölgedeki dolaşımı masajla canlı tutmak çok daha gerçekçi bir adım. Hani diyorum ya, paranı o mucizevi tüplere yatırmak yerine düzgün bir kliniğe gidip uzmandan dürüst bir analiz istemek en temizi.
Çatlak tedavisi teknik olarak mümkün ama biyolojik olarak sınırları olan bir süreç. Hücre hafızasını silip cildi sıfır km yapamıyoruz maalesef, ne kadar para dökersen dök o doku izini tamamen silmek imkânsız gibi bir şey. Zaten asıl mesele o izlerle barışmak mı yoksa onları gizlemek mi, işte orası tamamen sana kalmış...
