Ahmet Katan
Kayıtlı Kullanıcı
Saat sekizden sonra tabağa dokunmamak gerçekten o tartıdaki rakamı aşağı çekiyor mu dersin, vallahi çekiyor ama işin arkasındaki hikaye öyle tek bir cümleyle özetlenecek kadar basit değil işte. Yıllarca haber peşinde koşarken akşamları sandviçle geçiştirdiğim dönemlerde fark ettim ki, aslında olay sadece kalori hesabı yapmak ya da akşam yemeğini tamamen hayatlardan çıkarmak değil, vücudun o gece vakti giren gıdayı nasıl işleyemediğini kavramak. İnsan akşam vakti koltuğa kurulup televizyon karşısında bir şeyler atıştırmaya başladığında, metabolizma zaten çoktan vites düşürmüş, dükkanı kapatma moduna girmiş oluyor. Sen o saatte mideye ağır bir yemek indirdiğinde beden bunu enerjiye çevirmek yerine doğrudan depolamaya yöneliyor, yani kısacası o gece yenmeyen her lokma aslında sabah daha hafif bir bedenle uyanmanın en kestirme yolu haline geliyor...
Gece acıkmalarının o tatlı ama bir o kadar da sinsi baskısıyla baş etmek ilk birkaç gün insanı gerçekten canından bezdirebilir abi ya, hani mutfağın kapısından dönüp dönüp durursun ya öyle bir his. Fakat o akşam öğününü kestiğinde veya en geç altı gibi hafif bir şeylerle kapattığında, vücut gece boyunca sindirimle uğraşmak yerine hücresel temizlik yapmaya, yani kendi yağ depolarını harcamaya vakit buluyor. Aynı şeyi şöyle de düşünebilirsin; sürekli çalışan bir fabrikanın bantlarını gece durdurmazsan ne zaman bakım yapacaksın ki? Akşam yemeğini pas geçtiğinde aslında metabolizmaya o çok ihtiyaç duyduğu dinlenme ve yenilenme fırsatını altın tepside sunuyorsun, bu da zamanla doğal bir zayıflama sürecini beraberinde getiriyor zaten.
İşin aslı, akşam yememek tek başına sihirli bir değnek sayılmaz ama gün içinde yediklerini kontrol etmeni acayip kolaylaştıran bir disiplin kapısı açıyor önünde. Mesela gündüz dünyaları yiyip de "nasıl olsa akşam bir şey yemiyorum" rahatlığına kapılırsan, orada büyük bir yanılgı başlar, tartı da sana o acı gerçeği göstermekten hiç çekinmez. Yani mesele sadece akşam tabağı kapatmak değil, toplamda aldığın enerjiyi akıllıca yönetmek; akşamı boş geçmek sadece bu yönetimi kolaylaştıran harika bir kaldıraç görevi görüyor. Hani derler ya, gündüzü düzgün kurgulamazsan akşamki fedakarlığın hiçbir hükmü kalmaz...
Peki ama herkes akşam yemeğini keserek kolayca kilo verebilir mi, vallahi billahi bu sorunun cevabı tamamen senin yaşam ritminde ve mizacında gizli. Gece vardiyasında çalışan bir gazeteciyle, akşam dokuzda yatağa giren bir insanın metabolizma saati aynı işlemediği için herkesin kendi vücut dilini çözmesi şart. Eğer akşam bir şey yemeyip gece yataktan açlık sancılarıyla fırlıyorsan veya ertesi sabah gözün dönmüş gibi kahvaltıya saldırıyorsan, bu yöntem seni sürdürülebilir bir sonuca götürmez. Önemli olan o açlık hissiyle savaşmak değil, bedenine akşam saatlerinde gıda almamanın bir ceza değil, aksine daha kaliteli bir uyku ve daha dinç bir sabah için hediye olduğunu hissettirebilmek.
Gece acıkmalarının o tatlı ama bir o kadar da sinsi baskısıyla baş etmek ilk birkaç gün insanı gerçekten canından bezdirebilir abi ya, hani mutfağın kapısından dönüp dönüp durursun ya öyle bir his. Fakat o akşam öğününü kestiğinde veya en geç altı gibi hafif bir şeylerle kapattığında, vücut gece boyunca sindirimle uğraşmak yerine hücresel temizlik yapmaya, yani kendi yağ depolarını harcamaya vakit buluyor. Aynı şeyi şöyle de düşünebilirsin; sürekli çalışan bir fabrikanın bantlarını gece durdurmazsan ne zaman bakım yapacaksın ki? Akşam yemeğini pas geçtiğinde aslında metabolizmaya o çok ihtiyaç duyduğu dinlenme ve yenilenme fırsatını altın tepside sunuyorsun, bu da zamanla doğal bir zayıflama sürecini beraberinde getiriyor zaten.
İşin aslı, akşam yememek tek başına sihirli bir değnek sayılmaz ama gün içinde yediklerini kontrol etmeni acayip kolaylaştıran bir disiplin kapısı açıyor önünde. Mesela gündüz dünyaları yiyip de "nasıl olsa akşam bir şey yemiyorum" rahatlığına kapılırsan, orada büyük bir yanılgı başlar, tartı da sana o acı gerçeği göstermekten hiç çekinmez. Yani mesele sadece akşam tabağı kapatmak değil, toplamda aldığın enerjiyi akıllıca yönetmek; akşamı boş geçmek sadece bu yönetimi kolaylaştıran harika bir kaldıraç görevi görüyor. Hani derler ya, gündüzü düzgün kurgulamazsan akşamki fedakarlığın hiçbir hükmü kalmaz...
Peki ama herkes akşam yemeğini keserek kolayca kilo verebilir mi, vallahi billahi bu sorunun cevabı tamamen senin yaşam ritminde ve mizacında gizli. Gece vardiyasında çalışan bir gazeteciyle, akşam dokuzda yatağa giren bir insanın metabolizma saati aynı işlemediği için herkesin kendi vücut dilini çözmesi şart. Eğer akşam bir şey yemeyip gece yataktan açlık sancılarıyla fırlıyorsan veya ertesi sabah gözün dönmüş gibi kahvaltıya saldırıyorsan, bu yöntem seni sürdürülebilir bir sonuca götürmez. Önemli olan o açlık hissiyle savaşmak değil, bedenine akşam saatlerinde gıda almamanın bir ceza değil, aksine daha kaliteli bir uyku ve daha dinç bir sabah için hediye olduğunu hissettirebilmek.
