Ceren Kalaycı
Kayıtlı Kullanıcı
Aynada kendi yüzüne bakarken bazen "Şurada fazladan bir şey mi var acaba?" diye düşünür ya insan, hani o çocukluktan kalan tombul yanaklar bir türlü gitmek bilmez bazen... İnan bana, yalnız değilsin bu histe. Bir yaştan sonra o sevimli gelen yuvarlak hatlar, sanki yüzünün inceliğini, o asil duruşunu gölgeliyormuş gibi hissettirmeye başlıyor. İşte yanak estetiği, yani tıp dilindeki adıyla bişektomi, tam da bu noktada giriyor hayatımıza; hani şu kulaktan kulağa yayılan, elmacık kemiklerini ortaya çıkaran o küçük sihirli dokunuş var ya, tam olarak o işte.
Geçen gün bir danışanım geldi, tam olarak bu derdi anlatıyor... "Hoca," diyor, "ne kadar kilo verirsem vereyim şu yanaklarımdaki dolgunluk erimiyor bir türlü." Haklı da vallahi, çünkü yanak içindeki o yağ dokusu öyle normal diyetle, spordan eriyip gidecek bir şey değil ki abartmıyorum. Yağ yastıkçığı diyoruz biz ona, doğuştan orada duruyor ve senin kilondan tamamen bağımsız takılıyor. Onu oradan nazikçe almak, yüzün o saklı kalmış keskin hatlarını bir anda gün yüzüne çıkarıveriyor işte.
Gözünün önüne getirebiliyor musun o değişimi? Ağız içinden açılan minnacık bir kesiden giriliyor, dışarıda hiçbir iz kalmıyor, ameliyat dediğin topu topu yarım saat sürüyor zaten... Sonra bir bakıyorsun, o eski çocuksu ifade gitmiş, yerine çok daha olgun, çok daha dinamik bir sen gelmiş. Ama burada çok kritik bir detay var abi, her yanak her yüze uymaz ki... Yüzünün anatomisini bozmadan, o doğal V formunu yakalamak öyle her baba yiğidin harcı değil, ince işçilik ister.
İnsan bazen değişmek ister sadece, aynaya her baktığında kendinin daha iyi bir versiyonunu görmek ister... Yanaklar biraz içeri çekilince elmacık kemikleri öyle bir ön plana çıkıyor ki, yüzün bütün havası değişiyor sanki. Sırf bu yüzden bile değer mi dersin, valla bence insanın kendini iyi hissetmesi için attığı her adım değer. Yeter ki ne istediğini bil, yüzünün o özgün karakterini kaybetmeden bir yol çiz kendine...
Peki, ameliyattan sonrası çok mu zor geçiyor zannediyorsun? Hiç de değil aslında, ilk birkaç gün hafif bir şişlik, biraz ödem oluyor elbette ama neticede dikişler bile kendiliğinden eriyip gidiyor ağız içinde. Yeter ki ilk zamanlar sıcak şeylerden uzak dur, ağız hijyenine dikkat et... Sonrasında zaten haftalar geçtikçe yüzün oturduğunu, o hayal ettiğin kontürün yavaş yavaş belirginleştiğini gördükçe "İyi ki yaptırmışım" diyeceksin, bak gör.
Aklında soru işaretleri olması kadar doğal bir şey yok, neticede bu senin yüzün, senin ifaden... Ama unutma ki estetik dokunuşlar seni başka biri yapmamalı, sende zaten var olan o potansiyeli, o saklı güzelliği ortaya çıkarmalı. Bir düşün bakalım, belki de yüzünün o aradığı hafiflik ve o özgüven dolu duruş, sadece bir adım ötendeydi de sen fark edemiyordun...
Geçen gün bir danışanım geldi, tam olarak bu derdi anlatıyor... "Hoca," diyor, "ne kadar kilo verirsem vereyim şu yanaklarımdaki dolgunluk erimiyor bir türlü." Haklı da vallahi, çünkü yanak içindeki o yağ dokusu öyle normal diyetle, spordan eriyip gidecek bir şey değil ki abartmıyorum. Yağ yastıkçığı diyoruz biz ona, doğuştan orada duruyor ve senin kilondan tamamen bağımsız takılıyor. Onu oradan nazikçe almak, yüzün o saklı kalmış keskin hatlarını bir anda gün yüzüne çıkarıveriyor işte.
Gözünün önüne getirebiliyor musun o değişimi? Ağız içinden açılan minnacık bir kesiden giriliyor, dışarıda hiçbir iz kalmıyor, ameliyat dediğin topu topu yarım saat sürüyor zaten... Sonra bir bakıyorsun, o eski çocuksu ifade gitmiş, yerine çok daha olgun, çok daha dinamik bir sen gelmiş. Ama burada çok kritik bir detay var abi, her yanak her yüze uymaz ki... Yüzünün anatomisini bozmadan, o doğal V formunu yakalamak öyle her baba yiğidin harcı değil, ince işçilik ister.
İnsan bazen değişmek ister sadece, aynaya her baktığında kendinin daha iyi bir versiyonunu görmek ister... Yanaklar biraz içeri çekilince elmacık kemikleri öyle bir ön plana çıkıyor ki, yüzün bütün havası değişiyor sanki. Sırf bu yüzden bile değer mi dersin, valla bence insanın kendini iyi hissetmesi için attığı her adım değer. Yeter ki ne istediğini bil, yüzünün o özgün karakterini kaybetmeden bir yol çiz kendine...
Peki, ameliyattan sonrası çok mu zor geçiyor zannediyorsun? Hiç de değil aslında, ilk birkaç gün hafif bir şişlik, biraz ödem oluyor elbette ama neticede dikişler bile kendiliğinden eriyip gidiyor ağız içinde. Yeter ki ilk zamanlar sıcak şeylerden uzak dur, ağız hijyenine dikkat et... Sonrasında zaten haftalar geçtikçe yüzün oturduğunu, o hayal ettiğin kontürün yavaş yavaş belirginleştiğini gördükçe "İyi ki yaptırmışım" diyeceksin, bak gör.
Aklında soru işaretleri olması kadar doğal bir şey yok, neticede bu senin yüzün, senin ifaden... Ama unutma ki estetik dokunuşlar seni başka biri yapmamalı, sende zaten var olan o potansiyeli, o saklı güzelliği ortaya çıkarmalı. Bir düşün bakalım, belki de yüzünün o aradığı hafiflik ve o özgüven dolu duruş, sadece bir adım ötendeydi de sen fark edemiyordun...
