Ahmet Katan
Kayıtlı Kullanıcı
Gözlerimizin yaşlandıkça o eski esnekliğini kaybetmesi, kırktan sonra her şeyi uzağa götürerek okumaya çalışmak vallahi billahi hepimizin canını sıkan bir gerçek. İşte tam bu noktada, hani şu son yıllarda herkesin dilinde olan trifokal akıllı lensler devreye giriyor; çünkü bu teknoloji aslında gözün içindeki kendi doğal merceğinin emekliye ayrılıp yerine üç odaklı yapay bir merceğin geçmesinden ibaret. Akıllı lens denince insanın aklına Bluetooth ile telefona bağlanan dijital bir şey geliyor ama yok abi ya, işin aslı tamamen ışığı kırma mühendisliğiyle alakalı. Bu mercekler gözün içine bir kez yerleştirildi mi, gelen ışığı öyle bir senkronize ediyor ki hem en uzak tabelayı hem bilgisayar ekranını hem de elinizdeki telefonun minicik yazılarını aynı anda görmenizi sağlıyor. Tabii burada mucizevi bir iyileşmeden ziyade, gözün odaklama yeteneğini optik bir hileyle yeniden canlandırma sanatı yatıyor diyebiliriz.
İnsan bazen düşünüyor, neden sadece uzak veya yakın değil de aradaki o gri bölge yani orta mesafe bu kadar kıymetli hale geldi? Bilgisayar karşısında saatlerini harcayanlar, arabayla giderken hem navigasyona bakıp hem yolu seçmeye çalışanlar o kadar iyi bilir ki... Eski nesil monofokal, yani tek odaklı lensler takıldığında insan uzağı net görüyordu ama yakın için yine o meşhur gözlükleri kılıfından çıkarmak zorunda kalıyordu. Trifokal dediğimiz bu üç odaklı sistem ise tam olarak hayatın akışındaki o kesintileri ortadan kaldırmayı, gözlük bağımlılığını rafa kaldırmayı hedefliyor. Yani aslına bakarsanız, ameliyat masasına yatan birinin en büyük motivasyonu sabah uyandığında komodinin üzerinde o çerçeveyi aramamak, o özgürlük hissini yeniden tatmak...
Katarakt operasyonlarıyla adını çok sık duyduğumuz bu yöntem, aslında sadece gözü perdelenen yaşlılar için değil, yüksek numaralı göz bozukluklarından bıkan orta yaş grubu için de ciddi bir alternatif haline geldi. Doktorlar gözün içindeki o sertleşmiş, saydamlığını yitirmiş dokuyu ultramodern yöntemlerle eritip dışarı alıyor ve yerine bu katlanabilir akıllı mercekleri yerleştiriyor. Operasyonun kendisi topu topu on on beş dakika sürüyor desek yeridir, zaten lokal damla anesteziyle yapıldığı için hiçbir şey hissetmiyorsunuz bile. Ama her göz yapısı bu üç odaklı sisteme öyle hemen kucağını açmıyor; korneanın şekli, göz arkasındaki sarı noktanın sağlığı, hatta kişinin gece araba kullanma sıklığı bile bu seçimi doğrudan etkiliyor. Eğer titiz bir gece sürücüsüyseniz, ışıkların etrafında oluşabilecek o ufak haleler veya parlamalar canınızı sıkabilir, benden söylemesi.
Piyasada o kadar çok marka ve varyasyon var ki insanın kafasının karışmaması, o pazarlama stratejilerine kapılmaması imkansız gibi bir şey. Bazen ameliyattan sonra her şeyin mükemmel olacağını, yirmi yaşındaki bir gencin gözlerine kavuşacağını feryat figan düşünenler oluyor ama gerçekçi olmakta fayda var. Bu lensler size kusursuz bir kontrast sunmaz, bazen loş ışıkta bir tık daha az netlik hissedebilirsiniz veya gözünüzün bu yeni optik düzene alışması, beyninizin görüntüyü adapte etmesi birkaç ay sürebilir... Yani demem o ki, bu bir süreç işi ve beklentileri çok yukarıda tutmak yerine hayat kalitesini ne kadar artıracağına odaklanmak en sağlıklısı. Sonuçta artık o market fiyatlarını okurken gözlüğü alnına kaldırmayan, hayatı üç farklı ekrandan kesintisiz takip edebilen binlerce insan da bu teknolojinin en canlı şahidi olarak karşımızda duruyor.
İnsan bazen düşünüyor, neden sadece uzak veya yakın değil de aradaki o gri bölge yani orta mesafe bu kadar kıymetli hale geldi? Bilgisayar karşısında saatlerini harcayanlar, arabayla giderken hem navigasyona bakıp hem yolu seçmeye çalışanlar o kadar iyi bilir ki... Eski nesil monofokal, yani tek odaklı lensler takıldığında insan uzağı net görüyordu ama yakın için yine o meşhur gözlükleri kılıfından çıkarmak zorunda kalıyordu. Trifokal dediğimiz bu üç odaklı sistem ise tam olarak hayatın akışındaki o kesintileri ortadan kaldırmayı, gözlük bağımlılığını rafa kaldırmayı hedefliyor. Yani aslına bakarsanız, ameliyat masasına yatan birinin en büyük motivasyonu sabah uyandığında komodinin üzerinde o çerçeveyi aramamak, o özgürlük hissini yeniden tatmak...
Katarakt operasyonlarıyla adını çok sık duyduğumuz bu yöntem, aslında sadece gözü perdelenen yaşlılar için değil, yüksek numaralı göz bozukluklarından bıkan orta yaş grubu için de ciddi bir alternatif haline geldi. Doktorlar gözün içindeki o sertleşmiş, saydamlığını yitirmiş dokuyu ultramodern yöntemlerle eritip dışarı alıyor ve yerine bu katlanabilir akıllı mercekleri yerleştiriyor. Operasyonun kendisi topu topu on on beş dakika sürüyor desek yeridir, zaten lokal damla anesteziyle yapıldığı için hiçbir şey hissetmiyorsunuz bile. Ama her göz yapısı bu üç odaklı sisteme öyle hemen kucağını açmıyor; korneanın şekli, göz arkasındaki sarı noktanın sağlığı, hatta kişinin gece araba kullanma sıklığı bile bu seçimi doğrudan etkiliyor. Eğer titiz bir gece sürücüsüyseniz, ışıkların etrafında oluşabilecek o ufak haleler veya parlamalar canınızı sıkabilir, benden söylemesi.
Piyasada o kadar çok marka ve varyasyon var ki insanın kafasının karışmaması, o pazarlama stratejilerine kapılmaması imkansız gibi bir şey. Bazen ameliyattan sonra her şeyin mükemmel olacağını, yirmi yaşındaki bir gencin gözlerine kavuşacağını feryat figan düşünenler oluyor ama gerçekçi olmakta fayda var. Bu lensler size kusursuz bir kontrast sunmaz, bazen loş ışıkta bir tık daha az netlik hissedebilirsiniz veya gözünüzün bu yeni optik düzene alışması, beyninizin görüntüyü adapte etmesi birkaç ay sürebilir... Yani demem o ki, bu bir süreç işi ve beklentileri çok yukarıda tutmak yerine hayat kalitesini ne kadar artıracağına odaklanmak en sağlıklısı. Sonuçta artık o market fiyatlarını okurken gözlüğü alnına kaldırmayan, hayatı üç farklı ekrandan kesintisiz takip edebilen binlerce insan da bu teknolojinin en canlı şahidi olarak karşımızda duruyor.
