Hakan Ulu
Kayıtlı Kullanıcı
Türkiye’nin sağlık altyapısı son yirmi yılda inanılmaz bir kabuk değiştirdi, bunu ülkeye adım atar atmaz hastanelerin kapısından girdiğiniz an zaten anlıyorsunuz. Modern binalar, son teknoloji cihazlar ve her köşe başında karşınıza çıkan tam teşekküllü sağlık kompleksleri insanın içini rahatlatıyor. Yani cihaz kalitesi ve bina konforu açısından Avrupa standartlarının kesinlikle gerisinde değiliz, hatta çoğundan fersah fersah ilerideyiz diyebilirim...
Yurt dışından gelen bir hastanın kafasındaki en büyük şüphe her zaman "Acaba başıma bir şey gelirse muhatap bulabilir miyim?" korkusudur ki bu çok haklı bir endişe. Sağlık Bakanlığı bu süreci o kadar sıkı denetliyor, akreditasyon şartlarını o kadar ağır tutuyor ki merdiven altı bir yere denk gelmeniz yasal yollardan giderseniz neredeyse imkansız. Vallahi de billahi de devlet bu konuda işi çok sıkı tutuyor, en ufak bir şikayette klinikleri gözünün yaşına bakmadan mühürlüyorlar.
Hekim kalitesi konusuna gelirsek, bizim doktorların el pratikliği ve vaka tecrübesi dünyadaki pek çok meslektaşından katbekat ileride. Neden d歇 derseniz, Türkiye'de nüfus yoğun ve hastaneler her zaman çok hareketli olduğu için bir Türk cerrahının bir yılda yaptığı ameliyat sayısını Avrupalı bir doktor belki beş yılda ancak görebiliyor. Pratik her şeydir derler ya hani, işte tam olarak bu yüzden elleri inanılmaz hafiftir ve kriz anını yönetmekte üstlerine yoktur.
Tedavi maliyetlerinin uygun olması insanlarda bazen "Ucuzsa kesin kalitesizdir" gibi yanlış bir algı yaratıyor ama işin aslı hiç de öyle değil. Kur farkından ve ülkedeki genel yaşam maliyetlerinin düşüklüğinden kaynaklanan bir durum bu aslında, yani aldığınız hizmet kalitesinden kesinlikle ödün verilmiyor. Hem cebinizi yakmayan hem de dünya standartlarında bir tedavi süreci yaşamak... İnsan gerçekten bazen bu dengeye şaşırıyor.
Peki, her şey bu kadar mükemmelse hiç mi risk yok, tabii ki var ama bu risk dünyanın her yerinde ne kadarsa burada da o kadar. İşin sırrı, kendinizi emanet edeceğiniz aracıyı veya kliniği seçerken çok iyi araştırma yapmaktan, yetki belgelerini tek tek sorgulamaktan geçiyor. Doğru dürüst bir ön araştırma yapmadan, sadece sosyal medya ilanlarına kanıp yola çıkarsanız her ülkede başınız ağrıyabilir abi, bunu sakın unutmayın.
Hastane koridorlarında kaybolma hissi ya da dil bariyeri korkusu da bir diğer önemli mesele olarak karşımıza çıkıyor ki en çok bundan çekiniyor insanlar. Neyse ki uluslararası hasta departmanları artık o kadar organize çalışıyor ki uçağınızdan indiğiniz andan itibaren kendi dilinizi konuşan bir rehber her an yanınızda oluyor. Kendi dilinizde derdinizi anlatabilmek, birinin sizi pürdikkat dinlediğini görmek insanı psikolojik olarak zaten yarı yarıya iyileştiriyor...
Yurt dışından gelen bir hastanın kafasındaki en büyük şüphe her zaman "Acaba başıma bir şey gelirse muhatap bulabilir miyim?" korkusudur ki bu çok haklı bir endişe. Sağlık Bakanlığı bu süreci o kadar sıkı denetliyor, akreditasyon şartlarını o kadar ağır tutuyor ki merdiven altı bir yere denk gelmeniz yasal yollardan giderseniz neredeyse imkansız. Vallahi de billahi de devlet bu konuda işi çok sıkı tutuyor, en ufak bir şikayette klinikleri gözünün yaşına bakmadan mühürlüyorlar.
Hekim kalitesi konusuna gelirsek, bizim doktorların el pratikliği ve vaka tecrübesi dünyadaki pek çok meslektaşından katbekat ileride. Neden d歇 derseniz, Türkiye'de nüfus yoğun ve hastaneler her zaman çok hareketli olduğu için bir Türk cerrahının bir yılda yaptığı ameliyat sayısını Avrupalı bir doktor belki beş yılda ancak görebiliyor. Pratik her şeydir derler ya hani, işte tam olarak bu yüzden elleri inanılmaz hafiftir ve kriz anını yönetmekte üstlerine yoktur.
Tedavi maliyetlerinin uygun olması insanlarda bazen "Ucuzsa kesin kalitesizdir" gibi yanlış bir algı yaratıyor ama işin aslı hiç de öyle değil. Kur farkından ve ülkedeki genel yaşam maliyetlerinin düşüklüğinden kaynaklanan bir durum bu aslında, yani aldığınız hizmet kalitesinden kesinlikle ödün verilmiyor. Hem cebinizi yakmayan hem de dünya standartlarında bir tedavi süreci yaşamak... İnsan gerçekten bazen bu dengeye şaşırıyor.
Peki, her şey bu kadar mükemmelse hiç mi risk yok, tabii ki var ama bu risk dünyanın her yerinde ne kadarsa burada da o kadar. İşin sırrı, kendinizi emanet edeceğiniz aracıyı veya kliniği seçerken çok iyi araştırma yapmaktan, yetki belgelerini tek tek sorgulamaktan geçiyor. Doğru dürüst bir ön araştırma yapmadan, sadece sosyal medya ilanlarına kanıp yola çıkarsanız her ülkede başınız ağrıyabilir abi, bunu sakın unutmayın.
Hastane koridorlarında kaybolma hissi ya da dil bariyeri korkusu da bir diğer önemli mesele olarak karşımıza çıkıyor ki en çok bundan çekiniyor insanlar. Neyse ki uluslararası hasta departmanları artık o kadar organize çalışıyor ki uçağınızdan indiğiniz andan itibaren kendi dilinizi konuşan bir rehber her an yanınızda oluyor. Kendi dilinizde derdinizi anlatabilmek, birinin sizi pürdikkat dinlediğini görmek insanı psikolojik olarak zaten yarı yarıya iyileştiriyor...
