Hakan Ulu
Kayıtlı Kullanıcı
Direkt olarak marşa bastığımızda o eski güvenli homurtuyu duymak isteriz ama son zamanlarda garip bir aksama var sanki, motor bir türlü kendine gelemiyor, sanki boğazına bir şey düğümlenmiş gibi öksürerek çalışıyor.
Bizim buralarda Mitsubishi sahipleri bilir; o demir yığını sağlamdır, yıllara meydan okur ama iş yakıt sistemine gelince, hassas bir ruh taşıdığını maalesef çok geç fark ederiz.
Mazot filtresini ne zaman değiştirdiğinizi hatırlıyor musunuz yoksa o da "hele biraz daha gitsin" dediğimiz unutulmuş parçalardan biri mi oldu?
Zamanla depoda biriken tortular ve kalitesiz yakıt molekülleri, o yüksek basınçlı enjektörlerin narin deliklerini tıkıyor, yakıtı buharlaştırmak yerine damlacıklar halinde silindire gönderiyor ve sonuçta ortaya çıkan o sarsıntı bütün kaslarımızda hissediliyor.
Neden böyle oluyor acaba, neden bu kadar hassas bu makineler, yoksa biz mi çok hor kullanıyoruz?
Aslında motorun kalbi sayılan mazot pompası, en ufak bir yabancı maddede pes ediyor; içindeki minicik metal parçacıkları sürtünmeyle pul pul dökülüp sistemi baştan aşağı mahvediyor.
Pompacının "usta bu mazot bitirmiş her şeyi" dediği o anki yüz ifadesini hepimiz hatırlarız; işte o an, cebimizden çıkan paranın değil, güvendiğimiz dağlara kar yağmasının acısı çöker içimize.
Nasıl olur da en sağlam denilen motorlar bile parmak kadar bir enjektör ucuna yenik düşer, bunu anlamak gerçekten zor...
Sürekli aynı yakıt istasyonundan almak bazen işe yarasa bile, türkiye şartlarında akaryakıt kalitesindeki o ani oynamalar, bizim Mitsubishi'nin elektronik beynini tamamen şaşırtıyor, enjeksiyon zamanlaması şaşıyor, egzozdan o kara duman homurtuyla fırlayıveriyor.
Bir sabah işe gitmek için acele ederken motorun teklemesi yok mu, bütün günün enerjisini emiyor insanın, sanki araba bizle küsmüş gibi bakıyor yüzümüze.
Belki de biraz katkı maddesi kullanmak, düzenli olarak sistemi temizletmek gerekiyor ama nerede, hepimiz işimiz başımızdan aşkın koştururken ancak arıza lambası yanınca aklımız başımıza geliyor.
Yakıt basınç regülatörünün o lanet arızası yüzünden trafikte aniden stop eden bir araba, insanın başına gelebilecek en büyük kabuslardan biri değil de nedir Allah aşkına?
Bazen diyorum ki, bu motorlar bize insan psikolojisini öğretiyor; içten içe biriken o küçük ihmaller, gün geliyor en umulmadık yerde büyük bir patlamayla veya yolda kalmayla yüzümüze vuruyor.
O yüzden mazotunuzu alırken üç kuruş ucuz diye merdiven altı yerlere sapmayın, sonra o tasarruf ettiğiniz paranın on katını sanayideki ustaya çay parası olarak bırakmak zorunda kalıyorsunuz.
Gelin bu seferlık kulak verin bu seslere, motor henüz tamamen teslim olmadan gidin bir baktırın o yakıt hatlarına, sonra çok geç olabilir...
Bizim buralarda Mitsubishi sahipleri bilir; o demir yığını sağlamdır, yıllara meydan okur ama iş yakıt sistemine gelince, hassas bir ruh taşıdığını maalesef çok geç fark ederiz.
Mazot filtresini ne zaman değiştirdiğinizi hatırlıyor musunuz yoksa o da "hele biraz daha gitsin" dediğimiz unutulmuş parçalardan biri mi oldu?
Zamanla depoda biriken tortular ve kalitesiz yakıt molekülleri, o yüksek basınçlı enjektörlerin narin deliklerini tıkıyor, yakıtı buharlaştırmak yerine damlacıklar halinde silindire gönderiyor ve sonuçta ortaya çıkan o sarsıntı bütün kaslarımızda hissediliyor.
Neden böyle oluyor acaba, neden bu kadar hassas bu makineler, yoksa biz mi çok hor kullanıyoruz?
Aslında motorun kalbi sayılan mazot pompası, en ufak bir yabancı maddede pes ediyor; içindeki minicik metal parçacıkları sürtünmeyle pul pul dökülüp sistemi baştan aşağı mahvediyor.
Pompacının "usta bu mazot bitirmiş her şeyi" dediği o anki yüz ifadesini hepimiz hatırlarız; işte o an, cebimizden çıkan paranın değil, güvendiğimiz dağlara kar yağmasının acısı çöker içimize.
Nasıl olur da en sağlam denilen motorlar bile parmak kadar bir enjektör ucuna yenik düşer, bunu anlamak gerçekten zor...
Sürekli aynı yakıt istasyonundan almak bazen işe yarasa bile, türkiye şartlarında akaryakıt kalitesindeki o ani oynamalar, bizim Mitsubishi'nin elektronik beynini tamamen şaşırtıyor, enjeksiyon zamanlaması şaşıyor, egzozdan o kara duman homurtuyla fırlayıveriyor.
Bir sabah işe gitmek için acele ederken motorun teklemesi yok mu, bütün günün enerjisini emiyor insanın, sanki araba bizle küsmüş gibi bakıyor yüzümüze.
Belki de biraz katkı maddesi kullanmak, düzenli olarak sistemi temizletmek gerekiyor ama nerede, hepimiz işimiz başımızdan aşkın koştururken ancak arıza lambası yanınca aklımız başımıza geliyor.
Yakıt basınç regülatörünün o lanet arızası yüzünden trafikte aniden stop eden bir araba, insanın başına gelebilecek en büyük kabuslardan biri değil de nedir Allah aşkına?
Bazen diyorum ki, bu motorlar bize insan psikolojisini öğretiyor; içten içe biriken o küçük ihmaller, gün geliyor en umulmadık yerde büyük bir patlamayla veya yolda kalmayla yüzümüze vuruyor.
O yüzden mazotunuzu alırken üç kuruş ucuz diye merdiven altı yerlere sapmayın, sonra o tasarruf ettiğiniz paranın on katını sanayideki ustaya çay parası olarak bırakmak zorunda kalıyorsunuz.
Gelin bu seferlık kulak verin bu seslere, motor henüz tamamen teslim olmadan gidin bir baktırın o yakıt hatlarına, sonra çok geç olabilir...
