Sibel Hoca
Kayıtlı Kullanıcı
Aracının torpido gözünü söküp o plastik yuvaya o filtreyi rastgele tıkıştırdığında aslında iklimlendirme sisteminin ciğerlerini kendi ellerinle tıkıyorsun. Üzerindeki yön okunu (Air Flow) ters yöne bakacak şekilde yerleştirdiğinde, havanın mikro deliklerden geçiş dinamiği altüst oluyor. Pileli sentetik liflerin oluşturduğu direnç yüzeyi, havanın akış vektörüne direnç göstermek yerine tozu doğrudan fan motorunun kanatçıklarına savuruyor. Blower motoru artan static basınç yüzünden zorlanmaya başlar; sargılar ısınır, o tanıdık hafif yanık plastik kokusu kabine yayılır... Anlayacağın, basit bir yön hatası faturayı katlar, cebini yakar.
Havanın geçiş yönünü şaşırdığın o an, sistemin göbeğindeki klima evaporatörü toz ve nem hamuruyla kaplanmaya başlar. Normalde filtrenin tutması gereken polen ve küf sporları, nemli alüminyum peteklerin arasına yerleşip orada koloni kurar. Aracın klimasını her açtığında yüzüne çarpan o rutubetli, eski bodrum kokusu işte tam olarak bu biyolojik birikimin eseridir. Nem tahliye borusu tıkanır, evaporatör kutusu suyla dolar, kabin içine sızıntı başlar. Nem birikir, koku yapar, o bakterileri her nefeste doğrudan ciğerlerine çekersin.
İklimlendirme ünitesinin çekme gücü düştükçe içeri giren hava miktarı azalır, fan son kademede dönse bile menfezlerden üflenen hava cılız kalır. Fan motoru 12 voltluk hatta aşırı yük çeker; bu da aracın şarj dinamosuna ve dolayısıyla yakıt tüketimine mikron düzeyinde ama sürekli bir yük bindirir. Havalandırma kanallarındaki ideal basınç dengesi bozulur, fırtınalı bir gecede pencere aralığından gelen o rahatsız edici ıslık sesine benzer bir uğultu torpido arkasından yükselmeye başlar. Yüksek devirde çalışan ama havayı itemeyen bir üfleyici... Bir süre sonra thermal sigorta atar, sistem kendini tamamen kapatır.
Bile bile yapılan bu montaj hatası ön camdaki buğunun çözülme süresini iki katına çıkarır, özellikle yağmurlu gecelerde görüşünü tehlikeye atar. Dışarıdan giren nemli havanın filtre yüzeyinde süzülmeden direkt cam yüzeyine üflenmesi, camın iç kısmında katmanlı bir yağlı film tabakası oluşturur. Defrost tuşuna basarsın, fan avazı çıktığı kadar bağırır ama camdaki o beyaz perde bir türlü kalkmaz. Önünü göremezsin, silecekleri çalıştırırsın ama nafaka etmez; çünkü kirlilik dışarıda değil, doğrudan senin hatalı taktığın o filtrenin arkasındadır.
Sürekli aynı hava direncine maruz kalan o ucuz kağıt ya da karbon kaplı selüloz katmanları bir süre sonra hava basıncının etkisiyle geriye doğru bükülür, yırtılır. Yırtılan yerlerden filtre edilmemiş tüm yaprak parçaları, çamur ve mikro partiküller doğrudan kabin fanının balans ağırlıklarına saplanır. Fan dengesini kaybeder, göğüslükte titreme başlar; gaza bastıkça konsolun altından tıkır tıkır sesler gelir. O ufak kağıt parçasını ters soktun diye koskoca havalandırma blokunu aşağı indirmek zorunda kalırsın... Değer mi, sen söyle.
Havanın geçiş yönünü şaşırdığın o an, sistemin göbeğindeki klima evaporatörü toz ve nem hamuruyla kaplanmaya başlar. Normalde filtrenin tutması gereken polen ve küf sporları, nemli alüminyum peteklerin arasına yerleşip orada koloni kurar. Aracın klimasını her açtığında yüzüne çarpan o rutubetli, eski bodrum kokusu işte tam olarak bu biyolojik birikimin eseridir. Nem tahliye borusu tıkanır, evaporatör kutusu suyla dolar, kabin içine sızıntı başlar. Nem birikir, koku yapar, o bakterileri her nefeste doğrudan ciğerlerine çekersin.
İklimlendirme ünitesinin çekme gücü düştükçe içeri giren hava miktarı azalır, fan son kademede dönse bile menfezlerden üflenen hava cılız kalır. Fan motoru 12 voltluk hatta aşırı yük çeker; bu da aracın şarj dinamosuna ve dolayısıyla yakıt tüketimine mikron düzeyinde ama sürekli bir yük bindirir. Havalandırma kanallarındaki ideal basınç dengesi bozulur, fırtınalı bir gecede pencere aralığından gelen o rahatsız edici ıslık sesine benzer bir uğultu torpido arkasından yükselmeye başlar. Yüksek devirde çalışan ama havayı itemeyen bir üfleyici... Bir süre sonra thermal sigorta atar, sistem kendini tamamen kapatır.
Bile bile yapılan bu montaj hatası ön camdaki buğunun çözülme süresini iki katına çıkarır, özellikle yağmurlu gecelerde görüşünü tehlikeye atar. Dışarıdan giren nemli havanın filtre yüzeyinde süzülmeden direkt cam yüzeyine üflenmesi, camın iç kısmında katmanlı bir yağlı film tabakası oluşturur. Defrost tuşuna basarsın, fan avazı çıktığı kadar bağırır ama camdaki o beyaz perde bir türlü kalkmaz. Önünü göremezsin, silecekleri çalıştırırsın ama nafaka etmez; çünkü kirlilik dışarıda değil, doğrudan senin hatalı taktığın o filtrenin arkasındadır.
Sürekli aynı hava direncine maruz kalan o ucuz kağıt ya da karbon kaplı selüloz katmanları bir süre sonra hava basıncının etkisiyle geriye doğru bükülür, yırtılır. Yırtılan yerlerden filtre edilmemiş tüm yaprak parçaları, çamur ve mikro partiküller doğrudan kabin fanının balans ağırlıklarına saplanır. Fan dengesini kaybeder, göğüslükte titreme başlar; gaza bastıkça konsolun altından tıkır tıkır sesler gelir. O ufak kağıt parçasını ters soktun diye koskoca havalandırma blokunu aşağı indirmek zorunda kalırsın... Değer mi, sen söyle.
